اصبغ بن نباته

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.

مقدمه

• اصبغ بن نباته، از قبیله بنی حنظله و از تیره مجاشع بن دارم، از یاران نامور و استوار امام علی (ع) که نزد ایشان از مقام و منزلتی والایی برخوردار بود. او پیرمردی زاهد و عابد و در زمره جنگاوران و سرداران امام (ع) بوده است. اصبغ بن نباته را یکی از افراد "شرطة الخمیس" در جنگ صفین یاد کرده‌اند. او با امام علی (ع) پیمان بسته بود تا پای جان در راه او فداکاری کند. اصبغ بن نباته از راویان موثق در علوم حدیث و از ثقات برجسته است. بیشتر روایت‌های او بیشتر جنبه تاریخی، فقهی و اخلاقی دارند. مشهورترین روایت اصبغ از امام علی (ع) فرمان ایشان به مالک اشتر و نیز وصیت امام (ع) به فرزندش، محمد حنفیه است.

اصبغ بن نباته در گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین

اصبغ بن نباته تمیمی حَنْظلی مُجاشِعی از یاران ویژه امیر مؤمنان علی(ع) و از چهره‌های برجسته یاران ایشان و از معتمدان آن حضرت است. استوار گامی او در دوستی علی(ع) مشهور است. او در متون کهن تاریخی به شیعه معروف و به عشق و دوستی علی(ع) مشهور است. او از "شُرطة الخَمیس (نیروهای ویژه)" و از فرماندهان آنان است که تا مرز مرگ و شهادت، با مولا(ع) پیمان بسته بودند. اصبغ در جنگ‌های جمل و صِفین، همراه مولا(ع) بود و از یاران باوفای علی(ع) به شمار می‌رفت. اصبغ، عهد نامه علی(ع) به مالک اشتر را نقل کرده که مجموعه‌ای بزرگ و جاودان است. پس از ضربت خوردن علی(ع)، وی از معدود افرادی است که اجازه حضور بر بالین ایشان را یافت. اصبغ را از یاران امام حسن(ع) نیز شمرده‌اند.

منابع

• دانشنامه نهج البلاغه ج۱
• محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین.

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید: