حسد در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>')
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حسد]]''' است. "'''حسد'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| موضوع مرتبط = حسد
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
| عنوان مدخل = حسد
| مداخل مرتبط = [[حسد در قرآن]] - [[حسد در حدیث]] - [[حسد در نهج البلاغه]] - [[حسد در اخلاق اسلامی]] - [[نفی حسد در معارف و سیره نبوی]] - [[حسد در معارف دعا و زیارات]] - [[نفی حسد در معارف و سیره سجادی]] - [[حسد در جامعه‌شناسی اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =
}}


==روایات مربوطه==
== روایات مربوطه ==
#[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "آفت [[دین]] - که به نابودی آن می‌انجامد، [[حسد]] و [[خودبزرگ‌بینی]] و به خود [[نازیدن]] است"<ref>{{متن حدیث|قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‌ آفَةُ الدِّينِ الْحَسَدُ وَ الْعُجْبُ‌ وَ الْفَخْرُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۰۷.</ref>؛
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "آفت [[دین]] - که به نابودی آن می‌انجامد، [[حسد]] و [[خودبزرگ‌بینی]] و به خود [[نازیدن]] است"<ref>{{متن حدیث|قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‌ آفَةُ الدِّينِ الْحَسَدُ وَ الْعُجْبُ‌ وَ الْفَخْرُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۰۷.</ref>؛
#[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[مؤمن]] [[غبطه]] می‌خورد اما [[حسد]] نمی‌ورزد، و [[منافق]] [[حسد]] می‌ورزد امّا [[غبطه]] نمی‌خورد" <ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَغْبِطُ وَ لَا يَحْسُدُ وَ الْمُنَافِقُ يَحْسُدُ وَ لَا يَغْبِطُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۴۵.</ref>؛
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[مؤمن]] [[غبطه]] می‌خورد اما [[حسد]] نمی‌ورزد، و [[منافق]] [[حسد]] می‌ورزد امّا [[غبطه]] نمی‌خورد" <ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَغْبِطُ وَ لَا يَحْسُدُ وَ الْمُنَافِقُ يَحْسُدُ وَ لَا يَغْبِطُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۴۵.</ref>؛  
#[[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "در میان [[مردمان]]، نصیب [[حسود]] از لذّت از همه کمتر است" <ref>{{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} قَالَ‌: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}‌ أَقَلُ‌ النَّاسِ‌ لَذَّةً الْحَسُودُ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۰.</ref>؛
# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "در میان [[مردمان]]، نصیب [[حسود]] از لذّت از همه کمتر است" <ref>{{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} قَالَ‌: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}‌ أَقَلُ‌ النَّاسِ‌ لَذَّةً الْحَسُودُ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۰.</ref>؛
#در شمار وصایای [[امام صادق]] {{ع}} آمده بود: "[[حسود]] هیچ نوع راحتی‌ای ندارد" <ref>{{متن حدیث|فِيمَا أَوْصَى بِهِ الصَّادِقُ {{ع}} لَا رَاحَةَ لِحَسُودٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۲.</ref>؛
# در شمار وصایای [[امام صادق]] {{ع}} آمده بود: "[[حسود]] هیچ نوع راحتی‌ای ندارد" <ref>{{متن حدیث|فِيمَا أَوْصَى بِهِ الصَّادِقُ {{ع}} لَا رَاحَةَ لِحَسُودٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۲.</ref>؛  
#[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[حسود]] هرگز نباید [[طمع]] در راحتی [[قلب]] بندد" <ref>{{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}‌ لَا يَطْمَعَنَّ الْحَسُودُ فِي‌ رَاحَةِ الْقَلْبِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۲.</ref>؛
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[حسود]] هرگز نباید [[طمع]] در راحتی [[قلب]] بندد" <ref>{{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}‌ لَا يَطْمَعَنَّ الْحَسُودُ فِي‌ رَاحَةِ الْقَلْبِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۲.</ref>؛  
#بنابر آن‌چه در غررالحکم آمده است، [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند:
# بنابر آن‌چه در غررالحکم آمده است، [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند:
:#[[حسد]]، زندان [[روح]] است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ حَبْسُ‌ الرُّوحِ}}.</ref>
:# [[حسد]]، زندان [[روح]] است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ حَبْسُ‌ الرُّوحِ}}.</ref>
:#[[حسد]]، بدترین مریضی‌ها است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ شَرُّ الْأَمْرَاضِ}}؛</ref>
:# [[حسد]]، بدترین مریضی‌ها است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ شَرُّ الْأَمْرَاضِ}}؛</ref>
:#[[حسد]]، یکی از دو [[عذاب]] اصلی است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ أَحَدُ الْعَذَابَيْنِ}}‌؛</ref>
:# [[حسد]]، یکی از دو [[عذاب]] اصلی است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ أَحَدُ الْعَذَابَيْنِ}}‌؛</ref>
:#منشأ همه رذائل [[حسد]] است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: رَأْسُ‌ الرَّذَائِلِ‌ الْحَسَدُ}}؛</ref>
:# منشأ همه رذائل [[حسد]] است؛<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: رَأْسُ‌ الرَّذَائِلِ‌ الْحَسَدُ}}؛</ref>
:#ثمره و نتیجه [[حسد]]، [[بدبختی]] [[دنیا]] و [[آخرت]] است"<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: ثَمَرَةُ الْحَسَدِ شَقَاءُ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ}}؛</ref>»<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۴۳۴-۴۳۵.</ref>.
:# ثمره و نتیجه [[حسد]]، [[بدبختی]] [[دنیا]] و [[آخرت]] است"<ref>{{متن حدیث|قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: ثَمَرَةُ الْحَسَدِ شَقَاءُ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ}}؛</ref>»<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۴۳۴-۴۳۵.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۰

