تعلیم و تربیت در معارف و سیره علوی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{سیره معصوم}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين...» ایجاد کرد) |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
عملکرد خود را نیز در این باره چنین توصیف مینماید: | عملکرد خود را نیز در این باره چنین توصیف مینماید: | ||
آیا [[حکم]] [[قرآن]] را میان شما جاری نداشتم و...؟ [[رایت]] ایمان را میان شما پابرجا کردم و مرزهای [[حلال و حرام]] را برایتان جدا... و با گفتار و [[کردار]] خویش معروف را میان شما گستردم و با [[خوی]] خود شما را نشان دادم که [[اخلاق]] گزیده چیست...<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۷ و ۱۸۲.</ref>.<ref>[[محمد تقی حکیم آبادی گیلک|حکیم آبادی گیلک، محمد تقی]]، [[دولت و سیاستهای اقتصادی (مقاله)| مقاله «دولت و سیاستهای اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۳۲۴.</ref> | آیا [[حکم]] [[قرآن]] را میان شما جاری نداشتم و...؟ [[رایت]] ایمان را میان شما پابرجا کردم و مرزهای [[حلال و حرام]] را برایتان جدا... و با گفتار و [[کردار]] خویش معروف را میان شما گستردم و با [[خوی]] خود شما را نشان دادم که [[اخلاق]] گزیده چیست...<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۷ و ۱۸۲.</ref>.<ref>[[محمد تقی حکیم آبادی گیلک|حکیم آبادی گیلک، محمد تقی]]، [[دولت و سیاستهای اقتصادی (مقاله)| مقاله «دولت و سیاستهای اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۳۲۴.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۳
مقدمه
آموزش مردم و ایجاد زمینههای پرورش کرامت انسانها و اصلاح مردم، از مهمترین وظایف دولت اسلامی است. امام تلاش برای اصلاح مردم را از وظایف واجب پیشوایان شمرده، میفرماید[۱]: بر امام واجب است که حدود اسلام و ایمان را به افراد جامعهاش بیاموزد[۲]. در عهدنامه خود به مالک اشتر اصلاح مردم را وظیفه حکومت قلمداد میکند[۳]. در جای دیگر میفرماید: «اما حق شما بر من این است که شما را نصیحت کنم... و به شما آموزش دهم تا جاهل نمانید و شما را تربیت کنم تا بیاموزید و طبق آن رفتار کنید.»..[۴].
در ضمن خطبهای وظیفه امام را چنین میشمارد: همانا بر امام نیست جز آنچه از امر پروردگار به عهده او واگذار شده: کوتاهی نکردن در موعظه و کوشیدن در نصیحت و زنده کردن سنت و...[۵].
عملکرد خود را نیز در این باره چنین توصیف مینماید: آیا حکم قرآن را میان شما جاری نداشتم و...؟ رایت ایمان را میان شما پابرجا کردم و مرزهای حلال و حرام را برایتان جدا... و با گفتار و کردار خویش معروف را میان شما گستردم و با خوی خود شما را نشان دادم که اخلاق گزیده چیست...[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ غررالحکم و دررالکلم، ج۶، ص۳۰.
- ↑ غررالحکم و دررالکلم، ج۴، ص۳۱۸.
- ↑ نهج البلاغه، نامه ۵۳.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۳۴.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۱۰۵.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۸۷ و ۱۸۲.
- ↑ حکیم آبادی گیلک، محمد تقی، مقاله «دولت و سیاستهای اقتصادی»، دانشنامه امام علی، ج۷، ص ۳۲۴.