جناب آقای سید مرتضی شرافت، فعالیت پویا و مجدانهٔ جنابعالی و مدیریت خوبی که در بخش فارسی این دانشنامه رقم زدهاید، مایهٔ تشکر و قدردانی است. آرزوی موفقیت دارم. --Wasity (بحث) ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۵۴ (UTC)
گشت زنی
منابع مقالهشناسی
- پایگاه مجلات تخصصی نور
- پرتال جامع علوم انسانی
- بانک اطلاعات نشریات کشور
- پایگاه استنادی علوم جهان اسلام
- دانشنامه موضوعی قرآن
- پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی
نکتهٔ ویرایشی
در هنگام ویرایش مقالهٔ خود، از حرف (هٔ) در موارد لازم استفاده کنید. لطفاً از این حرف، در عنوانهای مقالات و لینکهای داخلی جداً خودداری کنید.
- مثال (۱): پژوهشگر در مقالهٔ خود اشاره کرده است.
- مثال (۲): رسالهٔ آیات امامت.
یادآوری این نکته سزاوار است که این حرف متشکل از دو حرف (ه) و علامت همزه است؛ و نه یک حرف واحد که خود این مسئله، نکته دارد. نکته در اینجاست که این روش اجازه خواهد داد کسانی که که در جستجو کلمه را با (ه) خالی (بدون همزه) جستجو می کنند این کلمات را خواهند یافت.
--Wasity (بحث) ۲۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۴:۳۹ (UTC)
نيازمند إصلاح
امامت شهيد مطهرى
مسند احمد بن حنبل (کتاب)#پانویس اين كتاب معرفى شده
لطفاً براى لفظ صلوات از رمز مخصوص استفاده كنيد
در همين لينك استفاده كردم:
تست
| سید روح الله موسوی خمینی (امام خمینی) | |
|---|---|
 | |
| لقب | امام و آیتالله العظمی |
| تاریخ درگذشت | ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ش |
| آرامگاه | بهشت زهرا - تهران (ايران) |
| ملیت | ایرانی |
| زبان | فارسی |
| پیشه | مرجع تقلید |
| نقشهای برجسته | رهبری انقلاب اسلامی ایران |
| منصب | ولی فقیه |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه اثناعشری |
| اطلاعات علمی | |
| تحصیلات | اجتهاد |
| حوزه علمیه | قم و نجف |
| استادان | عبدالکریم حائری، میرزا جواد ملکی تبریزی، محمد علی شاهآبادی |
| آثار | «مصباح الهدایة إلی الخلافة و الولایة» «آداب الصلاة» «مناهج الوصول إلی علم الأصول» «کتاب البیع» «تحریر الوسیلة» «ولایت فقیه» |
| وبگاه | پایگاه اطلاعرسانی امام خمینی
|
سید روح الله موسوی خمینی (۱۲۸۱ -۱۳۶۸ ش) مشهور به امام خمینی ، رهبر انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ش و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، از نامآورترین مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری. او جز فقه و اصول در فلسفه اسلامی و عرفان نظری نیز صاحب نظر و دارای آثار متعددی بود که «مصباح الهدایة إلی الخلافة و الولایة»، «آداب الصلاة»، «مناهج الوصول إلی علم الأصول»، «کتاب البیع»، «تحریر الوسیلة» و «ولایت فقیه» از مهمترین آنها به شمار میروند. در دوران تدریس در قم در مدرسه فیضیه جلسات درس اخلاق برپا میکرد. در تمام عمر زندگی ساده و زاهدانهای داشت. در دوران مرجعیت که ساکن نجف بود و نیز در ده سال آخر عمر که رهبر جمهوری اسلامی بود در جماران، در خانهای محقر زندگی میکرد. نهضت اسلامی او برعلیه رژیم سلطه در ایران بر اساس آموزههای حدیثی و فقهی ولایت مطلقه فقیه بنا نهاد و این نظریه فقهی ـ سیاسی مبتنی بر باورهای شیعی را بسط و گسترش داد.
ولادت و خانواده
وی در ۳۰ شهریور ۱۲۸۱ ش (۲۰ جمادی الثانی ۱۳۲۰ ق - ۲۴ سپتامبر ۱۹۰۲) در شهرستان خمین متولد شد. پدر وی آیتالله سید مصطفی موسوی، مجتهد و از علمای خمین بود که به دست عمال حکومت وقت به شهادت رسید. مادر وی بانو هاجر، از نوادگان آیتالله خوانساری بود.
تحصیلات
تحصیلات ابتدایی و علوم مقدماتی حوزه را در خمین آموخت. از سال ۱۲۹۸ عازم مدرسه سپهدار اراک شد و پس از یک سال و به دنبال هجرت آیتالله عبدالکریم حائری یزدی (زعیم وقت حوزه علمیه اراک) به قم، برای فراگیری تحصیلات تکمیلی حوزوی رهسپار حوزه علمیه قم شد. وی همزمان با فراگیری ادبیات عرب، فقه و اصول که از دروس مرسوم حوزه بودند، به تحصیل ریاضیات، هیئت، علوم معنوی و عرفانی، عروض و قوافی و فلسفه اسلامی و فلسفه غرب پرداخت.
استادان
او تحصیلات مقدمات و سطح را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: سید مرتضی پسندیده، محمود افتخار العلما، رضا نجفی خمینی، محمد علی بروجردی، محمد گلپایگانی، عباس اراکی، محمد علی ادبب تهرانی، سید محمد تقی خوانساری و سید علی یثربی کاشانی فرا گرفت.
در مقطع درس خارج نیز به مدت ۱۱ سال از درس آیتالله سید عبدالکریم حائری یزدی بهره جست.
