خدیجه دختر امام علی
مقدمه
به گفته برخی از متأخران، خدیجه دختر گرامی امام علی (ع) نیز در کربلا حضور داشته است[۱]، اما در کتابها و منابع معتبر در این باره چیزی یافت نشد.
خدیجه با پسر عموی خود عبدالرحمن بن عقیل ازدواج کرد و سه فرزند به نامهای سعید، عقیل و حمیده به دنیا آورد[۲]. وی افزون بر تحمل شهادت همسرش عبدالرحمن بن عقیل و دو جوان دلبندش در روز عاشورا با کاروان اسیران همراه بوده است. او از شدت اندوه و غم در کوفه از دنیا رفت[۳].[۴]
خدیجه (فاخته)
از زنان سخنور و شجاع بود وی در کنار پدر و برادرانش پرورش یافت و علوم الهی و فنون ادب را از محضر آنان آموخت. خدیجه با پسرعمویش عبدالرحمان بن عقیل ازدواج کرد و از وی سعید و عقیل متولد شدند[۵]. عبدالرحمان مردی شجاع، رشید، رزمنده و دلاور و خوش قد و قامت بود که به او رُمح یا نیزه عقیلی میگفتند. او با همسر و فرزندانش همراه دیگر برادرانش از مدینه همراه امام حسین(ع) بودند. عبدالرحمان در کربلا به شهادت رسید[۶]. پس از آن خدیجه در کمال شجاعت و شهامت و شکیبا و بردبار در برابر ناملایمات مانند سایر زنان خاندان وحی در دفاع از حریم اسلام و قرآن به مقابله با دشمن پرداخت و جزء اسرا از کربلا به کوفه و شام همراه خواهر خود زینب(س) حماسههایی پدید آوردند که در تاریخ اسلام با غرور و افتخار یاد شده است. در بازگشت به مدینه به همسری ابوالسنابل عبدالرحمان بن عبدالله بن عامر بن کریز درآمد. او در سالهای واپسین عمر خود کوفه را مسکن خود قرار داد و در همین مکان وفات یافت. بقعه او در کنار مسجد کوفه از زیارتگاههای معروف شیعیان است[۷].[۸]
منابع
پانویس
- ↑ معالی السبطین، ج۲، ص۲۲۶.
- ↑ کتاب نسب قریش، ص۴۵؛ لباب الانساب، ج۱، ص۳۳۴؛ المجدی، ص۱۸؛ المعارف، ص۲۰۵.
- ↑ معالی السبطین، ج۲، ص۲۲۶.
- ↑ مزینانی، محمد صادق، نقش زنان در حماسه عاشورا، ص:۲۱۸.
- ↑ اعلام الوری باعلام الهدی، ج۱، ص۳۹۷؛ مقتل امیرالمؤمنین، ص۱۴۶.
- ↑ مناقب آل ابیطالب، ج۴، ص۱۰۵؛ انصارالحسین، ص۱۵۰.
- ↑ برای تفصیل بیشتر: ر.ک: مقتل امیرالمؤمنین، ص۱۴۶؛ اعیان الشیعه، ج۶، ص۳۱۲؛ تراجم اعلام النساء، ج۲، ص۵۵.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۹۸.