شباهت اندام امام مهدی به مردان قبلیه حضرت مسیح چیست؟ (پرسش)
| شباهت اندام امام مهدی به مردان قبلیه حضرت مسیح چیست؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
| مدخل بالاتر | مهدویت / عصر ظهور امام مهدی |
| مدخل اصلی | کلیات عصر ظهور |
| مدخل وابسته | ؟ |
| تعداد پاسخ | ۱ پاسخ |
شباهت اندام امام مهدی به مردان قبلیه حضرت مسیح چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. در ذیل، پاسخ به این پرسش را بیابید. تلاش بر این است که پاسخها و دیدگاههای متفرقه این پرسش، در یک پاسخ جامع اجمالی تدوین گردد. پرسشهای وابسته به این سؤال در انتهای صفحه قرار دارند..
پاسخ نخست
حجت الاسلام و المسلمین میرتقی حسینی گرگانی، در کتاب «نزول مسیح و ظهور موعود» در اینباره گفته است:
«پیامبر اکرم (ص) روایت کرده است: مهدی از نسل من است، سیمایش چون ماه تابان، رنگش عربی (گندمگون) و جسمش اسرائیلی است (یعنی قامت رشید، راست و قوی دارد) زمین را از عدل و داد پر میکند همانگونه که از جور و ستم پر شده است. به خلافت او اهل آسمانها و زمین و حتی پرنده هوا رضایت میدهند"[۱]. ابوامامه باهلی گوید: "رسول خدا (ص) فرمود: میان شما مسلمانان و روم چهار بار صلحنامه منعقد میشود. چهارمین آن بهدست مردی از نژاد هرقل است که تا هفت سال دوام خواهد داشت. مستور بن غیلان، از تیره عبدالقیس، پرسید: یا رسول الله امام و رهبر مردم در آن روز چه کسی است؟ فرمود: مهدی، که از نسل من است (از نظر قوت و قدرت) چهل ساله است، گویا صورتش چون ستاره درخشان و در گونه راستش خالی سیاه است و بر دوش او دو عبای قطوانی بوده، و مانند مردان بنیاسرائیل (قوی و پرقدرت و رشید) است. همه گنجها را بیرون میآورد و دروازههای شرک به رویش گشاده میشود"[۲]؛
توضیح آنکه: اسرائیل در لغت به معنای قوت و قدرت آمده، بعضی گفتهاند: اسرائیل نام دوم یعقوب است. مرد شامی از امیرالمؤمنین پرسید: شش نفر از پیامبران دارای دو اسم هستند، آنان کداماند؟ آن حضرت در جواب فرمود: یوشع بن نون (وصی حضرت موسی) که همان ذوالکفل است؛ یعقوب که همان اسرائیل است؛ خضر که نام دیگرش حلقیا (در نسخه بحارالانوار، تالیا) است؛ یونس که اسم دومش ذوالنون است؛ عیسی که نام دومش مسیح بوده؛ و محمد که احمد نیز نامیده میشوند[۳]؛ و بعضی دیگر آن را لقب میدانند.
امام صادق (ع)، قدرت او را چنین توصیف میکند: "بدنش به اندازهای قوی است که اگر دستش را بهسوی بزرگترین درختِ روی زمین دراز کند، آنرا از ریشه میکَند و اگر در میان کوهها نهیب بزند و فریاد بکشد، صخرههایش فرو میریزد"[۴]؛ شیخ سلیمان بلخی قندوزی، در ینابیع المودة، اسرائیلی را به "قد بلند"[۵] و برخی دیگر به "تنومند"[۶] تفسیر کردهاند، ولی بهنظر میآید که این دو معنا دقیق نباشند؛ زیرا، روایتهای فراوانی وجود دارد که میگوید مهدی موعود نه کوتاه قد و نه بلند قامت بلکه متوسط و قوی پنجه و پرنیرو است، همانگونه که امام صادق (ع) فرمود و نیز در روایت آمده است: "راست قامت ولی نه دراز قد، چهارشانه ولی نه کوتوله به زمین چسبیده، سیما و صورتی گرد و سینهای فراخ دارد"[۷]»[۸].
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
- ↑ " الْمَهْدِيُّ (ع) مِنْ وُلْدِي وَجْهُهُ كَالْقَمَرِ الدُّرِّيِّ اللَّوْنُ لَوْنٌ عَرَبِيٌ وَ الْجِسْمُ جِسْمٌ إِسْرَائِيلِيٌ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً يَرْضَى بِخِلَافَتِهِ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الطَّيْرُ فِي الْجَوِّ يَمْلِكُ عِشْرِينَ سَنَةً "؛ علی بن محمد بن احمد مالکی، فصول المهمة، ص۲۹۴؛ سلیمان حسینی بلخی قندوزی، ینابیع المودة، ج۳، ص۹۰؛ سیدمرتضی حسینی فیروزآبادی، فضائل الخمسة، ج۳، ص۴۱۳؛ محمد بن حسن حر عاملی، اثبات الهداة، ج۳، ص۵۹۳.
- ↑ " عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الرُّومِ أَرْبَعُ هُدَنٍ يَوْمُ الرَّابِعَةِ عَلَى يَدِ رَجُلٍ مِنْ آلِ هِرَقْلَ يَدُومُ سَبْعَ سِنِينَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ يُقَالُ لَهُ الْمُسْتَوْرِدُ بْنُ غَيْلَانَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ إِمَامُ النَّاسِ يَوْمَئِذٍ قَالَ الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي ابْنُ أَرْبَعِينَ سَنَةً كَأَنَّ وَجْهَهُ كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ فِي خَدِّهِ الْأَيْمَنِ خَالٌ أَسْوَدُ عَلَيْهِ عَبَاءَتَانِ قَطَوَانِيَّتَانِ كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَسْتَخْرِجُ الْكُنُوزَ وَ يَفْتَحُ مَدَائِنَ الشِّرْكِ"علی بن محمد بن احمد مالکی، فصول المهمة، ص۲۹۸؛ سلیمان حسینی بلخی قندوزی، ینابیع المودة، ج۳، ص ۱۰۸.
- ↑ شیخ صدوق، عیون الاخبار الرضا، ج۱، ص۵۰۷؛ و خصال، ج۱، ص۱۵۴؛ و علل الشرایع، ص۱۹۸؛ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۱۱، ص۳۶.
- ↑ " يَكُونُ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدْكَدَكَتْ صُخُورُهَاِ"؛ سید مصطفی آل سیدحیدر کاظمی، بشارة الاسلام فی ظهور صاحب الزمان، ص۱۸۳.
- ↑ سلیمان حسینی بلخی، ینابیع المودة، ج۳، ص۱۳۵.
- ↑ حسن بن محمد ولی ارومیهای، مهدی موعود.
- ↑ " لَيْسَ بِالطَّوِيلِ الشَّامِخِ وَ لَا بِالْقَصِيرِ اللَّازِقِ بَلْ مَرْبُوعُ الْقَامَةِ مُدَوَّرُ الْهَامَةِ "؛ علی یزدی حائری، الزام الناصب، ج۱، ص۱۳۸.
- ↑ حسینی گرگانی؛میرتقی، نزول مسیح و ظهور موعود، ص 78 - 82.