تحریر رقبه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[تحریر رقبه در قرآن]] - [[تحریر رقبه در حدیث]] - [[تحریر رقبه در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط = تحریر رقبه (پرسش)}} | |||
== مقدمه == | |||
* تحریر رقبه: آزادسازی و آزاد کردن برده<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۳۸۸.</ref>. اصل آن "حُرّ" به معنای [[آزاد]] در مقابل [[بردگی]]. | |||
==مقدمه== | |||
*تحریر رقبه: آزادسازی و آزاد کردن برده<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۳۸۸.</ref>. اصل آن "حُرّ" به معنای [[آزاد]] در مقابل [[بردگی]]. | |||
*{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref>«و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن بردهای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>. | *{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref>«و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن بردهای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>. | ||
*یکی از کفارات در [[حقوق]] کیفری [[اسلام]]، [[آزاد]] کردن برده (تحریر رقبه) است. [[قرآن کریم]] به مواردی از آن تصریح میکند: | * یکی از کفارات در [[حقوق]] کیفری [[اسلام]]، [[آزاد]] کردن برده (تحریر رقبه) است. [[قرآن کریم]] به مواردی از آن تصریح میکند: | ||
#[[قتل]] نفس{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن بردهای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>؛ | # [[قتل]] نفس{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن بردهای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>؛ | ||
#شکستن سوگندهای آگاهانه{{متن قرآن|لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «خداوند شما را در سوگندهای بیهوده بازخواست نمیکند اما از سوگندهایی که آگاهانه خوردهاید باز میپرسد بنابراین کفّاره (شکستن) آن، خوراک دادن به ده مستمند است از میانگین آنچه به خانواده خود میدهید یا (تهیّه) لباس آنان و یا آزاد کردن یک بنده» سوره مائده، آیه ۸۹.</ref>؛ | # شکستن سوگندهای آگاهانه{{متن قرآن|لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «خداوند شما را در سوگندهای بیهوده بازخواست نمیکند اما از سوگندهایی که آگاهانه خوردهاید باز میپرسد بنابراین کفّاره (شکستن) آن، خوراک دادن به ده مستمند است از میانگین آنچه به خانواده خود میدهید یا (تهیّه) لباس آنان و یا آزاد کردن یک بنده» سوره مائده، آیه ۸۹.</ref>؛ | ||
#[[رجوع]] در [[ظهار ]] (نوعی [[طلاق]]){{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و آنان که زنان خود را ظهار میکنند سپس به آنچه گفتهاند باز میگردند (تا آن را بشکنند) باید پیش از آنکه با یکدیگر تماسی داشته باشند بندهای آزاد کنند» سوره مجادله، آیه ۳.</ref>. | # [[رجوع]] در [[ظهار]] (نوعی [[طلاق]]){{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و آنان که زنان خود را ظهار میکنند سپس به آنچه گفتهاند باز میگردند (تا آن را بشکنند) باید پیش از آنکه با یکدیگر تماسی داشته باشند بندهای آزاد کنند» سوره مجادله، آیه ۳.</ref>. | ||
*[[علامه طباطبایی]] در [[کفاره]] [[قتل]] نفسِ غیر عمدی که آزاد کردن [[بنده]] است، مینویسد: از این [[حکم]] روشن میشود که [[اسلام]] [[حیات]] را در [[آزادی]] و حرّیت میداند و [[بندگی]] و [[بردگی]] را نوعی [[مرگ]] به شمار میآورد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۳۹.</ref>؛ لذا زمانی که یک [[انسان]] کشته میشود، باید بردهای [[آزاد]] گردد تا نقصان و خلأ [[اجتماعی]] ناشی از نبود یک فرد در [[جامعه]] رفع شود<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۶۲.</ref>. | * [[علامه طباطبایی]] در [[کفاره]] [[قتل]] نفسِ غیر عمدی که آزاد کردن [[بنده]] است، مینویسد: از این [[حکم]] روشن میشود که [[اسلام]] [[حیات]] را در [[آزادی]] و حرّیت میداند و [[بندگی]] و [[بردگی]] را نوعی [[مرگ]] به شمار میآورد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۳۹.</ref>؛ لذا زمانی که یک [[انسان]] کشته میشود، باید بردهای [[آزاد]] گردد تا نقصان و خلأ [[اجتماعی]] ناشی از نبود یک فرد در [[جامعه]] رفع شود<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۶۲.</ref>. | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | * [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده: مدخل]] | ||
[[رده: تحریر رقبه]] | [[رده: تحریر رقبه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۵۹
تحریر رقبه از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: تحریر رقبه در قرآن - تحریر رقبه در حدیث - تحریر رقبه در فقه سیاسی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- تحریر رقبه: آزادسازی و آزاد کردن برده[۱]. اصل آن "حُرّ" به معنای آزاد در مقابل بردگی.
- ﴿وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ﴾[۲].
- یکی از کفارات در حقوق کیفری اسلام، آزاد کردن برده (تحریر رقبه) است. قرآن کریم به مواردی از آن تصریح میکند:
- قتل نفس﴿وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ﴾[۳]؛
- شکستن سوگندهای آگاهانه﴿لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ﴾[۴]؛
- رجوع در ظهار (نوعی طلاق)﴿وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ﴾[۵].
- علامه طباطبایی در کفاره قتل نفسِ غیر عمدی که آزاد کردن بنده است، مینویسد: از این حکم روشن میشود که اسلام حیات را در آزادی و حرّیت میداند و بندگی و بردگی را نوعی مرگ به شمار میآورد[۶]؛ لذا زمانی که یک انسان کشته میشود، باید بردهای آزاد گردد تا نقصان و خلأ اجتماعی ناشی از نبود یک فرد در جامعه رفع شود[۷].
منابع
پانویس
- ↑ احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۳۸۸.
- ↑ «و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن بردهای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.
- ↑ «و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن بردهای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.
- ↑ «خداوند شما را در سوگندهای بیهوده بازخواست نمیکند اما از سوگندهایی که آگاهانه خوردهاید باز میپرسد بنابراین کفّاره (شکستن) آن، خوراک دادن به ده مستمند است از میانگین آنچه به خانواده خود میدهید یا (تهیّه) لباس آنان و یا آزاد کردن یک بنده» سوره مائده، آیه ۸۹.
- ↑ «و آنان که زنان خود را ظهار میکنند سپس به آنچه گفتهاند باز میگردند (تا آن را بشکنند) باید پیش از آنکه با یکدیگر تماسی داشته باشند بندهای آزاد کنند» سوره مجادله، آیه ۳.
- ↑ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۳۹.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۱۶۲.