آب در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">' به '<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">')
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ')
خط ۱۳: خط ۱۳:


===[[عبادات]]===
===[[عبادات]]===
[[وضو]] و [[غسل]] جز با آب صحیح نیست. <ref>تحریر الوسیلة، ج۱، ص:۱۰۱ ـ ۱۰۳</ref> ادرار کردن در آب، [[مکروه]] است. <ref>جواهر الکلام، ج۲، ص:۶۸</ref> [[نماز]] گزاردن در گذرگاه آب <ref>جواهر الکلام، ج۸، ص:۳۴۴</ref> و نیز آب بستن به منطقه [[دشمن]] در حال [[جهاد]] [[کراهت]] دارد. <ref>جواهر الکلام، ج۸، ص:۲۱ ـ ۶۶</ref> به قول مشهور، فروبردن سر در آب برای روزه‏دار در [[روزه]] [[واجب]] معیّن <ref>مستمسک العروة، ج۸، ص:۲۶۲.</ref> و نیز قضای روزه [[ماه رمضان]] در بعد از ظهر، [[حرام]] است؛ لیکن در بطلان روزه به آن [[اختلاف]] است <ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص:۵۲ و ج۱۶، ص:۲۲۷ ـ ۲۲۸.</ref>
[[وضو]] و [[غسل]] جز با آب صحیح نیست. <ref>تحریر الوسیلة، ج۱، ص:۱۰۱ ـ ۱۰۳</ref> ادرار کردن در آب، [[مکروه]] است. <ref>جواهر الکلام، ج۲، ص:۶۸</ref> [[نماز]] گزاردن در گذرگاه آب <ref>جواهر الکلام، ج۸، ص:۳۴۴</ref> و نیز آب بستن به منطقه [[دشمن]] در حال [[جهاد]] [[کراهت]] دارد. <ref>جواهر الکلام، ج۸، ص:۲۱ ـ ۶۶</ref> به قول مشهور، فروبردن سر در آب برای روزه‏دار در [[روزه]] [[واجب]] معیّن <ref>مستمسک العروة، ج۸، ص:۲۶۲.</ref> و نیز قضای روزه [[ماه رمضان]] در بعد از ظهر، [[حرام]] است؛ لکن در بطلان روزه به آن [[اختلاف]] است <ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص:۵۲ و ج۱۶، ص:۲۲۷ ـ ۲۲۸.</ref>


===[[تملّک]]===
===[[تملّک]]===
خط ۱۹: خط ۱۹:


===[[خرید و فروش]]===
===[[خرید و فروش]]===
فروختن آب با پیمانه، وزن یا [[مشاهده]] در صورت محصور بودن، مانند آب [[حوض]] جایز است؛ <ref>جواهر الکلام، ج۳۸، ص:۱۲۰</ref> لیکن در صحّت خرید و فروش مثل آب چاه که دارای جوشش است و دائم آب تازه با آب قبلی مخلوط می‏‌شود [[اختلاف]] است. در آب، [[ربا]] نیست. <ref>جواهر الکلام، ج۲۳، ص:۳۶۱</ref>
فروختن آب با پیمانه، وزن یا [[مشاهده]] در صورت محصور بودن، مانند آب [[حوض]] جایز است؛ <ref>جواهر الکلام، ج۳۸، ص:۱۲۰</ref> لکن در صحّت خرید و فروش مثل آب چاه که دارای جوشش است و دائم آب تازه با آب قبلی مخلوط می‏‌شود [[اختلاف]] است. در آب، [[ربا]] نیست. <ref>جواهر الکلام، ج۲۳، ص:۳۶۱</ref>


===[[نوشیدن]]===
===[[نوشیدن]]===

نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۹


این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون آب است. "آب" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

احکام کلی آب

آب به لحاظ ماهیّت آن به مطلق و مضاف، به لحاظ انفعال و عدم انفعالِ به نجاست به کثیر و قلیل و به لحاظ عوارض خارجی به مشکوک و غیر مشکوک، مشتبه و غیر مشتبه و مستعمل و غیر مستعمل تقسیم می‏‌شود. [۱]