از اساتید علوم عقلی و اخلاقی وی میتوان به حضرات آیات: سید ابوالحسن رفیعی قزوینی، علی اکبر حکمی یزدی، محمد رضا مسجدشاهی اصفهانی، میرزا جواد ملکی تبریزی و محمد علی شاهآبادی اشاره کرد.[۱]
تدریس در حوزه
وی طی سالهای طولانی در حوزه علمیه قم به تدریس چندین دوره فقه، اصول، فلسفه و عرفان و اخلاق اسلامی در مدرسه فیضیه، مسجد اعظم، مسجد محمدیه، مدرسه حاج ملاصادق، مسجد سلماسی و ... همت گماشت و در حوزه علمیه نجف نیز قریب ۱۴ سال در مسجد شیخ اعظم انصاری معارف اهل بیت و سطح عالی فقه را تدریس نمود. در نجف برای نخستین بار مبانی نظری حکومت اسلامی را در سلسله درسهای ولایت فقیه بازگو نمود.[۲]
مرجعیت
پس از رحلت آیت الله العظمی حائری (10 بهمن 1315 ه. ش.) مدت هشت سال سرپرستی حوزه علمیه قم را آیات عظام: سید محمد حجت، سید صدرالدین صدر و سید محمدتقی خوانساری بر عهده گرفتند. در این فاصله و بخصوص پس از سقوط رضاخان، شرایط برای تحقق مرجعیت عظمی فراهم گردید. آیت الله العظمی بروجردی شخصیت علمی برجسته ای بود که می توانست جانشین مناسبی برای مرحوم حائری و حفظ کیان حوزه باشد. این پیشنهاد از سوی شاگردان آیت الله حائری و از جمله امام خمینی به سرعت تعقیب شد. شخص امام در دعوت از آیت الله بروجردی برای هجرت به قم و پذیرش مسئولیت خطیر زعامت حوزه مجدانه تلاش کرد. در زمان هجرت آیت الله بروجردی به قم، امام خمینی که خود از مجتهدین و مدرسین بنام حوزه قم بود برای تحکیم موقعیت زعامت و مرجعیت آیت الله بروجردی کوشش فراوان به کار برد و به گفته شاگردان امام برای همین منظور نیز در جلسات درس اصول مرحوم آیت الله بروجردی شرکت می کرد. آیت اللّه العظمی بروجردی در دهم فروردین 1340 رحلت کرد. خدمات ارزنده و شخصیت علمی ایشان بار دیگر مرجعیت را به عنوان مهمترین پناهگاه مذهبی مردم در صحنه حیات اجتماعی ایران مطرح ساخته و این موقعیت فی نفسه مانعی عمده بر سر راه هدف های رژیم شاه بود. فقدان ایشان ضایعه ای جبران ناپذیر به حساب می آمد. در اسفند همین سال نیز روحانی مبارز آیت الله کاشانی که روزگاری نامش لرزه بر اندام شاه می انداخت، دار فانی را وداع گفت. امام خمینی بعد از رحلت آیت اللّه بروجردی علیرغم استقبال حوزۀ علمیه و مردم، همچون ادوار گذشتۀ زندگی خویش کوچکترین قدمی برای مرجعیت خود برنداشت و حتی در مقابل پیشنهادات و اقدامات دوستان خویش در این مسیر سرسختانه مقاومت می کرد و این در حالی بود که تحریر فتاوای امام خمینی برتمام ابواب کتاب عروة الوثقی پنج سال قبل از رحلت آیت اللّه بروجردی پایان یافته بود و در همین سالها نیز حاشیه امام خمینی بر کتاب وسیلة النجاة به عنوان رسالۀ عملیه ـ نگارش یافته بود. پس از رحلت آیت الله بروجردی و تجزیه مرجعیت عظمی، رژیم شاه کوشید تا امر مرجعیت را به خارج از ایران منتقل نماید ولی شخصیت علمی، نگاه زهدگرایانه و تلاشهای امام برای افشاگری خیانت ها و جنایت های شاه موجب شد مرجعیت امام در میان روحانیت و مردم گسترش یابد. http://www.imam-khomeini.ir/fa/c504_2687/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AA/%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%B9%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85
کتابهای منتشر شده
به زبان فارسی
- سر الصلوة؛
- آداب الصلوة؛
- شرح چهل حدیث؛
- شرح حدیث جنود عقل و جهل؛
- کشف اسرار؛
- حاشیه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانی؛
- توضیح المسائل؛
- مناسک حج؛
به زبان عربی
- الاستصحاب؛
- التعلیقة علی الفوائد الرضویه؛
- رسائل العشرة؛
- العروة الوثقی مع التعالیق؛
- انوار الهدایة فی التعلیقة الکفایة (2 جلد)؛
- تحریر الوسیلة (2 جلد)؛
- تعلیقات علی شرح الفصوص الحکم و مصباح الانس؛
- رسالة فی تعیین الفجر فی اللیالی المقمرة؛
- رسالة نجاة العباد (2 جلد)؛
- کتاب البیع (5 جلد)؛
- مصباح الهدایة الی الخلافة و الولایة؛
- مناهج الوصول الی علم الاصول (2 جلد)؛
- وسیلة النجاة مع تعالیق؛
- الاجتهاد و التقلید؛
- التعادل و الترجیح؛
- الخلل فى الصلاة؛
- الطلب و الارادة؛
- المکاسب المحرمة (2 جلد)؛
- بدایع الدرر فى قاعدة نفى الضرر؛
- تنزیل العلل التشریعیة على التکوینیة؛
- شرح دعاء السحر؛
- کتاب الطهارة (2 جلد)؛
- لمحات الاصول؛