استخاره در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{مهدویت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 23...» ایجاد کرد)
 
 
(۲۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط
{{مهدویت}}
| موضوع مرتبط = استخاره
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| عنوان مدخل  = استخاره
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[استخاره]] است. "'''[[استخاره]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| مداخل مرتبط = [[استخاره در قرآن]] - [[استخاره در فقه اسلامی]] - [[استخاره در معارف مهدویت]] - [[استخاره در معارف و سیره سجادی]] - [[استخاره در معارف دعا و زیارات]] - [[استخاره در معارف و سیره رضوی]] - [[استخاره در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| پرسش مرتبط  =  
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[استخاره در حدیث]] | [[استخاره در فقه اسلامی]]| [[استخاره در معارف مهدویت]]</div>
}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[استخاره (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
== مقدمه ==
*استخاره، در لغت به‌معنای خواستار گزینش بهترین از دو امر یا امور، شدن است. یعنی از کسی خواستن که بهترین را برای خواستار، انتخاب کند. استخاره که در کتب حدیث [[شیعه]] و [[سنی]] به حد تواتر از [[معصومین]] رسیده، نوعی دعا و درخواست است از بنده، به درگاه خداوند در مورد تردد در امری که دارای وجوه متعدد باشد و یا تردد در انجام دادن و انجام ندادن امری و او از خداوند می‌خواهد که آن‌چه به خیر و صلاح او است در دل او اندازد و تصمیمش را بدان استوار دارد و آن را برایش میسر و ممکن سازد. از [[معلی بن خنیس]] نقل شده که گفت: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم که فرمود: هیچ بنده مؤمنی از خداوند خود، گزینش بهترین را درخواست نکرد، جز این‌که خداوند آن‌چه بهتر بود، برایش انتخاب نمود، هرچند آن، مورد پسند بنده نباشد. در منابع [[شیعه]] از [[امام صادق]] {{ع}} و آن حضرت از پدرش روایت نموده که می‌فرمود: ما استخاره را آن‌چنان می‌آموختیم که سوره‌های [[قرآن]] را<ref>بحارالانوار، ج ۹۱، ص ۲۲۴. </ref>.  
[[استخاره]]، در لغت به‌معنای خواستار [[گزینش]] بهترین از دو امر یا امور، شدن است. یعنی از کسی خواستن که بهترین را برای خواستار، [[انتخاب]] کند. استخاره که در کتب حدیث [[شیعه]] و [[سنی]] به حد تواتر از [[معصومین]] رسیده، نوعی [[دعا]] و درخواست است از [[بنده]]، به درگاه [[خداوند]] در مورد تردد در امری که دارای وجوه متعدد باشد و یا تردد در انجام دادن و انجام ندادن امری و او از خداوند می‌خواهد که آن‌چه به خیر و صلاح او است در [[دل]] او اندازد و تصمیمش را بدان [[استوار]] دارد و آن را برایش میسر و ممکن سازد.
*سه جور استخاره آمده است:  
 
#'''استخاره به استشاره''': یعنی استخاره به وسیله مشورت با خدا. در مکارم الاخلاق از [[امام صادق]] {{ع}} روایت شده که فرمود: چون خواستی وارد کاری شوی، پیش از آن‌که با دیگران مشورت کنی، با خدای خویش مشورت کن. راوی می‌گوید: عرض کردم: چگونه‌؟ فرمود: صد بار بگو: {{عربی|"أَسْتَخِيرُ الله"}}. پس در کار مورد نظر، با مردم مشورت کن، که خداوند هرآن‌چه به خیر و صلاح تو است بر زبان هرکه بخواهد جاری می‌سازد<ref>همان، ج ۹۱، ص ۲۵۳. </ref>.  
از [[معلی بن خنیس]] نقل شده که گفت: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که فرمود: هیچ بنده مؤمنی از خداوند خود، گزینش بهترین را درخواست نکرد، جز اینکه خداوند آن‌چه بهتر بود، برایش انتخاب نمود، هرچند آن، مورد پسند بنده نباشد.
#'''استخاره به تسبیح''': از مرحوم [[شیخ بهایی]] نقل شده که گفت: از اساتیدمان شنیدیم که شفاهاً از حضرت [[امام مهدی|ولی عصر]] {{ع}} نقل شده که استخاره به تسبیح چنین است: تسبیح را به دست بگیر و سه بار بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرست و سپس یک مشت از تسبیح جدا ساز و دو دانه دو دانه بشمار. اگر یکی ماند، ان کار را انجام بده و اگر دو تا ماند، انجام مده<ref>همان، ج ۹۱، ص ۲۵۰. </ref>.  
 
