قداست: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =  
| موضوع مرتبط =  
خط ۱۱: خط ۱۰:
*مرحوم [[سید محسن امین]]، در بیان [[راز]] قداستِ مقابر و مدفن‌های [[اولیای دین]] و [[لزوم]] [[احترام]] آنها می‌نویسد: «... همچنانکه یک فرد، که مثل دیگران است، با [[مبعوث]] شدن به [[رسالت]]، [[واجب]] الأطاعه می‌شود و موقعیت ویژه ای پیدا می‌کند، یک قطعه [[زمین]] هم در اصل، با [[زمین]] دیگر تفاوتی ندارد، لکن وقتی در آن [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} یا [[ولیّ خدا]] [[دفن]] می‌شود، به واسطه آن، [[شرافت]] و [[فضیلت]] و برکتی پیدا می‌کند که از قبل نداشته است و از این رو، احترامش لازم و اهانتش [[حرام]] می‌گردد.از جمله احترامات، آهنگ [[زیارت]] آن کردن و بنای [[قبّه]] و بارگاه و [[ضریح]] و... است برای [[آسایش]] و بهره وری [[زائران]]، و از جمله اهانت‌ها، ویران کردن و با [[خاک]] یکسان نمودن و [[آلوده]] ساختن و... است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۶.</ref>.
*مرحوم [[سید محسن امین]]، در بیان [[راز]] قداستِ مقابر و مدفن‌های [[اولیای دین]] و [[لزوم]] [[احترام]] آنها می‌نویسد: «... همچنانکه یک فرد، که مثل دیگران است، با [[مبعوث]] شدن به [[رسالت]]، [[واجب]] الأطاعه می‌شود و موقعیت ویژه ای پیدا می‌کند، یک قطعه [[زمین]] هم در اصل، با [[زمین]] دیگر تفاوتی ندارد، لکن وقتی در آن [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} یا [[ولیّ خدا]] [[دفن]] می‌شود، به واسطه آن، [[شرافت]] و [[فضیلت]] و برکتی پیدا می‌کند که از قبل نداشته است و از این رو، احترامش لازم و اهانتش [[حرام]] می‌گردد.از جمله احترامات، آهنگ [[زیارت]] آن کردن و بنای [[قبّه]] و بارگاه و [[ضریح]] و... است برای [[آسایش]] و بهره وری [[زائران]]، و از جمله اهانت‌ها، ویران کردن و با [[خاک]] یکسان نمودن و [[آلوده]] ساختن و... است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۶.</ref>.
*وقتی [[خداوند]]، یک سنگ را ([[مقام ابراهیم]]) که هنگام [[بنای کعبه]] زیر پای [[ابراهیم خلیل]] الرحمن قرار گرفته محترم شمرده و آن را «مصلّا» قرار می‌دهد<ref>{{متن قرآن|واتخذوا من مقام ابراهیم مصلی}}(بقره، ۱۲۵)</ref>. برای [[مدفن]] [[جسد]] [[ابراهیم]] یا محلّ دفنِ [[سرور]] و سالار [[انبیا]] احترامی قرار نخواهد داد؟»..<ref>نساء، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، چاپ پنجم، ص۱۰۸.</ref>. آری... بزرگداشتِ آنکه [[خدا]] تعظیمش کرده، [[طاعت]] و [[عبادت]] و [[تعظیم]] [[خداوند]] و [[خضوع]] در برابر اوست. اگر [[مدفن]] [[انبیا]] و [[اولیا]]، [[شرافت]] یافته، به خاطر آن است که اجساد [[پاک]] و اجسام [[مطهر]] و شریفِ این [[پاکان]] و [[معصومین]] را در بر گرفته است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۶.</ref>.
*وقتی [[خداوند]]، یک سنگ را ([[مقام ابراهیم]]) که هنگام [[بنای کعبه]] زیر پای [[ابراهیم خلیل]] الرحمن قرار گرفته محترم شمرده و آن را «مصلّا» قرار می‌دهد<ref>{{متن قرآن|واتخذوا من مقام ابراهیم مصلی}}(بقره، ۱۲۵)</ref>. برای [[مدفن]] [[جسد]] [[ابراهیم]] یا محلّ دفنِ [[سرور]] و سالار [[انبیا]] احترامی قرار نخواهد داد؟»..<ref>نساء، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، چاپ پنجم، ص۱۰۸.</ref>. آری... بزرگداشتِ آنکه [[خدا]] تعظیمش کرده، [[طاعت]] و [[عبادت]] و [[تعظیم]] [[خداوند]] و [[خضوع]] در برابر اوست. اگر [[مدفن]] [[انبیا]] و [[اولیا]]، [[شرافت]] یافته، به خاطر آن است که اجساد [[پاک]] و اجسام [[مطهر]] و شریفِ این [[پاکان]] و [[معصومین]] را در بر گرفته است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۶.</ref>.
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۸

رابطه قداست مقابر و مدفن‌های اولیای دین با زیارت

منابع

پانویس

  1. قصیده فوق در کتاب کشف الارتیاب ایشان(در فصل پایانی) نقل شده است.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۶.
  3. محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۶.
  4. ﴿واتخذوا من مقام ابراهیم مصلی(بقره، ۱۲۵)
  5. نساء، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، چاپ پنجم، ص۱۰۸.
  6. محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۶.