ازدواج امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱۵: خط ۱۵:
* احتمال سوم آن است که آن [[حضرت]] [[ازدواج]] کرده و دارای [[اولاد]] نیز هست و [[اولاد]] آن [[حضرت]] نیز فرزندانی دارند. این مسأله، افزون بر آنکه [[دلیل]] محکمی ندارد، اشکال اساسی آن این است که این‌همه [[اولاد]] و اعقاب، بالاخره روزی در جست‌وجوی اصل خویش می‌افتند و همین کنجکاوی و جست‌وجو، مسأله را به جایی باریک می‌کشاند که با [[فلسفه]] [[غیبت]] [[حضرت]]، سازگار نیست<ref>چشم‌به‌راه مهدى، ص ۳۵۲</ref>. ما در اینجا [[روایات]] و ادلّه‌ای که وجود [[همسر]] و [[فرزند]] برای [[حضرت]] را [[اثبات]] می‌کند می‌آوریم، اما صحت‌وسقم بسیاری از آنها در جای خود بحث شده و در بسیاری موارد، [[سخن]] از احتمال است که [[استدلال]] با آن، تمام نیست. در رابطه با [[همسر]] یا [[همسران]] [[حضرت]]، تنها یک [[روایت]] است که سرنخی به دست می‌دهد و آن روایتی است که مرحوم کفعمی در کتاب [[شریف]] مصباح، [[نقل]] کرده است. براساس آن، [[همسر]] [[حضرت]] یکی از دخترهای ابی لهب است<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. و در رابطه با [[اولاد]] آن [[حضرت]] روایاتی هست که از جمله آنها [[روایت]] انباری است که [[علامه مجلسی|مرحوم مجلسی]] در [[بحارالانوار]] آن را آورده و روایتی طولانی است<ref>بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۲۱۳. </ref>. البته بسیاری از بزرگان، از جمله مرحوم [[آقا بزرگ تهرانی]] -[[صاحب]] الذریعه- در داستان انباری تردید کرده‌اند. [[محمد بن مشهدی]] در [[کتاب]]"[[مزار]]" از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمود: گویا [[نزول]] [[قائم]] را با اهل و عیالش در [[مسجد سهله]] می‌بینم"<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. [[مرحوم مجلسی]] نیز بابی را به [[خلفاء]] و [[اولاد]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} اختصاص داده است. علاوه بر [[روایات]]، برخی [[دعاها]] نیز که از [[ائمه]] [[معصومین]] {{عم}} صادر شده و یا از [[ناحیه مقدسه]] رسیده است، دلالت دارند که برای [[حضرت]]، اهل و عیال و فرزندانی هست.  
* احتمال سوم آن است که آن [[حضرت]] [[ازدواج]] کرده و دارای [[اولاد]] نیز هست و [[اولاد]] آن [[حضرت]] نیز فرزندانی دارند. این مسأله، افزون بر آنکه [[دلیل]] محکمی ندارد، اشکال اساسی آن این است که این‌همه [[اولاد]] و اعقاب، بالاخره روزی در جست‌وجوی اصل خویش می‌افتند و همین کنجکاوی و جست‌وجو، مسأله را به جایی باریک می‌کشاند که با [[فلسفه]] [[غیبت]] [[حضرت]]، سازگار نیست<ref>چشم‌به‌راه مهدى، ص ۳۵۲</ref>. ما در اینجا [[روایات]] و ادلّه‌ای که وجود [[همسر]] و [[فرزند]] برای [[حضرت]] را [[اثبات]] می‌کند می‌آوریم، اما صحت‌وسقم بسیاری از آنها در جای خود بحث شده و در بسیاری موارد، [[سخن]] از احتمال است که [[استدلال]] با آن، تمام نیست. در رابطه با [[همسر]] یا [[همسران]] [[حضرت]]، تنها یک [[روایت]] است که سرنخی به دست می‌دهد و آن روایتی است که مرحوم کفعمی در کتاب [[شریف]] مصباح، [[نقل]] کرده است. براساس آن، [[همسر]] [[حضرت]] یکی از دخترهای ابی لهب است<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. و در رابطه با [[اولاد]] آن [[حضرت]] روایاتی هست که از جمله آنها [[روایت]] انباری است که [[علامه مجلسی|مرحوم مجلسی]] در [[بحارالانوار]] آن را آورده و روایتی طولانی است<ref>بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۲۱۳. </ref>. البته بسیاری از بزرگان، از جمله مرحوم [[آقا بزرگ تهرانی]] -[[صاحب]] الذریعه- در داستان انباری تردید کرده‌اند. [[محمد بن مشهدی]] در [[کتاب]]"[[مزار]]" از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] می‌کند که فرمود: گویا [[نزول]] [[قائم]] را با اهل و عیالش در [[مسجد سهله]] می‌بینم"<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. [[مرحوم مجلسی]] نیز بابی را به [[خلفاء]] و [[اولاد]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} اختصاص داده است. علاوه بر [[روایات]]، برخی [[دعاها]] نیز که از [[ائمه]] [[معصومین]] {{عم}} صادر شده و یا از [[ناحیه مقدسه]] رسیده است، دلالت دارند که برای [[حضرت]]، اهل و عیال و فرزندانی هست.  
