سجن

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

سجن در قرآن - سجن در حدیث - سجن در فقه سیاسی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل سجن (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

مَحبس و زندان.

﴿قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ﴾.

زندان محل حبس افرادی است که تخلفی را مرتکب شده باشند و از ابزار مجازات دولت‌ها و حکومت‌هاست. فرعون در مقابل دعوت الهی حضرت موسی(ع) او را تهدید به زندان می‌کند.

از پیامبرانی که سالیان درازی از عمر خود را در زندان گذرانید، حضرت یوسف(ع) است که به هواهای نفسانی همسر عزیز مصر تن در نداد و زندان را به جان خرید: ﴿َ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَا آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِنَ الصَّاغِرِينَ قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ﴾.

در صورتی که قوانین موضوعه در هر جامعه مبتنی بر احکام عادلانه و اصول اخلاقی نباشد، چنان‌که در آیات الهی بدان اشاره شده است، جامعه به سوی صلاح و سعادت سیر نخواهد کرد و ابزار مجازات حکومت و دولت برای سرکوبی انسان‌های صالح به کار گرفته خواهد شد و معانی الفاظی مانند آزادی، شرافت، عدالت و فضیلت رخت خواهند بست و اضداد آنها بندگی، پستی، ظلم و رذالت، حاکم خواهد شد.

منابع

• نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید: