زمان ظهور امام مهدی در حدیث: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = زمان ظهور امام مهدی | | موضوع مرتبط = زمان ظهور امام مهدی | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = زمان ظهور امام مهدی | ||
| مداخل مرتبط = [[زمان ظهور امام مهدی در حدیث]] | | مداخل مرتبط = [[زمان ظهور امام مهدی در حدیث]] | ||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | | پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | ||
| خط ۸: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
با گذری کوتاه در | با گذری کوتاه در سخنان ائمه{{عم}} درباره [[وقت ظهور]]، به مطالب ذیل بر خواهیم خورد: | ||
# | # آگاهی به زمان دقیق ظهور، فقط از آن [[خداوند سبحانه و تعالی]] است. | ||
# [[معصومان]]{{عم}} همواره [[مردم]] را از [[تعیین وقت]] درباره [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} برحذر داشته، وقتگذاران را [[تکذیب]] کردهاند. | # [[معصومان]]{{عم}} همواره [[مردم]] را از [[تعیین وقت]] درباره [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} برحذر داشته، وقتگذاران را [[تکذیب]] کردهاند. | ||
# [[روایات]] فراوانی ظهور را ناگهانی دانسته و احادیثی | # [[روایات]] فراوانی ظهور را ناگهانی دانسته و احادیثی اصلاح امر فرج را یک شبه ذکر کرده است. | ||
#اگرچه پنهان بودن [[زمان ظهور]] از رازهای [[الهی]] است و [[حکمت الهی]] اقتضا کرده این وقت نزد مردم نامعلوم و پوشیده باشد، در بعضی روایات به پارهای از حکمتهای آن اشاره شده و تا اندازهای محدوده زمانی آن معین شده است. | # اگرچه پنهان بودن [[زمان ظهور]] از رازهای [[الهی]] است و [[حکمت الهی]] اقتضا کرده این وقت نزد مردم نامعلوم و پوشیده باشد، در بعضی روایات به پارهای از حکمتهای آن اشاره شده و تا اندازهای محدوده زمانی آن معین شده است. | ||
#با نگاهی به [[کلام | # با نگاهی به [[کلام]] معصومان{{عم}} میتوان چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی از هنگام ظهور را به راحتی به دست آورد. | ||
در روایات فراوانی، از ظهور حضرت مهدی{{ع}}، حادثهای ناگهانی یاد شده و ناگهانی بودن آن، با تعیین قبلی وقت منافات دارد؛ چراکه وقتی برای امری زمان مشخص شد، دیگر دفعی و ناگهانی بودن آن معنا نخواهد داشت. | در روایات فراوانی، از ظهور حضرت مهدی{{ع}}، حادثهای ناگهانی یاد شده و ناگهانی بودن آن، با تعیین قبلی وقت منافات دارد؛ چراکه وقتی برای امری [[زمان]] مشخص شد، دیگر دفعی و ناگهانی بودن آن معنا نخواهد داشت. | ||
به طور مسلم، کسانی که تعیین وقت میکنند، سخنشان خلاف این گروه روایات است. پارهای از این روایات را اینگونه میتوان دستهبندی کرد: | به [[طور]] مسلم، کسانی که تعیین وقت میکنند، سخنشان خلاف این گروه روایات است. پارهای از این روایات را اینگونه میتوان دستهبندی کرد: | ||
#''' | # '''اصلاح امر ظهور در یک شب؛''' [[امام علی]]{{ع}} فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} فرمود: [[مهدی]] از ما [[اهل بیت]]{{عم}} است که خداوند سبحانه و تعالی[[امر]] [[فرج]] او را در یک شب [[اصلاح]] میفرماید"<ref>{{متن حدیث|الْمَهْدِيُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ يُصْلِحُ اللَّهُ لَهُ أَمْرَهُ فِي لَيْلَةٍ}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص۱۵۲.</ref>. | ||
#'''آمدن همانند شهاب فروزان؛''' [[امام باقر]]{{ع}} پس از بیان [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}}، فرمود: "او همانند شهابی شعلهور در [[تاریکی]] شب، آشکار خواهد شد"<ref>{{متن حدیث|ثُمَ يَبْدُو كَالشِّهَابِ الْوَقَّادِ فِي ظُلْمَةِ اللَّيْل}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۵۹؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۳۲۴.</ref>. | # '''آمدن همانند شهاب فروزان؛''' [[امام باقر]]{{ع}} پس از بیان [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}}، فرمود: "او همانند شهابی شعلهور در [[تاریکی]] شب، آشکار خواهد شد"<ref>{{متن حدیث|ثُمَ يَبْدُو كَالشِّهَابِ الْوَقَّادِ فِي ظُلْمَةِ اللَّيْل}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۵۹؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۳۲۴.</ref>. | ||
