بلد الامین
این مدخل زیرشاخهٔ بحث بلد الامین است. بلد الامین از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: بلد الامین در قرآن - بلد الامین در معارف مهدویت - پرسش مرتبط نداردمقدمه
﴿وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ﴾[۱]. این چهارمین سوگندی است که در این سوره بعد از سوگند به تین، زیتون و طور سینین با آن رو به رو میشویم.
شهر امن کدام شهر است؟
بدون مقدمه به سراغ اصل مطلب میرویم. مفسرین در اینکه شهر امن کجاست اتحاد نظر دارند. برخی علما میفرمایند: «سوگند به این شهر که پیوسته امنیت بخش یا امنیت داده شده است» سپس میافزاید: «منشاء امنیت آن شهر، کعبه و مناسک آن است»[۲]. برخی پژوهشگران بر این باوراند: «لفظ امین یا به معنی آمن است (دارای امنیت) چنانکه در آیه دیگر به این نام خوانده شده است ﴿أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا﴾[۳] یا به معنی مأمون (ایمن یافته) یا به معنی مؤمن (ایمنی بخش) و لفظ به هر صورت محل امن و امان بوده و هست»[۴]. برخی بزرگان و علما صریح حرف میزنند: «مراد به ﴿وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ﴾ مکه مشرفه است»[۵] و اما برخی از علما بیان میکنند: «مسلماً اشاره به سرزمین مکه است، سرزمینی که حتی در عصر جاهلیت به عنوان منطقهای امن و حرم خدا شمرده میشد و کسی در آنجا حق تعرض به دیگری نداشت حتی مجرمان و قاتلان وقتی به آن سرزمین میرسیدند در امنیت بودند»[۶].
آیات بعد از آیه سوم سوره تین هفت دعای کارساز حضرت ابراهیم خلیل(ع) را در خود جای داده است مراد به ﴿وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ﴾ مکه مکرمه است و بلد امینش خواند، چون امنیت یکی از خواصی است که برای حرم تشریح شده و هیچ جای دیگر دنیا چنین حکمی برایش تشریح نشده و این حرم سرزمینی است که خانه کعبه در آن واقع است»[۷]. با عنایت به نکته نظرات بالا «بلد امین» نام دیگر شهر «مکه» است.[۸]
منابع
پانویس
- ↑ «و به این شهر امن و آرام (مکّه)،» سوره تین، آیه ۳.
- ↑ آیتالله طالقانی، پرتوی از قرآن، قسمت دوم جزء سی ام، ص۱۶۵.
- ↑ «آیا ندیدهاند که ما حرمی امن پدید آوردیم (که در آن هیچ چیز را در نمیبرند) در حالی که (بیرون از شهر مکّه) مردم از پیرامونشان ربوده میشوند؟ پس آیا به باطل باور دارند و نعمت خداوند را انکار میکنند؟» سوره عنکبوت، آیه ۶۷.
- ↑ [[محمدتقی شریعتی، تفسیر نوین، جزء سی ام قرآن، ص۲۴۰.
- ↑ علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۷۳۸.
- ↑ آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۱۶۱.
- ↑ تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۹.
- ↑ فرزانه، محرم، اماکن جغرافیایی در قرآن، ص ۳۱۰.