روضهخوانی: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
'''رَوضه''' یا '''روضهخوانی''' یاد کردن از مصیبتهای امام حسین {{ع}} و [[اهل بیت]] و [[گریستن]] و گریاندن در عزای آنان را «روضه» و روضهخوانی گویند. [[امامان]] ما توصیه کردهاند که به یاد [[شهادت]] و مظلومیّت سیدالشهدا {{ع}} [[گریه]] کنیم و [[مجالس عزا]] برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. [[عزاداری]] بر [[اهل بیت پیامبر]] از کارهای | '''رَوضه''' یا '''روضهخوانی''' یاد کردن از مصیبتهای امام حسین {{ع}} و [[اهل بیت]] و [[گریستن]] و گریاندن در عزای آنان را «روضه» و روضهخوانی گویند. [[امامان]] ما توصیه کردهاند که به یاد [[شهادت]] و مظلومیّت سیدالشهدا {{ع}} [[گریه]] کنیم و [[مجالس عزا]] برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. [[عزاداری]] بر [[اهل بیت پیامبر]] از کارهای پسندیده است و [[ثواب]] بسیار دارد. به کسی که [[نوحه]] و [[مرثیه]] میخواند «[[روضهخوان]]» گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، مصیبتهای امام حسین و [[حادثه کربلا]] را از روی کتابی به نام «[[روضة الشهدا]]» تألیف [[ملا حسین کاشفی]] میخواندند، هر نوع [[مرثیهخوانی]] را روضهخوانی و به مجالس [[سوگواری]]، «روضه» گفتهاند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۰
| سوگواری امام حسین |
| رویدادها |
|---|
| واقعه عاشورا • اسیران کربلا • روز شمار واقعه عاشورا • روز عاشورا • نامه های کوفیان به امام حسین • واقعه عاشورا (از نگاه آمار) |
| افراد |
| علی اکبر • علی اصغر • عباس بن علی • زینب کبری • سکینه بنت حسین • فاطمه دختر امام حسین • مسلم بن عقیل • شهیدان کربلا • اسیران کربلا |
| جایها |
| حرم امام حسین • تل زینبیه • حرم عباس بن علی • گودال قتلگاه • بین الحرمین • نهر علقمه |
| مناسبتها |
| تاسوعا • عاشورا • اربعین |
| مراسم |
| مرثیهخوانی • نوحه • تعزیه • روضه • زنجیرزنی • سینهزنی • سقاخانه • سنج و دمام • دسته عزاداری • شام غریبان • تشتگذاری • نخلگردانی • قمه زنی • راهپیمایی اربعین • تابوتگردانی • مراسم تابوت |
مقدمه
رَوضه یا روضهخوانی یاد کردن از مصیبتهای امام حسین (ع) و اهل بیت و گریستن و گریاندن در عزای آنان را «روضه» و روضهخوانی گویند. امامان ما توصیه کردهاند که به یاد شهادت و مظلومیّت سیدالشهدا (ع) گریه کنیم و مجالس عزا برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. عزاداری بر اهل بیت پیامبر از کارهای پسندیده است و ثواب بسیار دارد. به کسی که نوحه و مرثیه میخواند «روضهخوان» گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، مصیبتهای امام حسین و حادثه کربلا را از روی کتابی به نام «روضة الشهدا» تألیف ملا حسین کاشفی میخواندند، هر نوع مرثیهخوانی را روضهخوانی و به مجالس سوگواری، «روضه» گفتهاند[۱].