البته در برخی روایات، به صورت محدود، زمانهایی برای رخداد این حادثه بزرگ ذکر شده است. اینگونه [[روایات]] به چند دسته تقسیم میشود: | البته در برخی روایات، به صورت محدود، زمانهایی برای رخداد این حادثه بزرگ ذکر شده است. اینگونه [[روایات]] به چند دسته تقسیم میشود: | ||
#روایاتی که [[جمعه]] را | # روایاتی که [[جمعه]] را روز ظهور معرفی کرده است<ref>شیخ صدوق، الخصال، ح ۲، ص۳۹۴.</ref>؛ | ||
#روایاتی که روز ظهور را مصادف با [[روز عاشورا]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، تهذیب الاحکام، ج ۴، ص۳۰۰.</ref>؛ | # روایاتی که روز ظهور را مصادف با [[روز عاشورا]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، تهذیب الاحکام، ج ۴، ص۳۰۰.</ref>؛ | ||
#روایاتی که [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} را در [[سال فرد]] ذکر کرده است<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۴۵۳؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص۲۶۳؛ طبرسی، اعلام الوری، ص۴۵۹.</ref>؛ | # روایاتی که [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} را در [[سال فرد]] ذکر کرده است<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۴۵۳؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص۲۶۳؛ طبرسی، اعلام الوری، ص۴۵۹.</ref>؛ | ||
#برخی روایات نیز روز ظهور را [[شنبه]] ذکر کرده است<ref>شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج ۴، ص۳۳۳؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص۶۵۳.</ref>. | # برخی روایات نیز روز ظهور را [[شنبه]] ذکر کرده است<ref>شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج ۴، ص۳۳۳؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص۶۵۳.</ref>. | ||
اگرچه قرائنی چند بر ظهور حضرت مهدی{{ع}} در [[روز جمعه]] وجود دارد؛ این [[روایت]] و امثال آن را میتوان به این صورت توجیه کرد که نخستین روز ظهور، جمعه است و از آنجا که [[قیام]] آن | اگرچه قرائنی چند بر ظهور حضرت مهدی{{ع}} در [[روز جمعه]] وجود دارد؛ این [[روایت]] و امثال آن را میتوان به این صورت توجیه کرد که نخستین روز ظهور، جمعه است و از آنجا که [[قیام]] آن حضرت پس از ظهور است، قیام آن حضرت، [[روز]] شنبه رخ خواهد داد. | ||
درباره چگونگی | درباره چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی از وقت ظهور نیز روایات فراوانی ذکر شده است؛ مانند: | ||
# الهام؛ بدون [[شک]]، [[معصومان]]{{عم}} مورد [[الهام]] [[خداوند سبحانه و تعالی]] قرار میگیرند [[وحی]]، به صورت رسمی با [[رحلت پیامبر اکرم]]{{صل}} پایان گرفت؛ ولی در موارد فراوانی به [[اهل بیت]]{{عم}} الهاماتی میشده و خواهد شد. برخی روایات چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی{{ع}} از [[زمان ظهور]] را از راه الهام ذکر کرده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص۳۴۳؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۶۴؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، ص۱۹۲.</ref>. | # الهام؛ بدون [[شک]]، [[معصومان]]{{عم}} مورد [[الهام]] [[خداوند سبحانه و تعالی]] قرار میگیرند [[وحی]]، به صورت رسمی با [[رحلت پیامبر اکرم]]{{صل}} پایان گرفت؛ ولی در موارد فراوانی به [[اهل بیت]]{{عم}} الهاماتی میشده و خواهد شد. برخی روایات چگونگی [[آگاه]] شدن [[حضرت مهدی]]{{ع}} از [[زمان ظهور]] را از راه الهام ذکر کرده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص۳۴۳؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۶۴؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، ص۱۹۲.</ref>. | ||
#''' | # '''برافراشته شدن پرچم قیام:''' در روایاتی اشاره شده است که وقتی ظهور آن حضرت نزدیک شد، پرچمی که آن حضرت هنگام ظهور در دست خواهد داشت، به [[اذن]] و [[اراده الهی]] برافراشته شده، [[امام]]{{ع}} را به [[فرمان]] قیام آگاه خواهد کرد<ref>ر.ک: شیخ صدوق، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص۱۵۵؛ راوندی، الخرائج و الجرائح، ح ۲، ص۵۵۰، کفایة الاثر، ص۲۶۶.</ref>. | ||