* در این [[دعاها]] تعبیر "وُلد"، "ذُریه"، "[[اهل بیت]]" و "[[آل بیت]]" به کار رفته است. در آخرین فراز از صلواتی که از [[ناحیه مقدسه]] صادر شده چنین می‌خوانیم: {{متن حدیث|وَ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَ وُلَاةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ وَ مُدَّ فِي أَعْمَارِهِمْ وَ زِدْ فِي آجَالِهِمْ}}<ref>غیبة طوسى، ص ۱۰۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۲. </ref>[[درود]] بی‌پایان خود را بر ولی‌ امرت و اولیای عهدش و [[پیشوایان]] از اولادش نازل فرما و بر [[عمر]] و اجلشان بیفزا. و در دعایی که [[امام رضا]] {{ع}}[[تعلیم]] فرموده که در [[عصر غیبت]] خوانده شود، چنین آمده است: {{متن حدیث|اللهمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ أُمَّتِهِ وَ جَمِيعِ رَعِيَّتِهِ مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۳۳۲. </ref> خدایا! به او درباره خودش و اهلش و فرزندانش و امتش و همه رعیتش عطا فرما، آن‌چه را که دیده‌اش روشن و دلش مسرور گردد... <ref>سیماى آفتاب، حبیب الله طاهرى، ص ۳۶۴</ref>. براساس داستان طولانی و معروف "انباری" نام [[فرزندان حضرت]]: [[طاهر]]، قاسم، [[ابراهیم]]، [[عبد]] الرحمن و [[هاشم]] است<ref>اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۷۹ (خلاصه داستان انبارى در آن آمده است)</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۳.</ref>.
* در این [[دعاها]] تعبیر "وُلد"، "ذُریه"، "[[اهل بیت]]" و "[[آل بیت]]" به کار رفته است. در آخرین فراز از صلواتی که از [[ناحیه مقدسه]] صادر شده چنین می‌خوانیم: {{متن حدیث|وَ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَ وُلَاةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ وَ مُدَّ فِي أَعْمَارِهِمْ وَ زِدْ فِي آجَالِهِمْ}}<ref>غیبة طوسى، ص ۱۰۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۲. </ref>[[درود]] بی‌پایان خود را بر ولی‌ امرت و اولیای عهدش و [[پیشوایان]] از اولادش نازل فرما و بر [[عمر]] و اجلشان بیفزا. و در دعایی که [[امام رضا]] {{ع}}[[تعلیم]] فرموده که در [[عصر غیبت]] خوانده شود، چنین آمده است: {{متن حدیث|اللهمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ أُمَّتِهِ وَ جَمِيعِ رَعِيَّتِهِ مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۳۳۲. </ref> خدایا! به او درباره خودش و اهلش و فرزندانش و امتش و همه رعیتش عطا فرما، آن‌چه را که دیده‌اش روشن و دلش مسرور گردد... <ref>سیماى آفتاب، حبیب الله طاهرى، ص ۳۶۴</ref>. براساس داستان طولانی و معروف "انباری" نام [[فرزندان حضرت]]: [[طاهر]]، قاسم، [[ابراهیم]]، [[عبد]] الرحمن و [[هاشم]] است<ref>اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۷۹ (خلاصه داستان انبارى در آن آمده است)</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۳.</ref>.
==[[ازدواج امام زمان]]{{ع}}==
از جمله موضوعات مرتبط با [[تاریخ زندگانی امام]] زمان{{ع}} مسئله [[ازدواج]] ایشان است. برخی با استناد به [[روایات]] تأکیدکننده بر [[سنت]] ازدواج، دلالت فقره‌هایی از [[ادعیه]] و [[زیارت]] [[حضرت]]{{ع}} بر [[همسر]] و [[فرزند داشتن]] ایشان، [[کنیه]] [[اباصالح]] و و داستان‌هایی مانند [[جزیره خضرا]]، سخن از ازدواج آن حضرت به میان می‌آورند. در مقابل گروهی دیگر از ازدواج نکردن [[امام مهدی]]{{ع}} به دلیل تنافی آن با [[فلسفه غیبت]]، اشاره نکردن وکلای خاص حضرت{{ع}} به ازدواج ایشان و استناد به روایات فرزند نداشتن [[قائم]]{{ع}}، [[دفاع]] می‌کنند<ref>برای آگاهی از ادله و صاحبان اقوال: ر.ک: محمدی ری‌شهری، دانشنامه امام مهدی{{ع}}، ج۵، ص۴۵ - ۵۶.</ref>.
در بررسی [[ادله]] هر دو گروه به نظر می‌رسد ادله کافی برای [[نفی]] یا [[اثبات]] این مسئله در [[اختیار]] نیست: از این رو، نمی‌توان به صورت [[قطعی]] اظهارنظر کرد و باید گفت: هرچند از نگاه کلی [[ازدواج حضرت مهدی]]{{ع}} امری به دور از [[ذهن]] نیست؛ اما [[پذیرش امر]] [[ازدواج]] ایشان با [[ادله]] موجود از نگاه [[تاریخ]]، [[اثبات]] شده نیست<ref>صدر، تاریخ الغیبة، ص۶۱ - ۶۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۳۱۴.</ref>


