هفهاف بن مهند راسبی بصری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[هفهاف بن مهند راسبی بصری در تاریخ اسلامی]] - [[هفهاف بن مهند راسبی بصری در معارف و سیره حسینی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[هفهاف بن مهند راسبی بصری در تاریخ اسلامی]] - [[هفهاف بن مهند راسبی بصری در معارف و سیره حسینی]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
هفهاف [[فرزند]] مُهنّد راسبی، [[اهل بصره]] و از [[شیعیان]] راستین [[خاندان پیامبر]]{{صل}} در [[بصره]] بود. وی از [[اصحاب امیرمؤمنان]]{{ع}} به شمار می‌رفت و در جنگ‌های [[جمل]] و [[صفین]] و [[نهروان]] در رکاب [[امام]]{{ع}} حضور داشت و [[فرماندهی]] گروهی از بصریان را در [[جنگ صفین]] از جانب آن [[حضرت]] عهده‌دار بود.
هفهاف [[فرزند]] مُهنّد راسبی، [[اهل بصره]] و از [[شیعیان]] راستین [[خاندان پیامبر]] {{صل}} در [[بصره]] بود. وی از [[اصحاب امیرمؤمنان]] {{ع}} به شمار می‌رفت و در جنگ‌های [[جمل]] و [[صفین]] و [[نهروان]] در رکاب [[امام]] {{ع}} حضور داشت و [[فرماندهی]] گروهی از بصریان را در [[جنگ صفین]] از جانب آن [[حضرت]] عهده‌دار بود.


وی همواره ملازم [[حضرت علی]]{{ع}} بود و پس از [[شهادت]] آن بزرگوار به زمره [[یاران امام حسن]]{{ع}} درآمد و سپس [[دل]] در گرو [[سالار شهیدان]] [[اباعبدالله الحسین]]{{ع}} گذاشت و در رکاب آن [[امام همام]] به [[شهادت]] رسید.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۴۲۴-۱۴۲۵.</ref>
وی همواره ملازم [[حضرت علی]] {{ع}} بود و پس از [[شهادت]] آن بزرگوار به زمره [[یاران امام حسن]] {{ع}} درآمد و سپس [[دل]] در گرو [[سالار شهیدان]] [[اباعبدالله الحسین]] {{ع}} گذاشت و در رکاب آن [[امام همام]] به [[شهادت]] رسید.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۴۲۴-۱۴۲۵.</ref>


==[[پیوستن]] به عاشوراییان و [[شهادت]]==
== [[پیوستن]] به عاشوراییان و [[شهادت]] ==
هنگامی که خبر حرکت [[امام حسین]]{{ع}} و همراهانش به سوی [[عراق]] در [[بصره]] منتشر شد، هفهاف از [[بصره]] خارج شد و با سرعت به [[کربلا]] آمد، تا به [[یاری امام]] و پیشوای خود بشتابد؛ اما موقعی رسید که کار از کار گذشته بود و [[حسین]] و همۀ یارانش به [[شهادت]] رسیده بودند. او در همان ساعاتی به [[کربلا]] رسید که [[سپاهیان]] بی‌رحم [[عمر سعد]] به خیمه‌ها حمله کرده و [[زنان]] و [[کودکان]] را در بیابان و صحرا پراکنده نمودند. از فردی که جزو [[لشکر]] [[عمر سعد]] بود پرسید: "چه خبر؟ آقایم [[حسین]] کجاست؟".
هنگامی که خبر حرکت [[امام حسین]] {{ع}} و همراهانش به سوی [[عراق]] در [[بصره]] منتشر شد، هفهاف از [[بصره]] خارج شد و با سرعت به [[کربلا]] آمد، تا به [[یاری امام]] و پیشوای خود بشتابد؛ اما موقعی رسید که کار از کار گذشته بود و [[حسین]] و همۀ یارانش به [[شهادت]] رسیده بودند. او در همان ساعاتی به [[کربلا]] رسید که [[سپاهیان]] بی‌رحم [[عمر سعد]] به خیمه‌ها حمله کرده و [[زنان]] و [[کودکان]] را در بیابان و صحرا پراکنده نمودند. از فردی که جزو [[لشکر]] [[عمر سعد]] بود پرسید: "چه خبر؟ آقایم [[حسین]] کجاست؟".
آن شخص سؤال کرد: تو کیستی؟ گفت: من هفهاف بن مهند راسبی بصری هستم و برای [[یاری]] و [[نصرت]] [[حضرت حسین]]{{ع}} آمده‌ام.
آن شخص سؤال کرد: تو کیستی؟ گفت: من هفهاف بن مهند راسبی بصری هستم و برای [[یاری]] و [[نصرت]] [[حضرت حسین]] {{ع}} آمده‌ام.


در پاسخ هفهاف گفت: آیا [[هجوم]] [[قوم]] به [[خیمه]] و خرگاه [[حسین]] را نمی‌بینی؟! آیا نمی‌بینی چگونه یغماگران [[لباس]] [[خاندان پیامبر]] را می‌ربایند؟!
در پاسخ هفهاف گفت: آیا [[هجوم]] [[قوم]] به [[خیمه]] و خرگاه [[حسین]] را نمی‌بینی؟! آیا نمی‌بینی چگونه یغماگران [[لباس]] [[خاندان پیامبر]] را می‌ربایند؟!


