ابن ملجم
مقدمه
عبدالرحمن بن ملجم مرادی، زمانی از سپاه علی(ع) بود، امّا در ماجرای حکمیّت از خوارج شد و پس از جنگ نهروان، یکی از چند نفری بود که جان سالم بهدر برد و سرانجام در سال ۴۰ هجری با همدستی قطام و وردان، امیر المؤمنین(ع) را در صبحدم نوزدهم رمضان در محراب مسجد کوفه با شمشیری زهرآگین ضربتی زد که به شهادت امام انجامید. خود او را نیز چند روز بعد، به قتل رساندند [۱].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۵.