امنیت در لغت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = امنیت | | موضوع مرتبط = امنیت | ||
| عنوان مدخل = امنیت | | عنوان مدخل = امنیت | ||
| مداخل مرتبط = [[امنیت در لغت]] - [[امنیت در قرآن]] - [[امنیت در معارف | | مداخل مرتبط = [[امنیت در لغت]] - [[امنیت در قرآن]] - [[امنیت در معارف دعا و زیارات]] - [[امنیت در فقه اسلامی]] - [[امنیت در فقه سیاسی]] - [[امنیت در جامعهشناسی اسلامی]] - [[امنیت در معارف و سیره نبوی]] - [[امنیت در معارف و سیره علوی]] - [[امنیت در معارف و سیره حسینی]] - [[امنیت در معارف و سیره سجادی]] - [[امنیت در معارف مهدویت]] - [[امنیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
نسخهٔ ۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۶
مقدمه
امنیت در لغت از ریشه «امن» و به معنای «در امان بودن» و «مصون بودن» از هرگونه تعرض و در «آرامش و آسودگی» است[۱]. همچنین امنیت به معنای در امان بودن از هر گونه تهدید و ترس نیز معنا شده است[۲]. راغب، لغتشناس برجسته قرآن کریم نیز در تعریف امنیت آورده است: «اصل امنیت، طمأنینه و آرامش نفس و از میان رفتن ترس و خوف است. امن و امان در اصل مصدر هستند و به حالت و وضعی اطلاق میگردد که انسان در آرامش باشد. گاه نیز بر چیزهایی اطلاق میشود که انسان بر آن امانتدار و امین است»[۳].
بر اساس این تعاریف و تفاسیر از امنیت میتوان این گونه استنباط نمود که وجود آرامش و آسودگی خاطر یکی از نمودها و علائم مهم وجود امنیت است. به عبارت اخری فقدان آرامش و آسایش در هر محیط و جامعهای حاکی از نبود امنیت در آن محیط و جامعه است[۴].
منابع
پانویس
- ↑ قریشی، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۲۳.
- ↑ معین، فرهنگ فارسی، ج۱، ص۳۵۴.
- ↑ راغب، المفردات، ریشه «امن».
- ↑ غلامی، نجف علی، مقاله «نظام امنیتی دفاعی اسلام»، منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ ص ۱۰۰۱.