عذیب الهجانات: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[عذیب الهجانات]] نام یکی از منزلگاه‌ها نزدیک [[کوفه]]، که [[سیدالشهدا]] از آن گذشت و چون آب داشته، [[عذیب]] گفته می‌شد. معنای آن آب خوشگوار است. موقعیّت آن میان [[قادسیّه]] و [[مغیثه]] از منازل راه کوفه است که تعلّق به [[بنی تمیم]] دارد. آب و برکه و [[چاه]] و [[خانه‌ها]] و قصر و مسجدی داشته و پاسگاهی هم در آنجا بوده که محلّ [[نگهبانی]] برای [[ایرانیان]] بوده است<ref>الحسین فی طریقه الی الشهاده، ص۱۰۵.</ref>.
عذیب الهجانات نام یکی از منزلگاه‌ها نزدیک [[کوفه]]، که [[سیدالشهدا]] از آن گذشت و چون آب داشته، عذیب گفته می‌شد. معنای آن آب خوشگوار است. موقعیّت آن میان قادسیّه و [[مغیثه]] از منازل راه کوفه است که تعلّق به [[بنی تمیم]] دارد. آب و برکه و چاه و [[خانه‌ها]] و قصر و مسجدی داشته و پاسگاهی هم در آنجا بوده که محلّ نگهبانی برای [[ایرانیان]] بوده است<ref>الحسین فی طریقه الی الشهاده، ص۱۰۵.</ref>.


[[حسین بن علی]]{{ع}} در این [[منزل]]، با چهار نفر که از کوفه می‌آمدند برخورد کرد. [[نافع بن هلال]] نیز همراه جمع بود. پس از گفتگوهایی که بین [[امام]] و آنان انجام گرفت، آنان به حسین{{ع}} پیوستند و به [[فداکاری]] در رکابش پرداختند<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۲۲۰.</ref>. [[حرّ]] نیز همراه [[کاروان حسینی]] [[حرکت]] می‌کرد. در همینجا بود که نامۀ [[ابن زیاد]] به حرّ رسید که [[فرمان]] به [[سختگیری]] داده بود و حرّ نیز مانع حرکت امام شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۳۳۴.</ref>.
[[حسین بن علی]]{{ع}} در این [[منزل]]، با چهار نفر که از کوفه می‌آمدند برخورد کرد. [[نافع بن هلال]] نیز همراه جمع بود. پس از گفتگوهایی که بین [[امام]] و آنان انجام گرفت، آنان به حسین{{ع}} پیوستند و به [[فداکاری]] در رکابش پرداختند<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۲۲۰.</ref>. حرّ نیز همراه کاروان حسینی [[حرکت]] می‌کرد. در همینجا بود که نامۀ [[ابن زیاد]] به حرّ رسید که [[فرمان]] به سختگیری داده بود و حرّ نیز مانع حرکت امام شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۳۳۴.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۴

مقدمه

عذیب الهجانات نام یکی از منزلگاه‌ها نزدیک کوفه، که سیدالشهدا از آن گذشت و چون آب داشته، عذیب گفته می‌شد. معنای آن آب خوشگوار است. موقعیّت آن میان قادسیّه و مغیثه از منازل راه کوفه است که تعلّق به بنی تمیم دارد. آب و برکه و چاه و خانه‌ها و قصر و مسجدی داشته و پاسگاهی هم در آنجا بوده که محلّ نگهبانی برای ایرانیان بوده است[۱].

حسین بن علی(ع) در این منزل، با چهار نفر که از کوفه می‌آمدند برخورد کرد. نافع بن هلال نیز همراه جمع بود. پس از گفتگوهایی که بین امام و آنان انجام گرفت، آنان به حسین(ع) پیوستند و به فداکاری در رکابش پرداختند[۲]. حرّ نیز همراه کاروان حسینی حرکت می‌کرد. در همینجا بود که نامۀ ابن زیاد به حرّ رسید که فرمان به سختگیری داده بود و حرّ نیز مانع حرکت امام شد[۳].

منابع

پانویس

  1. الحسین فی طریقه الی الشهاده، ص۱۰۵.
  2. مقتل الحسین، مقرم، ص۲۲۰.
  3. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۳۳۴.