== پرسش مستقیم ==
== پرسش مستقیم ==
خط ۳۱: خط ۳۵:


[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]

نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۱

مقدمه

  1. اساسا حضرت ازدواج نکرده است؛
  2. ازدواج انجام گرفته، ولی اولاد ندارد؛
  3. ازدواج کرده و دارای فرزندانی نیز هست.

ازدواج امام زمان(ع)

از جمله موضوعات مرتبط با تاریخ زندگانی امام زمان(ع) مسئله ازدواج ایشان است. برخی با استناد به روایات تأکیدکننده بر سنت ازدواج، دلالت فقره‌هایی از ادعیه و زیارت حضرت(ع) بر همسر و فرزند داشتن ایشان، کنیه اباصالح و و داستان‌هایی مانند جزیره خضرا، سخن از ازدواج آن حضرت به میان می‌آورند. در مقابل گروهی دیگر از ازدواج نکردن امام مهدی(ع) به دلیل تنافی آن با فلسفه غیبت، اشاره نکردن وکلای خاص حضرت(ع) به ازدواج ایشان و استناد به روایات فرزند نداشتن قائم(ع)، دفاع می‌کنند[۱۰]. در بررسی ادله هر دو گروه به نظر می‌رسد ادله کافی برای نفی یا اثبات این مسئله در اختیار نیست: از این رو، نمی‌توان به صورت قطعی اظهارنظر کرد و باید گفت: هرچند از نگاه کلی ازدواج حضرت مهدی(ع) امری به دور از ذهن نیست؛ اما پذیرش امر ازدواج ایشان با ادله موجود از نگاه تاریخ، اثبات شده نیست[۱۱].[۱۲]

پرسش مستقیم

منابع

پانویس

  1. چشم‌به‌راه مهدى، ص ۳۵۲
  2. نجم الثاقب، ص ۲۲۵.
  3. بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۲۱۳.
  4. نجم الثاقب، ص ۲۲۵.
  5. غیبة طوسى، ص ۱۰۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۲.
  6. بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۳۳۲.
  7. سیماى آفتاب، حبیب الله طاهرى، ص ۳۶۴
  8. اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۷۹ (خلاصه داستان انبارى در آن آمده است)
  9. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۹۳.
  10. برای آگاهی از ادله و صاحبان اقوال: ر.ک: محمدی ری‌شهری، دانشنامه امام مهدی(ع)، ج۵، ص۴۵ - ۵۶.
  11. صدر، تاریخ الغیبة، ص۶۱ - ۶۶.
  12. پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ ص ۳۱۴.