بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==دارالحديث== | ==دارالحديث== | ||
{{فهرست | {{فهرست اثر}} | ||
* العقل | * العقل | ||
* العقل أول ما خلق الله | * العقل أول ما خلق الله | ||
| خط ۴۹: | خط ۴۸: | ||
* موضع العقل | * موضع العقل | ||
* النوادر | * النوادر | ||
{{پایان}} | {{پایان فهرست اثر}} | ||
==م عقاید== | ==م عقاید== | ||
{{فهرست | {{فهرست اثر}} | ||
* القسم الثّاني: العقل | * القسم الثّاني: العقل | ||
* تحقيق في معنى العقل | * تحقيق في معنى العقل | ||
| خط ۱۰۷: | خط ۱۰۵: | ||
* 7/3 ما ينبغي للعاقل | * 7/3 ما ينبغي للعاقل | ||
* 7/4 ما لا ينبغي للعاقل | * 7/4 ما لا ينبغي للعاقل | ||
{{پایان فهرست اثر}} | |||
{{پایان}} | |||
==ح نبوی ج۱== | ==ح نبوی ج۱== | ||
{{فهرست | {{فهرست اثر}} | ||
* الباب الأول العقل والجهل | * الباب الأول العقل والجهل | ||
* تحقيق في معنى العقل والجهل | * تحقيق في معنى العقل والجهل | ||
| خط ۱۶۵: | خط ۱۶۰: | ||
* ج - التقوى | * ج - التقوى | ||
* د - الوضوء | * د - الوضوء | ||
* | *ه - الصلاة | ||
* و - صلاة الليل | * و - صلاة الليل | ||
* ز - تلاوة القرآن | * ز - تلاوة القرآن | ||
| خط ۱۷۸: | خط ۱۷۳: | ||
* ج - اللبان | * ج - اللبان | ||
* د - الفرفخ | * د - الفرفخ | ||
* | *ه - الاترج | ||
* و - الحجامة | * و - الحجامة | ||
* ۴ / ۴. عوامل تقوية الحفظ | * ۴ / ۴. عوامل تقوية الحفظ | ||
| خط ۱۸۶: | خط ۱۸۱: | ||
* ب - معرفة الله عز و جل | * ب - معرفة الله عز و جل | ||
* ج - كمال الدين | * ج - كمال الدين | ||
* | *ه - مكارم الأخلاق | ||
* و - محاسن الأعمال | * و - محاسن الأعمال | ||
* ز - حسن التدبير | * ز - حسن التدبير | ||
| خط ۲۳۳: | خط ۲۲۸: | ||
* تحذير قرآني | * تحذير قرآني | ||
* أسباب النكوص | * أسباب النكوص | ||
{{پایان | {{پایان فهرست اثر}} | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*عقل در وجود [[انسان]] به ودیعت نهاده شده است و [[انسان]] در صورت بهکارگیری آن در مسیر کمال قرار میگیرد. [[امام علی]] {{ع}} میفرماید: [[خداوند]] عقل را به [[انسان]] ودیعت نداد، مگر اینکه روزی سبب [[نجات]] او شود<ref>{{متن حدیث|مَا اسْتَوْدَعَ اللَّهُ امْرَأً عَقْلًا، إِلَّا اسْتَنْقَذَهُ بِهِ يَوْماًما}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۳۹۹</ref>. [[آدمی]] در مرحله بهکارگیری، [[حکم عقل]] واقعبین را بر دیگر قوا (از جمله [[نفس]]، وهم، [[غضب]]، [[شهوت]] و...) [[برتری]] میدهد و به [[حکم]] آن عمل میکند. بدینترتیب عقل خویش را فعال میسازد. [[امام]] {{ع}} [[حضور]] عقل فعال را بزرگترین [[بینیازی]] برای [[انسان]] میداند، همانطور که از [[نادانی]] با عنوان بزرگترین تهیدستی یا میکند<ref>نک: حکمت ۵۱</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 568.</ref>. | *عقل در وجود [[انسان]] به ودیعت نهاده شده است و [[انسان]] در صورت بهکارگیری آن در مسیر کمال قرار میگیرد. [[امام علی]] {{ع}} میفرماید: [[خداوند]] عقل را به [[انسان]] ودیعت نداد، مگر اینکه روزی سبب [[نجات]] او شود<ref>{{متن حدیث|مَا اسْتَوْدَعَ اللَّهُ امْرَأً عَقْلًا، إِلَّا اسْتَنْقَذَهُ بِهِ يَوْماًما}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۳۹۹</ref>. [[آدمی]] در مرحله بهکارگیری، [[حکم عقل]] واقعبین را بر دیگر قوا (از جمله [[نفس]]، وهم، [[غضب]]، [[شهوت]] و...) [[برتری]] میدهد و به [[حکم]] آن عمل میکند. بدینترتیب عقل خویش را فعال میسازد. [[امام]] {{ع}} [[حضور]] عقل فعال را بزرگترین [[بینیازی]] برای [[انسان]] میداند، همانطور که از [[نادانی]] با عنوان بزرگترین تهیدستی یا میکند<ref>نک: حکمت ۵۱</ref><ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 568.</ref>. | ||
==رابطه عقل و دین== | ==رابطه عقل و دین== | ||