#'''استخاره به [[قرآن]]''': از [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} روایت شده که چون خواستی به [[قرآن]] استخاره کنی، سه بار {{متن قرآن|قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ}} بخوان و سه بار بر محمد و آل محمّد صلوات بفرست. سپس بگو {{عربی|"اللهمَّ تَفَأَّلْتُ بِكِتَابِكَ وَ تَوَكَّلْتُ عَلَيْكَ فَأَرِنِي مِنْ كِتَابِكَ مَا هُوَ مَكْتُومٌ مِنْ سِرِّكَ الْمَكْنُونِ فِي غَيْبِكَ"}}. آن‌گاه [[قرآن]] کامل را می‌گشایی و مطلب خود را در سطر اول صفحه دست راست می‌بینی<ref>همان، ج ۹۱، ص ۲۴۱. </ref>.  
در منابع شیعه از امام صادق{{ع}} و آن حضرت از پدرش [[روایت]] نموده که می‌فرمود: ما استخاره را آن‌چنان می‌آموختیم که [[سوره‌های قرآن]] را<ref>بحارالانوار، ج ۹۱، ص۲۲۴. </ref>.  
*[[صاحب جواهر]] فرموده: استخاره‌ای به [[امام مهدی|حضرت قائم]] {{ع}} نسبت داده می‌شود. ان است که بعد از قرائت دعا، یک قبضه از تسبیح را بگیر و هشت هشت جدا کن. اگر یکی باقی ماند، فی الجمله نیک است، اگر دو تا باقی ماند، یک نهی است، اگر سه تا ماند، اختیار دارد -چون فعل و ترک آن مساوی است- و اگر چهار تا ماند، دو نهی است از آن، اگر پنج تا ماند، بعضی گفته‌اند که رنج دارد و بعضی گفته‌اند که در آن ملامت است. اگر شش تا ماند، نهایت خوب است و باید تعجیل در آن کرد، و اگر هفت تا ماند، حکمش مثل پنج تا است و اگر هشت تا ماند، چهار نهی از آن است<ref>مفاتیح الجنان، باب دوم (حاشیه کتاب مفاتیح)</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۵.</ref>.
 
==پرسش مستقیم==
سه [[جور]] استخاره آمده است:  
* [[استخاره‌ای که به امام مهدی نسبت داده می‌شود چیست؟ (پرسش)]]
# '''استخاره به [[استشاره]]''': یعنی استخاره به وسیله [[مشورت]] با [[خدا]]. در [[مکارم الاخلاق]] از امام صادق{{ع}} روایت شده که فرمود: چون خواستی وارد کاری شوی، پیش از آنکه با دیگران مشورت کنی، با خدای خویش مشورت کن. راوی می‌گوید: عرض کردم: چگونه‌؟ فرمود: صد بار بگو: {{عربی|"أَسْتَخِيرُ الله"}}. پس در کار مورد نظر، با [[مردم]] مشورت کن، که خداوند هرآن‌چه به خیر و صلاح تو است بر زبان هرکه بخواهد جاری می‌سازد<ref>همان، ج ۹۱، ص۲۵۳. </ref>.  
# '''استخاره به [[تسبیح]]''': از مرحوم [[شیخ بهایی]] نقل شده که گفت: از اساتیدمان شنیدیم که شفاهاً از [[حضرت ولی عصر]]{{ع}} نقل شده که استخاره به تسبیح چنین است: [[تسبیح]] را به دست بگیر و سه بار بر [[محمّد]] و [[آل محمّد]] [[صلوات]] بفرست و سپس یک مشت از [[تسبیح]] جدا ساز و دو دانه دو دانه بشمار. اگر یکی ماند، ان کار را انجام بده و اگر دو تا ماند، انجام مده<ref>همان، ج ۹۱، ص۲۵۰. </ref>.  
# '''[[استخاره]] به [[قرآن]]''': از [[حضرت رسول]]{{صل}} [[روایت]] شده که چون خواستی به قرآن استخاره کنی، سه بار {{متن قرآن|قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ}} بخوان و سه بار بر محمد و [[آل محمّد]] [[صلوات]] بفرست. سپس بگو {{عربی|"اللهمَّ تَفَأَّلْتُ بِكِتَابِكَ وَ تَوَكَّلْتُ عَلَيْكَ فَأَرِنِي مِنْ كِتَابِكَ مَا هُوَ مَكْتُومٌ مِنْ سِرِّكَ الْمَكْنُونِ فِي غَيْبِكَ"}}. آن‌گاه قرآن کامل را می‌گشایی و مطلب خود را در سطر اول صفحه دست راست می‌بینی<ref>همان، ج ۹۱، ص۲۴۱. </ref>.  


{{پرسمان دعا برای امام مهدی}}
[[صاحب جواهر]] فرموده: استخاره‌ای به [[حضرت قائم]]{{ع}} نسبت داده می‌شود. آن است که بعد از قرائت [[دعا]]، یک قبضه از تسبیح را بگیر و هشت هشت جدا کن. اگر یکی باقی ماند، فی الجمله [[نیک]] است، اگر دو تا باقی ماند، یک [[نهی]] است، اگر سه تا ماند، [[اختیار]] دارد -چون فعل و ترک آن مساوی است- و اگر چهار تا ماند، دو نهی است از آن، اگر پنج تا ماند، بعضی گفته‌اند که [[رنج]] دارد و بعضی گفته‌اند که در آن ملامت است. اگر شش تا ماند، نهایت خوب است و باید تعجیل در آن کرد، و اگر هفت تا ماند، حکمش مثل پنج تا است و اگر هشت تا ماند، چهار نهی از آن است<ref>مفاتیح الجنان، باب دوم (حاشیه کتاب مفاتیح)</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۵.</ref>
{{جستارهای وابسته}}
==منابع==
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]


