ربیعة بن یزید سلمی

آشنایی اجمالی

وی با توجه به نسبتش به احتمال از بنی سلیم بن منصور، از قیس عیلان بن مضر است. در صحابی بودن وی اختلاف است. برخی او را در شمار صحابه آورده‌اند[۱]. ابن حبان[۲] هم می‌گوید: گفته‌اند او صحابی است؛ اما ابن ابی‌حاتم[۳]، به نقل از پدرش می‌گوید: وی مشهور نیست و روایتی از او نقل نشده است؛ اما برخی گفته‌اند او صحابی بود. ابن عبدالبر[۴]، در پایان شرح حال «ربیعه جرشی» و نیز در مدخلی مستقل از وی یاد کرده و می‌گوید: وی از ناصبیان بود و به علی(ع) دشنام می‌داد، سپس با اشاره به ناصبی بودن او، به اختلاف نظر درباره صحابی بودن وی اشاره کرده است. ابن عبدالبر مطلبی را به سخنان ابوحاتم افزوده است که گفت: از وی روایت و کرامتی نقل نشده است و از او به نیکی یاد نمی‌شود و هر کس وی را از صحابه بداند، کاری انجام نداده است[۵]. البته این سخن در الجرح والتعدیل ابن ابی‌حاتم نیست. ابن حجر[۶]، در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده است و با اشاره به نظریات مختلف و سخن ابوحاتم درباره صحابی بودن وی می‌گوید: ابن فتحون[۷] و ابوعلی غسانی و ابن‌معوز در استدراک خود بر الاستیعاب با اعتماد بر سخن بخاری از وی یاد کرده‌اند. به نظر می‌رسد صحابی بودن وی از نظر ابن حجر هم چندان پذیرفته نباشد.[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۰.
  2. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۹.
  3. ابن ابی‌حاتم، ج۳، ص۴۷۲.
  4. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۳-۷۴.
  5. نیز ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۸؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۸۷.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۸.
  7. محمد بن خلف، م ۵۲۰.
  8. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن يزيد سلمى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۳۶.