بحث:ابومسلم خراسانی در تاریخ اسلامی
امام صادق(ع) در سیاسیکاری ابومسلم خراسانی
بیشک ابومسلم از چهرههای نادری است که در استقرار خلافت ظالمانه عباسیان نقش اول را به عهده داشت و منطقه خراسان را توانست نسبت به خلافت عباسیان تسلیم کند و از آنها بیعت بگیرد. نصر بن سیار والی خراسان بود و در اثر فتنههای پیاپی که در آن ایام در نتیجه سوءسیاست امویان در خراسان رخ میداد، زمینه توفیق ابومسلم را فراهم ساخته بود، ابومسلم در سال ۱۰۰ هجری در اصفهان متولد شد ولی در کوفه رشد و نمو کرد و در سن ۷ سالگی نزد ابراهیم امام رسید، ابراهیم او را در سال ۱۲۷ هجری به خراسان فرستاد و به عنوان مبلغ دعوت عباسیان مأموریت پیدا کرد و در سال ۱۲۹ دعوت خود را آشکار کرد و در سال ۱۳۰ به شهر مرو آمد و حاکم خراسان از مقابله با او خودداری کرد و فرار نمود و ابومسلم بر مرو غالب شد.
در سال ۱۳۱ به نیشابور رفت و بر تمام شهرهای خراسان مسلط شد و قحطبه را با لشکر فراوان به جنگ سپاه امویان فرستاد، حسن بن قحطبه به کوفه وارد شد و با سفاح به خلافت بیعت کرد و پس از کشته شدن مروان حمار خلافت رسماً به عباسیان منتقل گردید. ابومسلم با سپاه کوچکی که داشت در بیرون مرو، پایتخت خراسان اردو زده بود و با تدبیر و درایتی که از خداترسی و تقوا به دور بود توانست بر خراسان مسلط شود و همین که نفوذش استقرار یافت، تمام کسانی که موانع امارتش به شمار میرفتند قلع و قمع کرده و از بین برد.
نصر بن سیار آخرین والی خراسان که شاهد جریانات سیاسی بود و از خطر دعوتگران عباسی آگاه بود، نامهای به مروان حمار آخرین خلیفه اموی نوشت و ضمن آن از قوت ابومسلم گفت و نامه را بدین سخن ختم کرد: در میان خاکسترها جهش آتشی میبینم که مشتعل تواند شد که آتش را با دو چوب روشن میکنند و جنگ از سخنی آغاز میشود و حیرتزده با خویشتن همی گویم آیا امویان بیدارند یا بخواب؟
در رأس تشکیلات عباسیان، ابراهیم امام وجود داشت و دعوتگران عباسی در ایران و سایر بلاد همه به ابراهیم وصل بودند ابراهیم قبل از سقوط مروان به حبس افتاد و چون مروان متوجه جایگاه تشکیلاتی او شد دستور داد سرش را در کیسهای آهک فرو بردند تا جان داد. حرکت عباسیان به فرماندهی ابومسلم خراسانی در رمضان سال ۱۲۹ هجری به پیروزی رسید، وقتی مرو توسط ابومسلم فتح شد قحطبه را به سوی عراق روانه کرد و در تمام مسیر والیان اموی را کنار میگذاشت تا به کربلا رسید.
در حقیقت عباسیان با سپاه قوی از ایرانیان توانستند بر امویان پیروز شوند، خراسانیان فریب عباسیان را خوردند و حلقه واسطه این فریب ابومسلم بود و منصور به عنوان سردسته حکومت مکر و نیرنگ بنیعباس او را به پاس خدماتش کشت.
شریک بن شیخ مهری در بخارا با ابومسلم مبارزه کرد و گفت: باید روی حق و عدالت رفتار کنی ما با بنیعباس بیعت نکردیم که خونریزی کنند. یکی از جنایات ابومسلم این است که عبدالله بن معاویه که از انقلابیون بود در کوفه قیام کرد و علیه امویان مبارزه کرد، وقتی از کوفه به خراسان رفت صادقانه به ابو مسلم پناهنده شد و از او یاری و کمک خواست، اما ابومسلم او را دستگیر کرده و به زندان انداخت و سپس به قتل رساند[۱].[۲]
پانویس
- ↑ مقاتل الطالبین، ص۱۶۸.
- ↑ راجی، علی، مظلومیت امام صادق، ص ۱۰۸.