ذکر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * ))
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==))
خط ۱۳: خط ۱۳:
*از [[تکالیف الهی]] به [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[یادآوری]] و به‌ خاطر آوردن [[ایام الله]] است: {{متن قرآن|وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. برای هر ملّتی حافظه‌ای [[تاریخی]] وجود دارد که [[رهبران]] با [[بزرگداشت]] روزهای بزرگ و سرنوشت‌ساز ملّی، برای [[حفظ]] و حراست از ارزش‌های به‌دست‌ آمده در این نقاط عطف، این حافظه [[تاریخی]] را تقویت و تحکیم می‌نمایند. گاهی برخی [[ملت‌ها]] به علت نداشتن حافظه [[تاریخی]]، [[مذمت]] و [[نکوهش]] می‌شوند<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۷.</ref>.
*از [[تکالیف الهی]] به [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[یادآوری]] و به‌ خاطر آوردن [[ایام الله]] است: {{متن قرآن|وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. برای هر ملّتی حافظه‌ای [[تاریخی]] وجود دارد که [[رهبران]] با [[بزرگداشت]] روزهای بزرگ و سرنوشت‌ساز ملّی، برای [[حفظ]] و حراست از ارزش‌های به‌دست‌ آمده در این نقاط عطف، این حافظه [[تاریخی]] را تقویت و تحکیم می‌نمایند. گاهی برخی [[ملت‌ها]] به علت نداشتن حافظه [[تاریخی]]، [[مذمت]] و [[نکوهش]] می‌شوند<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۷.</ref>.


==جستارهای وابسته==
== جستارهای وابسته ==


==منابع==
==منابع==

نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۱

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث ذکر است. "ذکر" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

  • تذکرة، تذکیر: یادآوری‌ کردن، پند دادن[۱] و به‌خاطر سپردن. اصل آن "ذکر" در مقابل "نسیان"[۲] و "غفلت"[۳].
  • ﴿أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ[۴].
  • "ذکر" معانی مختلفی در لغت عرب دارد که عبارت‌اند از:
  1. هیئت نفسانی که به انسان امکان می‌دهد، معارف مکتسبه خود را حفظ کند (قدرت حافظه)؛
  2. ذکر قلبی به معنای یادآوری؛
  3. ذکر لسانی به معنای بر زبان‌ آوردن[۵].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۳۳.
  2. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۵۸.
  3. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۱۸.
  4. «(و گفتیم) که قومت را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون بر و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.
  5. حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۷۹.
  6. «بی‌گمان ما خود قرآن را فرو فرستاده‌ایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود» سوره حجر، آیه ۹.
  7. «و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.
  8. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۱۷۷.