فخ
مقدمه
«فخ» از وادیهای بزرگ مکه است بین عمرة التنعیم و مسجد الحرام که «وادی الزاهر» نیز خوانده میشود[۱]. بین این دره تا مکه سه میل راه است[۲]. این موضع محل شهادت حسین بن علی معروف به شهید فخ و یارانش در سال ۱۶۹ هجری است[۳]. فخ را همچنین آبی گفتهاند که پیامبر(ص) آن را به عظیم بن حارث محاربی اقطاع نمود[۴].[۵]
این منطقه، امروز جزو شهر مکه شده و خیابان آن محل، شارع الشهدا و بیمارستان آن محل، مستشفی الشهداء نامیده میشود. این منطقه که سرزمین شهدای واقعه خونین «فخّ» است یکی از میقاتهاست و به میقات کودکان و افراد نابالغ معروف است.
جنگ فخ چنین بود که حسین بن علی(ع) که از فرزندان امام مجتبی(ع) است در مدینه بر ضد خلیفه هادی عباسی قیام کرد و عدهای با وی در مبارزه با خلیفه وقت، بیعت و به سوی مکه حرکت کردند که در فخ با نیروهای خلیفه، درگیر و به شهادت رسیدند. سرهای شهدا را به نزد هادی فرستادند و اجسادشان سه روز در بیابان ماند و طعمه درندگان گردید و از این جاست که گفتهاند: پس از فاجعه کربلا، هولناکتر از حادثه فخ نگردیده است[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۳۷.
- ↑ بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۱۰۱۴.
- ↑ بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۳۶؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۸، ص۱۹۲-۲۰۰.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۳۸.
- ↑ بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة ص۲۳۴؛ تونهای، مجتبی، محمدنامه، ص ۷۲۶.
- ↑ معجم البلدان، یاقوت حموی، ج۴، ص۲۳۸.
- ↑ تونهای، مجتبی، محمدنامه، ص ۷۲۶.