#'''بیرون آمدن [[شمشیر]] آن حضرت از غلاف:''' [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} فرمود: "برای او شمشیری است در غلاف؛ هنگامی که وقت ظهورش فرارسید، آن | # '''بیرون آمدن [[شمشیر]] آن حضرت از غلاف:''' [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} فرمود: "برای او شمشیری است در غلاف؛ هنگامی که وقت ظهورش فرارسید، آن شمشیر از غلافش خارج میشود. [[خداوند سبحانه و تعالی]] آن شمشیر را به سخن در میآورد و شمشیر به حضرتش میگوید: ای [[ولی خدا]]! خارج شو که دیگر نشستن مقابل ستم دشمنان خدا جایز نیست. پس او ظهور میکند"<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص۱۵۵.</ref>. | ||
در پایان، گفتنی است مخفی بودن [[زمان ظهور حضرت مهدی]]{{ع}}، دارای حکمتهای فراوانی است؛ از جمله: | در پایان، گفتنی است مخفی بودن [[زمان ظهور حضرت مهدی]]{{ع}}، دارای حکمتهای فراوانی است؛ از جمله: | ||
#زنده نگه داشتن | # زنده نگه داشتن روح امید و [[انتظار]] در [[جامعه]] در طول [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}}؛ | ||
#معنا پیدا کردن [[امتحان]] [[شیعیان]] در | # معنا پیدا کردن [[امتحان]] [[شیعیان]] در عصر غیبت؛ | ||
#غافلگیر کردن | # غافلگیر کردن مخالفان و [[دشمنان]]. | ||
از آنجا که یکی از [[دلیلهای غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} تلاش دشمنان برای نابودی آن | از آنجا که یکی از [[دلیلهای غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} تلاش دشمنان برای نابودی آن حضرت بود، روشن بودن [[زمان ظهور]]، دشمنان را برای از بین بردن و مقابله با آن حضرت آماده میسازد؛ در حالی که نامعلوم بودن و ناگهانی بودن زمان ظهور، باعث غافلگیری دشمنان خواهد شد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۴۶۱ - ۴۶۴.</ref>. | ||
== پرسشهای مستقیم == | == پرسشهای مستقیم == | ||
| خط ۵۲: | خط ۵۱: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:ظهور امام مهدی]] | [[رده:ظهور امام مهدی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۵
مقدمه
با گذری کوتاه در سخنان ائمه(ع) درباره وقت ظهور، به مطالب ذیل بر خواهیم خورد:
- آگاهی به زمان دقیق ظهور، فقط از آن خداوند سبحانه و تعالی است.
- معصومان(ع) همواره مردم را از تعیین وقت درباره ظهور حضرت مهدی(ع) برحذر داشته، وقتگذاران را تکذیب کردهاند.
- روایات فراوانی ظهور را ناگهانی دانسته و احادیثی اصلاح امر فرج را یک شبه ذکر کرده است.
- اگرچه پنهان بودن زمان ظهور از رازهای الهی است و حکمت الهی اقتضا کرده این وقت نزد مردم نامعلوم و پوشیده باشد، در بعضی روایات به پارهای از حکمتهای آن اشاره شده و تا اندازهای محدوده زمانی آن معین شده است.
- با نگاهی به کلام معصومان(ع) میتوان چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی از هنگام ظهور را به راحتی به دست آورد.
در روایات فراوانی، از ظهور حضرت مهدی(ع)، حادثهای ناگهانی یاد شده و ناگهانی بودن آن، با تعیین قبلی وقت منافات دارد؛ چراکه وقتی برای امری زمان مشخص شد، دیگر دفعی و ناگهانی بودن آن معنا نخواهد داشت.
به طور مسلم، کسانی که تعیین وقت میکنند، سخنشان خلاف این گروه روایات است. پارهای از این روایات را اینگونه میتوان دستهبندی کرد:
- اصلاح امر ظهور در یک شب؛ امام علی(ع) فرمود: "پیامبر(ص) فرمود: مهدی از ما اهل بیت(ع) است که خداوند سبحانه و تعالیامر فرج او را در یک شب اصلاح میفرماید"[۱].