طهارت و نجاست

آب مطلق، پاک و پاک کننده هر چیز نجسی است که قابل پاک شدن است، و نیز بر طرف کننده حدث می‌‏باشد. [۲] آب با تغییر رنگ، بو یا مزه آن به سبب نجاست نجس می‏‌شود. آب قلیل بنابر مشهور با ملاقاتِ نجاست نیز نجس می‏‌گردد [۳]

عبادات

وضو و غسل جز با آب صحیح نیست. [۴] ادرار کردن در آب، مکروه است. [۵] نماز گزاردن در گذرگاه آب [۶] و نیز آب بستن به منطقه دشمن در حال جهاد کراهت دارد. [۷] به قول مشهور، فروبردن سر در آب برای روزه‏دار در روزه واجب معیّن [۸] و نیز قضای روزه ماه رمضان در بعد از ظهر، حرام است؛ لکن در بطلان روزه به آن اختلاف است [۹]

تملّک

آب‌های عمومی، مانند دریاها که همگان در بهره‏‌برداری از آن یکسانند، از مشترکات و با حیازت تملّک‏پذیر است. همچنین به قول مشهور، کندن چاه در زمین مباح به قصد تملّک یا در ملک خود، سبب تملّک آب آن می‏‌شود. [۱۰] آبهای مباح، مانند چشمه و باران که در جوی‌های شخصی جمع می‏‌شود، به قول مشهور از آنِ مالک آن است [۱۱]

خرید و فروش

فروختن آب با پیمانه، وزن یا مشاهده در صورت محصور بودن، مانند آب حوض جایز است؛ [۱۲] لکن در صحّت خرید و فروش مثل آب چاه که دارای جوشش است و دائم آب تازه با آب قبلی مخلوط می‏‌شود اختلاف است. در آب، ربا نیست. [۱۳]

نوشیدن

برای نوشیدن آب آدابی ذکر شده است، مانند گفتن ﴿بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ[۱۴]، نشسته نوشیدن در شب و ایستاده نوشیدن در روز [۱۵]

مزارعه

از شرایط صحّت عقد مزارعه، قابلیّت زمین برای بهره‏‌برداری به دلیل داشتن آب ـ هرچند به امکان رساندن آب چشمه یا نهر به آن ـ است [۱۶]

حیوان

دادن آب به حیوان پیش از ذبح آن مستحب است. [۱۷] عرضه آب بر حیوان هنگام رسیدن به آب از حقوق چارپا بر صاحبش شمرده شده است[۱۸] .[۱۹]

منابع

پانویس

  1. العروة الوثقی، ج۱، ص: ۲۶ ـ ۵۴.
  2. العروة الوثقی، ج۱، ص: ۲۶.
  3. الروضة البهیة، ج۱، ص:۲۵۱ و ۲۵۸؛ العروة الوثقی، ج۱، ص:۳۰ و ۳۴.
  4. تحریر الوسیلة، ج۱، ص:۱۰۱ ـ ۱۰۳
  5. جواهر الکلام، ج۲، ص:۶۸
  6. جواهر الکلام، ج۸، ص:۳۴۴
  7. جواهر الکلام، ج۸، ص:۲۱ ـ ۶۶
  8. مستمسک العروة، ج۸، ص:۲۶۲.
  9. جواهر الکلام، ج۱۷، ص:۵۲ و ج۱۶، ص:۲۲۷ ـ ۲۲۸.
  10. جواهر الکلام، ج۳۸، ص:۱۱۶-۱۲۱
  11. جواهر الکلام، ج۳۸، ص:۱۲۶
  12. جواهر الکلام، ج۳۸، ص:۱۲۰
  13. جواهر الکلام، ج۲۳، ص:۳۶۱
  14. «به نام خداوند بخشنده بخشاینده» سوره فاتحه، آیه ۱.
  15. جواهر الکلام، ج۳۶، ص:۵۰۵-۵۰۸
  16. جواهر الکلام، ج۲۰، ص:۲۷.
  17. جواهر الکلام، ج۳۶، ص:۱۳۳
  18. العروة الوثقی، ج۲، ص:۴۱۵.
  19. هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۱، صفحه ۸۹-۹۰.