روایات مربوطه

  1. امام صادق (ع) فرمودند: "آفت دین - که به نابودی آن می‌انجامد، حسد و خودبزرگ‌بینی و به خود نازیدن است"[۱]؛
  2. امام صادق (ع) فرمودند: "مؤمن غبطه می‌خورد اما حسد نمی‌ورزد، و منافق حسد می‌ورزد امّا غبطه نمی‌خورد" [۲]؛
  3. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: "در میان مردمان، نصیب حسود از لذّت از همه کمتر است" [۳]؛
  4. در شمار وصایای امام صادق (ع) آمده بود: "حسود هیچ نوع راحتی‌ای ندارد" [۴]؛
  5. امام صادق (ع) فرمودند: "حسود هرگز نباید طمع در راحتی قلب بندد" [۵]؛
  6. بنابر آن‌چه در غررالحکم آمده است، امیرالمؤمنین (ع) فرمودند:
  1. حسد، زندان روح است؛[۶]
  2. حسد، بدترین مریضی‌ها است؛[۷]
  3. حسد، یکی از دو عذاب اصلی است؛[۸]
  4. منشأ همه رذائل حسد است؛[۹]
  5. ثمره و نتیجه حسد، بدبختی دنیا و آخرت است"[۱۰]»[۱۱].

منابع

پانویس

  1. «قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع)‌ آفَةُ الدِّينِ الْحَسَدُ وَ الْعُجْبُ‌ وَ الْفَخْرُ»؛ اصول کافی، ج۲، ص۳۰۷.
  2. «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَغْبِطُ وَ لَا يَحْسُدُ وَ الْمُنَافِقُ يَحْسُدُ وَ لَا يَغْبِطُ»؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۴۵.
  3. «عَنِ الصَّادِقِ (ع) قَالَ‌: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص)‌ أَقَلُ‌ النَّاسِ‌ لَذَّةً الْحَسُودُ»؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۰.
  4. «فِيمَا أَوْصَى بِهِ الصَّادِقُ (ع) لَا رَاحَةَ لِحَسُودٍ»؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۲.
  5. «عَنِ الصَّادِقِ (ع)‌ لَا يَطْمَعَنَّ الْحَسُودُ فِي‌ رَاحَةِ الْقَلْبِ‌»؛ بحار الأنوار، ج۷۰، ص۲۵۲.
  6. «قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع) فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ حَبْسُ‌ الرُّوحِ».
  7. «قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع) فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ شَرُّ الْأَمْرَاضِ»؛
  8. «قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع) فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: الْحَسَدُ أَحَدُ الْعَذَابَيْنِ»‌؛
  9. «قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع) فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: رَأْسُ‌ الرَّذَائِلِ‌ الْحَسَدُ»؛
  10. «قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع) فِي‌ غُرَرِ الحِکَم: ثَمَرَةُ الْحَسَدِ شَقَاءُ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ»؛
  11. مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۲، ص ۴۳۴-۴۳۵.