امامه بنت حمزه
مقدمه
امامه دختر حمزة بن عبدالمطلب است. مادرش سلمی، خواهر پدر و مادری اسماء بنت عمیس همسر جعفر بن ابیطالب میباشد[۱]. هنگامی که حمزه در جنگ احد شهید شد، سلمی به عقد شداد بن هاد لیثی درآمد و برای او پسرانی به نامهای عبدالله و عبدالرحمان آورد. آنان برادران مادری امامه بودند[۲]. امامه هنگام شهادت پدرش در مکه ساکن بود و به سال عمرة القضاء، علی بن ابیطالب(ع) به فرمان رسول الله(ص) او را از مکه به مدینه برد. سپس درباره سرپرستی او امام علی(ع)، زید بن حارثه و جعفر بن ابیطالب پیشگام بودند و با یکدیگر بگومگو داشتند: زید بن حارثه که پیامبر اکرم(ص) به هنگام عقد برادری میان مهاجران او را برادر حمزه قرار داده بود و همو وصی حمزه هم بود، گفت: من برای سرپرستی او از همه سزاوارترم که دختر برادر من است. جعفر بن ابیطالب گفت: خاله جایگزین مادر است و چون خاله این دختر همسر من است، من به سرپرستی او سزاوارترم، امیرالمؤمنین نیز که مایل بود سرپرستی فرزند عموی شهیدش را برعهده داشته باشد، گفت: من بودم که او را از میان مشرکان بیرون آوردم و شما هم که از لحاظ نسب به او نزدیکتر از من نیستید در این صورت من به سرپرستی او از شما سزاوارترم، پیامبر اکرم(ص) فرمود: جعفر سزاوارتر به سرپرستی او میباشد که خالهاش همسر اوست و نمیتوان هیچ زنی را هووی عمه و خالهاش قرار داد؛ و بدینگونه فرمان سرپرستی او را به جعفر داد. پس از آن پیامبر اکرم(ص)، امامه را به عقد سلمه پسر امسلمه همسرش درآورد و فرمود: آیا پاداش پدر شهیدش ابوسلمه را دادم؟[۳][۴]
منابع
پانویس
- ↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۷.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۹۷-۲۹۸؛ الاصابة فی تمییز الصحابة، ج۸، ص۲۳؛ اسدالغابة، ج۶، ص۱۴۸؛ اعلام النساء، ج۲، ص۶۶.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۶۳-۶۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸ ص۲۳؛ اسدالغابة، ج۶، ص۱۴۸.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۵۴.