==پانویس==
== پرسش مستقیم ==
{{یادآوری پانویس}}
* [[استخاره‌ای که به امام مهدی نسبت داده می‌شود چیست؟ (پرسش)]]
{{پانویس2}}
{{امام مهدی}}


== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
{{پایان منابع}}
== پانویس ==
{{پانویس}}


[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:استخاره]]
[[رده:استخاره]]
[[رده:استخاره امام مهدی]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۴

مقدمه

استخاره، در لغت به‌معنای خواستار گزینش بهترین از دو امر یا امور، شدن است. یعنی از کسی خواستن که بهترین را برای خواستار، انتخاب کند. استخاره که در کتب حدیث شیعه و سنی به حد تواتر از معصومین رسیده، نوعی دعا و درخواست است از بنده، به درگاه خداوند در مورد تردد در امری که دارای وجوه متعدد باشد و یا تردد در انجام دادن و انجام ندادن امری و او از خداوند می‌خواهد که آن‌چه به خیر و صلاح او است در دل او اندازد و تصمیمش را بدان استوار دارد و آن را برایش میسر و ممکن سازد.

از معلی بن خنیس نقل شده که گفت: از امام صادق(ع) شنیدم که فرمود: هیچ بنده مؤمنی از خداوند خود، گزینش بهترین را درخواست نکرد، جز اینکه خداوند آن‌چه بهتر بود، برایش انتخاب نمود، هرچند آن، مورد پسند بنده نباشد.

در منابع شیعه از امام صادق(ع) و آن حضرت از پدرش روایت نموده که می‌فرمود: ما استخاره را آن‌چنان می‌آموختیم که سوره‌های قرآن را[۱].

سه جور استخاره آمده است:

  1. استخاره به استشاره: یعنی استخاره به وسیله مشورت با خدا. در مکارم الاخلاق از امام صادق(ع) روایت شده که فرمود: چون خواستی وارد کاری شوی، پیش از آنکه با دیگران مشورت کنی، با خدای خویش مشورت کن. راوی می‌گوید: عرض کردم: چگونه‌؟ فرمود: صد بار بگو: "أَسْتَخِيرُ الله". پس در کار مورد نظر، با مردم مشورت کن، که خداوند هرآن‌چه به خیر و صلاح تو است بر زبان هرکه بخواهد جاری می‌سازد[۲].
  2. استخاره به تسبیح: از مرحوم شیخ بهایی نقل شده که گفت: از اساتیدمان شنیدیم که شفاهاً از حضرت ولی عصر(ع) نقل شده که استخاره به تسبیح چنین است: تسبیح را به دست بگیر و سه بار بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرست و سپس یک مشت از تسبیح جدا ساز و دو دانه دو دانه بشمار. اگر یکی ماند، ان کار را انجام بده و اگر دو تا ماند، انجام مده[۳].
  3. استخاره به قرآن: از حضرت رسول(ص) روایت شده که چون خواستی به قرآن استخاره کنی، سه بار ﴿قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ بخوان و سه بار بر محمد و آل محمّد صلوات بفرست. سپس بگو "اللهمَّ تَفَأَّلْتُ بِكِتَابِكَ وَ تَوَكَّلْتُ عَلَيْكَ فَأَرِنِي مِنْ كِتَابِكَ مَا هُوَ مَكْتُومٌ مِنْ سِرِّكَ الْمَكْنُونِ فِي غَيْبِكَ". آن‌گاه قرآن کامل را می‌گشایی و مطلب خود را در سطر اول صفحه دست راست می‌بینی[۴].

صاحب جواهر فرموده: استخاره‌ای به حضرت قائم(ع) نسبت داده می‌شود. آن است که بعد از قرائت دعا، یک قبضه از تسبیح را بگیر و هشت هشت جدا کن. اگر یکی باقی ماند، فی الجمله نیک است، اگر دو تا باقی ماند، یک نهی است، اگر سه تا ماند، اختیار دارد -چون فعل و ترک آن مساوی است- و اگر چهار تا ماند، دو نهی است از آن، اگر پنج تا ماند، بعضی گفته‌اند که رنج دارد و بعضی گفته‌اند که در آن ملامت است. اگر شش تا ماند، نهایت خوب است و باید تعجیل در آن کرد، و اگر هفت تا ماند، حکمش مثل پنج تا است و اگر هشت تا ماند، چهار نهی از آن است[۵].[۶]

پرسش مستقیم

منابع

پانویس

  1. بحارالانوار، ج ۹۱، ص۲۲۴.
  2. همان، ج ۹۱، ص۲۵۳.
  3. همان، ج ۹۱، ص۲۵۰.
  4. همان، ج ۹۱، ص۲۴۱.
  5. مفاتیح الجنان، باب دوم (حاشیه کتاب مفاتیح)
  6. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۹۵.