- آمدن همانند شهاب فروزان؛ امام باقر(ع) پس از بیان غیبت حضرت مهدی(ع)، فرمود: "او همانند شهابی شعلهور در تاریکی شب، آشکار خواهد شد"[۲].
البته در برخی روایات، به صورت محدود، زمانهایی برای رخداد این حادثه بزرگ ذکر شده است. اینگونه روایات به چند دسته تقسیم میشود:
- روایاتی که جمعه را روز ظهور معرفی کرده است[۳]؛
- روایاتی که روز ظهور را مصادف با روز عاشورا ذکر کرده است[۴]؛
- روایاتی که ظهور حضرت مهدی(ع) را در سال فرد ذکر کرده است[۵]؛
- برخی روایات نیز روز ظهور را شنبه ذکر کرده است[۶].
اگرچه قرائنی چند بر ظهور حضرت مهدی(ع) در روز جمعه وجود دارد؛ این روایت و امثال آن را میتوان به این صورت توجیه کرد که نخستین روز ظهور، جمعه است و از آنجا که قیام آن حضرت پس از ظهور است، قیام آن حضرت، روز شنبه رخ خواهد داد.
درباره چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی از وقت ظهور نیز روایات فراوانی ذکر شده است؛ مانند:
- الهام؛ بدون شک، معصومان(ع) مورد الهام خداوند سبحانه و تعالی قرار میگیرند وحی، به صورت رسمی با رحلت پیامبر اکرم(ص) پایان گرفت؛ ولی در موارد فراوانی به اهل بیت(ع) الهاماتی میشده و خواهد شد. برخی روایات چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی(ع) از زمان ظهور را از راه الهام ذکر کرده است[۷].
- برافراشته شدن پرچم قیام: در روایاتی اشاره شده است که وقتی ظهور آن حضرت نزدیک شد، پرچمی که آن حضرت هنگام ظهور در دست خواهد داشت، به اذن و اراده الهی برافراشته شده، امام(ع) را به فرمان قیام آگاه خواهد کرد[۸].
- بیرون آمدن شمشیر آن حضرت از غلاف: رسول گرامی اسلام(ص) فرمود: "برای او شمشیری است در غلاف؛ هنگامی که وقت ظهورش فرارسید، آن شمشیر از غلافش خارج میشود. خداوند سبحانه و تعالی آن شمشیر را به سخن در میآورد و شمشیر به حضرتش میگوید: ای ولی خدا! خارج شو که دیگر نشستن مقابل ستم دشمنان خدا جایز نیست. پس او ظهور میکند"[۹].
در پایان، گفتنی است مخفی بودن زمان ظهور حضرت مهدی(ع)، دارای حکمتهای فراوانی است؛ از جمله:
- زنده نگه داشتن روح امید و انتظار در جامعه در طول غیبت حضرت مهدی(ع)؛
- معنا پیدا کردن امتحان شیعیان در عصر غیبت؛
- غافلگیر کردن مخالفان و دشمنان.
از آنجا که یکی از دلیلهای غیبت حضرت مهدی(ع) تلاش دشمنان برای نابودی آن حضرت بود، روشن بودن زمان ظهور، دشمنان را برای از بین بردن و مقابله با آن حضرت آماده میسازد؛ در حالی که نامعلوم بودن و ناگهانی بودن زمان ظهور، باعث غافلگیری دشمنان خواهد شد[۱۰].
پرسشهای مستقیم
منابع
پانویس
- ↑ «الْمَهْدِيُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ يُصْلِحُ اللَّهُ لَهُ أَمْرَهُ فِي لَيْلَةٍ»، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۱۵۲.
- ↑ «ثُمَ يَبْدُو كَالشِّهَابِ الْوَقَّادِ فِي ظُلْمَةِ اللَّيْل»، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۵۹؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۳۲۴.
- ↑ شیخ صدوق، الخصال، ح ۲، ص۳۹۴.
- ↑ شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج ۴، ص۳۰۰.
- ↑ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۴۵۳؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص۲۶۳؛ طبرسی، اعلام الوری، ص۴۵۹.
- ↑ شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج ۴، ص۳۳۳؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۶۵۳.
- ↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص۳۴۳؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۶۴؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، ص۱۹۲.
- ↑ ر.ک: شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۱۵۵؛ راوندی، الخرائج و الجرائح، ح ۲، ص۵۵۰، کفایة الاثر، ص۲۶۶.
- ↑ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص۱۵۵.
- ↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۴۶۱ - ۴۶۴.