هفهاف، همین که این خبر تکان‌دهنده را شنید، [[شمشیر]] از غلاف برکشید و به سان شیر، بدون آن‌که [[احساس]] کند که در میان [[دشمن]] گرفتار است، به [[لشکر]] [[عمر سعد]] حمله کرد و هر که نزدش بود یا به نزدش می‌آمد بر [[زمین]] افکند، و جمعی را به [[هلاکت]] رساند تا آن‌که بدنش از زخم‌های وارده آغشته به [[خون]] گردید و تاب و توانش اندک گشت، گروهی او را محاصره کردند و از هر طرف بر او یورش بردند تا آن‌که او را به [[شهادت]] رساندند. بدین ترتیب او به آقا و مولایش [[امام حسین]]{{ع}} و [[یاران]] باوفایش ملحق شد<ref>تنقیح المقال، ج۳، ص۳۰۴.</ref>.
هفهاف، همین که این خبر تکان‌دهنده را شنید، [[شمشیر]] از غلاف برکشید و به سان شیر، بدون آن‌که [[احساس]] کند که در میان [[دشمن]] گرفتار است، به [[لشکر]] [[عمر سعد]] حمله کرد و هر که نزدش بود یا به نزدش می‌آمد بر [[زمین]] افکند، و جمعی را به [[هلاکت]] رساند تا آن‌که بدنش از زخم‌های وارده آغشته به [[خون]] گردید و تاب و توانش اندک گشت، گروهی او را محاصره کردند و از هر طرف بر او یورش بردند تا آن‌که او را به [[شهادت]] رساندند. بدین ترتیب او به آقا و مولایش [[امام حسین]] {{ع}} و [[یاران]] باوفایش ملحق شد<ref>تنقیح المقال، ج۳، ص۳۰۴.</ref>.


درباره هفهاف تنها [[مامقانی]] مطالب فوق را یادآور شده و در این باره سندی ارائه نداده و سایر ارباب مقاتل و مؤرخان نامی از این [[شهید]] نبرده‌اند، لذا صحت و سقم [[شهادت]] هفهاف به عهده [[راوی]] است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۴۲۵-۱۴۲۶.</ref>
درباره هفهاف تنها [[مامقانی]] مطالب فوق را یادآور شده و در این باره سندی ارائه نداده و سایر ارباب مقاتل و مؤرخان نامی از این [[شهید]] نبرده‌اند، لذا صحت و سقم [[شهادت]] هفهاف به عهده [[راوی]] است.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۴۲۵-۱۴۲۶.</ref>

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۴

مقدمه

هفهاف فرزند مُهنّد راسبی، اهل بصره و از شیعیان راستین خاندان پیامبر (ص) در بصره بود. وی از اصحاب امیرمؤمنان (ع) به شمار می‌رفت و در جنگ‌های جمل و صفین و نهروان در رکاب امام (ع) حضور داشت و فرماندهی گروهی از بصریان را در جنگ صفین از جانب آن حضرت عهده‌دار بود.

وی همواره ملازم حضرت علی (ع) بود و پس از شهادت آن بزرگوار به زمره یاران امام حسن (ع) درآمد و سپس دل در گرو سالار شهیدان اباعبدالله الحسین (ع) گذاشت و در رکاب آن امام همام به شهادت رسید.[۱]

پیوستن به عاشوراییان و شهادت

هنگامی که خبر حرکت امام حسین (ع) و همراهانش به سوی عراق در بصره منتشر شد، هفهاف از بصره خارج شد و با سرعت به کربلا آمد، تا به یاری امام و پیشوای خود بشتابد؛ اما موقعی رسید که کار از کار گذشته بود و حسین و همۀ یارانش به شهادت رسیده بودند. او در همان ساعاتی به کربلا رسید که سپاهیان بی‌رحم عمر سعد به خیمه‌ها حمله کرده و زنان و کودکان را در بیابان و صحرا پراکنده نمودند. از فردی که جزو لشکر عمر سعد بود پرسید: "چه خبر؟ آقایم حسین کجاست؟". آن شخص سؤال کرد: تو کیستی؟ گفت: من هفهاف بن مهند راسبی بصری هستم و برای یاری و نصرت حضرت حسین (ع) آمده‌ام.

در پاسخ هفهاف گفت: آیا هجوم قوم به خیمه و خرگاه حسین را نمی‌بینی؟! آیا نمی‌بینی چگونه یغماگران لباس خاندان پیامبر را می‌ربایند؟!

هفهاف، همین که این خبر تکان‌دهنده را شنید، شمشیر از غلاف برکشید و به سان شیر، بدون آن‌که احساس کند که در میان دشمن گرفتار است، به لشکر عمر سعد حمله کرد و هر که نزدش بود یا به نزدش می‌آمد بر زمین افکند، و جمعی را به هلاکت رساند تا آن‌که بدنش از زخم‌های وارده آغشته به خون گردید و تاب و توانش اندک گشت، گروهی او را محاصره کردند و از هر طرف بر او یورش بردند تا آن‌که او را به شهادت رساندند. بدین ترتیب او به آقا و مولایش امام حسین (ع) و یاران باوفایش ملحق شد[۲].

درباره هفهاف تنها مامقانی مطالب فوق را یادآور شده و در این باره سندی ارائه نداده و سایر ارباب مقاتل و مؤرخان نامی از این شهید نبرده‌اند، لذا صحت و سقم شهادت هفهاف به عهده راوی است.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۴۲۴-۱۴۲۵.
  2. تنقیح المقال، ج۳، ص۳۰۴.
  3. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۴۲۵-۱۴۲۶.