ح نبوی ج۶

  • الفصل الأول مكة
  • ۱ / ۱ فضل مكة
  • ۱ / ۲ أمن كل خائف دخل الحرم
  • ۱ / ۳ حرمة نقض أمن الحرم
  • ۱ / ۴ حرمة الصيد ونزع شجر الحرم
  • ۱ / ۵ ثواب الصيام بمكة
  • ۱ / ۶ شدة حرمة الاحتكار في مكة
  • ۱ / ۷ حدود الحرم
  • فائدة حول حدود الحرم
  • ۱ / ۸ أدب دخول مكة
  • ۱ / ۹ أدب الخروج من مكة

مقدمه

  1. اهل آفاق: اصطلاحی است که در فقه شیعه توسط متأخّران به کار برده شده و به معنی کسی است که از خارج از مواقیت به حرم می‌آید؛ در برابر اهل مکه. میقات آفاقیان بر حسب اختلاف جهاتی که از آن به سوی حرم می‌آیند مختلف است. آفاقی حج تمتع را باید انجام دهد[۱].
  2. اهل الله: اهل مکه را می‌گویند[۲]
  3. اهل حَرَم: اهالی مکه را می‌گویند، اهل مکه و مدینه را اهل حَرَمین گویند[۳].
  4. اهل حِلّ: در مقابل حُمسیان که خود را صاحبان بیت و حرم می‌دانستند، اهل حِلّ یا حِلّیان بودند، یعنی کسانی که در خارج حرم زندگی می‌کردند. آنها در ایام حج بر خلاف حمس، روغن ذوب می‌کردند و خوراک اقط (شیر خشکانده) و گوشت می‌خوردند و بر خود روغن می‌مالیدند و از پشم و موی لباس می‌بافتند و چادر برپا می‌کردند. در لباس خود مناسک به جای می‌آوردند. پس از فراغت چون داخل کعبه می‌شدند کفش و لباس را صدقه می‌دادند. آنان برای طواف اول از حمسیان لباس کرایه می‌کردند.
  5. اهل مکه: کسانی هستند که نوع حج‌شان افراد یا قِران است. در مقابل اهل آفاق که حج تمتع به جا می‌آورند[۴].[۵]

حَدِّه

نام منزلی است میان جده و مکه (حدود چهار فرسنگی مکه) که نزدیک به حد حرم است و زائران خانه قبل از ورود مکه به این مکان می‌رسند و افراد غیر مسلمان حق عبور از این محل و ورود به مکه را ندارند. کسانی که از راه جده وارد حجاز می‌شوند ولی به جحفه نمی‌روند و از جده محرم می‌شوند معمولاً در حدّه تجدید احرام می‌کنند[۶].[۷]

پانویس

  1. فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۲۱.
  2. فصلنامه میقات حج، ش۷، ص۱۸.
  3. فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۲۱.
  4. فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۲۱.
  5. تونه‌ای، مجتبی، محمدنامه، ص ۱۵۲-۱۵۴.
  6. فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۷۰.
  7. تونه‌ای، مجتبی، محمدنامه، ص ۴۰۴.
بازگشت به صفحهٔ «مکه».