نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Bahmani(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۲۸ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۹ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
نسخهٔ ویرایششده در تاریخ ۲۸ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۹ توسط Bahmani(بحث | مشارکتها)
در آیه شریفه﴿ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ﴾[۵]. ابزار و شیوههای دعوت به سوی پروردگار و تبلیغ رسالت عبارتاند از: حکمت، موعظهحسنه و جدال احسن.
حکمت حجتی است که حق را نتیجه میدهد و هیچ شک، شبهه و ابهامی در آن نیست. موعظه بیانی که نفس به آن نرم میشود و باعث رقّت قلب و هدایتپذیری آن است. جدال حجتی است که برای دستبرداشتن یا تضعیف اعتقاداتی که خصم به آن اصرار دارد، ارائه میگردد و هدف از آن اثبات حق است، به واسطه مؤاخذهکردن خصم به آنچه پذیرفتهاند؛ لذا در منطق به سه طریق استدلال "برهان"، "خطابه"، "جدل" که ریشه در قرآن دارد، حکمت گفته میشود[۶].[۷].
↑«به هر که خواهد فرزانگی میبخشد و هر که را فرزانگی دهند به راستی خیری فراوان دادهاند؛ و جز خردمندان در یاد نمیگیرند» سوره بقره، آیه ۲۶۹.
↑«(مردم را) به راه پروردگارت با حکمت و پند نیکو فرا خوان و با آنان با روشی که بهتر باشد چالش ورز! بیگمان پروردگارت به آن کس که راه وی را گم کرده داناتر است و او به رهیافتگان داناتر است» سوره نحل، آیه ۱۲۵.
