فاطمه بنت علی بن موسی الرضا

(تغییرمسیر از فاطمه دختر امام رضا)

آشنایی اجمالی

برخی از مورخین بر این عقیده‌اند که امام رضا (ع) دو بار ازدواج نمودند که ثمره این ازدواج‌ها، چهار پسر و یک دختر به نام فاطمه بوده است. سید محسن امین، شیخ صدوق و علامه مجلسی، فاطمه بنت علی بن موسی الرضا (ع) را از بانوان راوی حدیث از پدر خود ـ امام رضا (ع) ـ دانسته‌اند[۱].

روایاتی که فاطمه بنت علی بن موسی(ع)، نقل کرده‌اند، بدین شرح می‌باشد:

  1. پدرم از اجداد خویش روایت کرده‌اند که رسول خدا (ص) فرموده است: «مَنْ كَفَّ غَضَبَهُ كَفَ اللَّهُ عَنْهُ عَذَابَهُ وَ مَنْ حَسَّنَ خُلُقَهُ بَلَّغَهُ اللَّهُ دَرَجَةَ الصَّائِمِ الْقَائِمِ» (هر کس بتواند شعله خشم ویرانگر خود را که موجب ده‎ها نوع خلاف و خیانت و تبهکاری می‌شود مهار سازد و خویشتن را به اعمال عصیان‌گرانه آلوده نسازد، خداوند متعال هم عذاب و مجازات خود را از او برمی‌گیرد و هر کس دارای خلق نیکو و روش سالم و صالحی باشد، خداوند مهربان، او را به مقام روزه‌داران و شب‌زنده‌داران اوج می‌دهد.)
  2. همچنین در روایتی دیگر ایشان از قول پدر خود می‌گوید: پدرم از اجداد خویش نقل می‌فرماید که حضرت علی بن ابی طالب (ع) فرمودند: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِماً» (یک انسان مسلمان، به هیچ وجه مجاز نخواهد بود که مسلمانی را بترساند و از این ناحیه، او را ناراحت و آزرده خاطر گرداند)[۲].

برخی نوشته‌اند که فاطمه دختر امام رضا (ع)، همسر محمد بن جعفر بن قاسم بن اسحاق بن عبدالله بن جعفر بن ابی‌طالب (ع) بوده است[۳]. شیخ شبلنجی می‌نویسد: «فاطمه دارای کرامتی بود. قبر وی در قاهره است و به نظر می‌رسد که در زمان امام جواد (ع) بدرود حیات گفته است»[۴].[۵]

نجاشی می‌نویسد: فاطمه کتابی را از پدرش روایت کرده[۶] و مامقانی او را شیعی و پیرو مکتب اهل‌بیت(ع) شمرده است[۷].

اما آنچه محقق است این است که امام رضا(ع) جز امام جواد(ع) فرزندی نداشته و آنچه غیر از این گفته شده به ثبوت نرسیده است[۸].

منابع

پانویس

  1. أعیان الشیعه، ج۱، ص۳۹؛ بحارالانوار، ج۳۸، ص۳۸۸.
  2. عیون اخبار الرضا (ع)، ج۲، باب ۳۱، ص۱۲۷-۱۲۸.
  3. کشف الغمه، ج۲، ص۳۵۲؛ ریاحین الشریعه، ج۵، ص۳۱.
  4. نور الابصار، ص۴۱۷؛ البینات فی الحیاة الفاطمات، ج۳، ص۱۸۶.
  5. محمدی، حسین، رضانامه، ص ۵۳۰.
  6. رجال نجاشی، ص۳۱۹.
  7. تنقیح المقال، ج۳، ص۸۲؛ جامع الرواة، ج۲، ص۴۵۹؛ بهجة الأمال، ج۷، ص۵۹۰.
  8. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۳۲۴.