←سنت تاریخ درباره آینده جهان
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
برخی از نکاتی که از [[آیات]] استفاده میشود عبارتاند از: | برخی از نکاتی که از [[آیات]] استفاده میشود عبارتاند از: | ||
# [[سنت]] [[خداوند]] [[پیروزی]] [[خدا]] و پیامبرانش است، البته این نافی توجه به [[قوانین]] و سنت [[حاکم]] بر هستی و [[جامعه]] نیست: {{متن قرآن|كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي}}. | # [[سنت]] [[خداوند]] [[پیروزی]] [[خدا]] و پیامبرانش است، البته این نافی توجه به [[قوانین]] و سنت [[حاکم]] بر هستی و [[جامعه]] نیست: {{متن قرآن|كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي}}. | ||
# | # سنت الهی [[یاری]] رساندن به پیامران و پیامبر خاتم {{صل}} در دنیا و آخرت است: {{متن قرآن|إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ}}<ref>«ما پیامبران خویش و مؤمنان را در زندگی این جهان و در روزی که گواهان (به گواهی) برخیزند یاری میکنیم» سوره غافر، آیه ۵۱.</ref>. این پیروزی اعم است از [[پیروزی]] در [[منطق]] و بیان، یا [[پیروزی]] در [[جنگها]]، یا فرستادن [[عذاب الهی]] بر [[مخالفان]] و نابود کردن آنان و یا [[امدادهای غیبی]] که [[قلب]] را تقویت و [[روح]] را به [[لطف الهی]] نیرومند و [[قوی]] میسازد<ref>گزیده تفسیر نمونهُ ج ۴، ص ۲۷۷.</ref>. | ||
# [[خداوند]] به [[پیامبر]] میفرماید که بگو جز آنچه [[خدا]] مقرر کرده و سنت اوست چیزی به ما نمیرسد: {{متن قرآن|قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«بگو هیچگاه جز آنچه خداوند برای ما مقرّر داشته است به ما نمیرسد، او سرور ماست و مؤمنان باید تنها بر خداوند توکّل کنند» سوره توبه، آیه ۵۱.</ref>. | # [[خداوند]] به [[پیامبر]] میفرماید که بگو جز آنچه [[خدا]] مقرر کرده و سنت اوست چیزی به ما نمیرسد: {{متن قرآن|قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«بگو هیچگاه جز آنچه خداوند برای ما مقرّر داشته است به ما نمیرسد، او سرور ماست و مؤمنان باید تنها بر خداوند توکّل کنند» سوره توبه، آیه ۵۱.</ref>. | ||
# [[قانون]] و سنت نوشته شده [[خداوند]] این است، کسی که [[ولایت شیطان]] بپذیرد او را [[گمراه]] و به [[جهنم]] [[هدایت]] میکند: {{متن قرآن|كُتِبَ عَلَيْهِ أَنَّهُ مَنْ تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ وَيَهْدِيهِ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ}}<ref>«بر او مقرّر است که هر کس او را دوست گیرد وی، گمراهش میکند و او را به عذاب آتش رهنمون میشود» سوره حج، آیه ۴.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۳۱-۷۳۹.</ref>. | # [[قانون]] و سنت نوشته شده [[خداوند]] این است، کسی که [[ولایت شیطان]] بپذیرد او را [[گمراه]] و به [[جهنم]] [[هدایت]] میکند: {{متن قرآن|كُتِبَ عَلَيْهِ أَنَّهُ مَنْ تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ وَيَهْدِيهِ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ}}<ref>«بر او مقرّر است که هر کس او را دوست گیرد وی، گمراهش میکند و او را به عذاب آتش رهنمون میشود» سوره حج، آیه ۴.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۳۱-۷۳۹.</ref>. | ||