آداب معاشرت در سبک زندگی اسلامی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث آداب معاشرت است. آداب معاشرت از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: آداب معاشرت در سبک زندگی اسلامی - آداب معاشرت در معارف و سیره حسینی - پرسش مرتبط ندارداصول آداب معاشرت
ادب و رفتار نیک بر این پایههای اساسی استوار است:
- مهربانی و خوشرویی که نماد بارز آن تبسم است.
- کوشش برای به کار بردن زیباترین کلمات و جملات در گفتگوها.
- میانهروی و انضباط در رفتار و گفتار که تواضع و راستگویی در رأس آنهاست.
- دوری از هرگونه رفتار یا سخنی که نشانه تکبّر و خودخواهی است.
- خیرخواهی و مهرورزی.
- پرهیز از کمرویی و خجالت از یک سو و کنار نهادن گستاخی و پررویی از طرف دیگر.
معاشرت خداپسندانه آن است که در آن دلی آزرده نشود. آبروی کسی ریخته نشود. غیبت هیچکس هم صورت نپذیرد. خلاصه از درون آن، آتش نزاع و دلخوری و اختلاف برنخیزد.
محفل انس باید از تمام بدیهایی نظیر: توهین حضوری و غیابی، تحقیر و سرزنش، تفاخر و خودنمایی، افشاگری و فتنهجویی، حسادت و نیش زبان، بدگمانی و ناسزاگویی، تجسّس و فضولی و خلاصه از ظلم و ستم بر بندگان خدا، خالی باشد[۱].
منابع
پانویس
- ↑ دشتی نیشابوری، محمد، سبک زندگی، ص ۳۴.