آداب معاشرت در سبک زندگی اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==اصول [[آداب]] [[معاشرت]]==
== اصول [[آداب]] [[معاشرت]] ==
[[ادب]] و [[رفتار نیک]] بر این پایه‌های اساسی [[استوار]] است:
[[ادب]] و [[رفتار نیک]] بر این پایه‌های اساسی [[استوار]] است:
# [[مهربانی]] و [[خوش‌رویی]] که نماد بارز آن [[تبسم]] است.
# [[مهربانی]] و [[خوش‌رویی]] که نماد بارز آن [[تبسم]] است.
# [[کوشش]] برای به کار بردن [[زیباترین]] کلمات و جملات در گفتگوها.
# کوشش برای به کار بردن زیباترین کلمات و جملات در گفتگوها.
# [[میانه‌روی]] و [[انضباط]] در [[رفتار]] و گفتار که [[تواضع]] و [[راست‌گویی]] در رأس آنهاست.
# [[میانه‌روی]] و [[انضباط]] در [[رفتار]] و گفتار که [[تواضع]] و [[راست‌گویی]] در رأس آنهاست.
#دوری از هرگونه رفتار یا سخنی که نشانه [[تکبّر]] و [[خودخواهی]] است.
#دوری از هرگونه رفتار یا سخنی که نشانه [[تکبّر]] و [[خودخواهی]] است.
# [[خیرخواهی]] و [[مهرورزی]].
# [[خیرخواهی]] و [[مهرورزی]].
# [[پرهیز]] از [[کم‌رویی]] و [[خجالت]] از یک سو و کنار نهادن [[گستاخی]] و [[پررویی]] از طرف دیگر.
# پرهیز از کم‌رویی و [[خجالت]] از یک سو و کنار نهادن گستاخی و پررویی از طرف دیگر.


معاشرت خداپسندانه آن است که در آن دلی آزرده نشود. آبروی کسی ریخته نشود. [[غیبت]] هیچکس هم صورت نپذیرد. خلاصه از درون آن، [[آتش]] [[نزاع]] و دلخوری و [[اختلاف]] برنخیزد.
معاشرت خداپسندانه آن است که در آن دلی آزرده نشود. آبروی کسی ریخته نشود. [[غیبت]] هیچکس هم صورت نپذیرد. خلاصه از درون آن، [[آتش]] [[نزاع]] و دلخوری و [[اختلاف]] برنخیزد.
محفل انس باید از تمام بدی‌هایی نظیر: [[توهین]] حضوری و غیابی، [[تحقیر]] و [[سرزنش]]، [[تفاخر]] و خودنمایی، [[افشاگری]] و [[فتنه‌جویی]]، [[حسادت]] و نیش زبان، [[بدگمانی]] و [[ناسزاگویی]]، تجسّس و [[فضولی]]، و خلاصه از [[ظلم و ستم]] بر [[بندگان خدا]]، خالی باشد.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۳۴</ref>
 
محفل انس باید از تمام بدی‌هایی نظیر: [[توهین]] حضوری و غیابی، تحقیر و [[سرزنش]]، [[تفاخر]] و خودنمایی، افشاگری و فتنه‌جویی، [[حسادت]] و نیش زبان، [[بدگمانی]] و [[ناسزاگویی]]، تجسّس و فضولی و خلاصه از [[ظلم و ستم]] بر [[بندگان خدا]]، خالی باشد<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۳۴.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۳

اصول آداب معاشرت

ادب و رفتار نیک بر این پایه‌های اساسی استوار است:

  1. مهربانی و خوش‌رویی که نماد بارز آن تبسم است.
  2. کوشش برای به کار بردن زیباترین کلمات و جملات در گفتگوها.
  3. میانه‌روی و انضباط در رفتار و گفتار که تواضع و راست‌گویی در رأس آنهاست.
  4. دوری از هرگونه رفتار یا سخنی که نشانه تکبّر و خودخواهی است.
  5. خیرخواهی و مهرورزی.
  6. پرهیز از کم‌رویی و خجالت از یک سو و کنار نهادن گستاخی و پررویی از طرف دیگر.

معاشرت خداپسندانه آن است که در آن دلی آزرده نشود. آبروی کسی ریخته نشود. غیبت هیچکس هم صورت نپذیرد. خلاصه از درون آن، آتش نزاع و دلخوری و اختلاف برنخیزد.

محفل انس باید از تمام بدی‌هایی نظیر: توهین حضوری و غیابی، تحقیر و سرزنش، تفاخر و خودنمایی، افشاگری و فتنه‌جویی، حسادت و نیش زبان، بدگمانی و ناسزاگویی، تجسّس و فضولی و خلاصه از ظلم و ستم بر بندگان خدا، خالی باشد[۱].

منابع

پانویس