تبلیغ در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = وظایف معصوم
| موضوع مرتبط = تبلیغ
| عنوان مدخل  = تبلیغ
| عنوان مدخل  = تبلیغ
| مداخل مرتبط = [[تبلیغ در قرآن]] - [[تبلیغ در کلام اسلامی]] - [[تبلیغ در فقه سیاسی]] - [[تبلیغ در معارف و سیره نبوی]] - [[تبلیغ در معارف و سیره حسینی]] - [[تبلیغ معصوم]]
| مداخل مرتبط = [[تبلیغ در قرآن]] - [[تبلیغ در کلام اسلامی]] - [[تبلیغ در فقه سیاسی]] - [[تبلیغ در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[تبلیغ در معارف و سیره نبوی]] - [[تبلیغ در معارف و سیره حسینی]]
| پرسش مرتبط  =
| پرسش مرتبط  =
}}
}}
== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[تبلیغ]]، [[ابلاغ]]، [[بلاغ]]: رساندن [[پند]] و [[پیام]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۲۹.</ref>، کامل و بالغ‌ شدن، رسیدن به مقصد. در اصل به معنای وصول به حدّ نهایی و مرتبه آخر <ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۳۳.</ref>.
[[تبلیغ]]، [[ابلاغ]]، [[بلاغ]]: رساندن [[پند]] و [[پیام]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۲۹.</ref>، کامل و بالغ‌ شدن، رسیدن به مقصد. در اصل به معنای وصول به حدّ نهایی و مرتبه آخر <ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۳۳.</ref>.

نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۸

مقدمه

تبلیغ، ابلاغ، بلاغ: رساندن پند و پیام[۱]، کامل و بالغ‌ شدن، رسیدن به مقصد. در اصل به معنای وصول به حدّ نهایی و مرتبه آخر [۲].

﴿يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ[۳].

نخستین وظیفه رسولان الهی، رساندن پیام هدایت الهی به مردم است. تبلیغ مرحله نهایی پیام‌رسانی است که به معنای وقوع بلاغ در میان مردم است: ﴿أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي[۴].

در فرهنگ سیاسی "توضیح، تبیین و ترویج افکار سیاسی، فلسفی، دینی، فرهنگی، اقتصادی و جز اینها، در بین عده‌ای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن افکار و عقاید آنها را تبلیغ گویند"[۵][۶]

منابع

پانویس

  1. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۲۹.
  2. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۳۳.
  3. «ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.
  4. «پیام‌های پروردگارم را به شما می‌رسانم» سوره اعراف، آیه ۶۲.
  5. علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۳۴۵.
  6. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۱۵۹.