طلیحة بن خویلد اسدی: تفاوت میان نسخه‌ها

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
(تغییرمسیر به طلیحه بن خویلد)
برچسب: تغییر مسیر جدید
 
(تغییرمسیر به طلیحه بن خویلد حذف شد)
برچسب‌ها: تغییرمسیر حذف شد پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
#تغییر_مسیر [[طلیحه بن خویلد]]
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[طلیحة بن خویلد اسدی در حدیث]] - [[طلیحة بن خویلد اسدی در نهج البلاغه]] - [[طلیحة بن خویلد اسدی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = طلیحة بن خویلد اسدی (پرسش)}}
 
== نسب ==
* [[طلیحة بن خویلد اسدی بن نوفل اسدی]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۱۹۶.</ref> همان گونه که از نامش پیداست از [[قبیله]] "[[بنی اسد]]" است. اطلاعات چندانی درباره [[زندگی]] او قبل از [[اسلام]]، در دست نیست. اولین باری که در [[تاریخ]] به نام طلیحة بن خویلد اسدی برمی‌خوریم مربوط به [[سال چهارم هجری]] است. عده زیادی در [[محرم]] این سال به [[فرماندهی]] طلیحة بن خویلد اسدی جمع شده بودند و می‌خواستند به [[مدینه]] حمله کنند<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸؛ احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱، ص۳۷۵-۳۷۴.</ref>. این امر، [[سریه]] "[[ابی‌سلمه بن عبدالاسد]]" را در پی داشت و باعث شد آنها پراکنده شوند <ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۲-۳۴۳؛ احمد بن یحیی بلاذری، الأنساب الاشراف، ج۱، ص۳۷۵ -۳۷۴.</ref>. در [[سال پنجم هجری]] و در [[غزوه]] [[احزاب]]، طلیحة بن خویلد اسدی به منظور کمک به [[احزاب]] در این [[جنگ]] شرکت داشت<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، صص ۴۷۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵۴.</ref>. او در این [[جنگ]]، [[فرمانده]] [[قبیله]] [[بنی‌ اسد]] بود<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، صص ۴۷۰؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۲۲۴.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[طلیحة بن خویلد اسدی (مقاله)|طلیحة بن خویلد اسدی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۴۱.</ref>.
 
== [[اسلام]] طلیحة بن خویلد اسدی ==
* در [[سال نهم هجری]]<ref>سال نهم هجری به عام الوفود مشهور است. در این سال نمایندگان قبایل بسیاری خدمت رسول خدا رسیدند و اسلام آوردند. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۵۵۹.</ref> زمانی که "وفد [[بنی‌ اسد]]" بر [[پیامبر]] وارد شدند، طلیحة بن خویلد اسدی همراه آنان بود. آنها همگی [[مسلمان]] شدند<ref>عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۰.</ref>. طبق [[نقل]] منابع، او در [[سال نهم هجری]] [[اسلام]] آورد<ref>شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰.</ref> و پس از بازگشت به قبیله‌اش [[مُرتَد]] شد تا آنکه [[ادعای نبوت]] کرد<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۵۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۱۸۶.</ref>.
* او مدعی بود که [[جبرئیل]]، نزدش می‌آید و [[وحی]] را بر او نازل می‌کند<ref>عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷.</ref>. طلیحة بن خویلد اسدی می‌گفت: "ذالنون" فرشته‌ای است که [[وحی]] را بر من نازل می‌کند<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۷.</ref>. او با [[دروغ]]، کار خود را پیش برد. سخنانی سجع‌گونه همانند [[قرآن]] گفت و [[مردم]] را به ترک [[سجود]] امر کرد. او به پیروانش می‌گفت: "[[خداوند]] به [[سجده]] کردن شما و... نیازی ندارد. شما می‌توانید [[ایستاده]] [[عبادت]] کنید و..."<ref>عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۴؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۴، ص۲۳۲.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[طلیحة بن خویلد اسدی (مقاله)|طلیحة بن خویلد اسدی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۴۱-۴۲.</ref>.
 
== بالا گرفتن کار طلیحة بن خویلد اسدی ==
* علاوه بر [[قبیله]] [[بنی‌ اسد]]، [[قبیله]] "غَطَفان" نیز از او [[پیروی]] کردند<ref>عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۴؛ محمد بن جریر طبری تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۴۳؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۲.</ref>. "[[عُیینة بن حِصن فزاری]]" با ۷۰۰ نفر از "بنی‌فزاره" به طلیحة بن خویلد اسدی پیوست<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۵۶؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷.</ref>. [[مردم]] طی؛ در صدد [[همراهی]] با طلیحة بن خویلد اسدی بودند؛ ولی "[[عدی بن حاتم]]"‌ آنها را از این کار بازداشت<ref>عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۶؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۴، ص۵۴۰.</ref>.
* بنا به [[نقلی]] [[پیامبر]] "[[ضرار بن ازور اسدی]]" را برای مقاتله با طلیحة بن خویلد اسدی اعزام کرد. [[پیامبر]] در همین زمان [[رحلت]] کرد و کار طلیحة بن خویلد اسدی بالا گرفت<ref>عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۳.</ref>. [[ابوبکر]] در سال ۱۱ [[هجری]]<ref>علی بن حسین مسعودی، التنبیه و الاشراف، ص۲۴۷.</ref> "[[خالد بن ولید]]" را برای سرکوبی طلیحة بن خویلد اسدی فرستاد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۴۹؛ احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷.</ref>. [[خالد بن ولید]]، "[[عکاشة بن محصن اسدی]]" و "[[ثابت بن اَقرم]]" را به عنوان مقدمه [[لشکر]] خود به سوی طلیحة بن خویلد اسدی فرستاد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۲، ص۸۴۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۱؛ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷.</ref>. "[[حبال بن خویلد]]"<ref>برادر خویلد.</ref> با آنها [[جنگ]] کرد و کشته شد<ref>احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۳۷.</ref>. "طلیحة بن خویلد اسدی و سلمه"؛ [[برادران]] حبال برای [[جنگ]] بیرون آمدند و با [[عکاشة بن محصن اسدی]] و [[ثابت بن اقرم]] [[جنگ]] کردند تا آنکه هر دو را به [[شهادت]] رساندند<ref>احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۳۷؛ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵ ص۱۵۸.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[طلیحة بن خویلد اسدی (مقاله)|طلیحة بن خویلد اسدی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۴۲-۴۳.</ref>.
 
== [[جنگ]] [[خالد بن ولید]] و طلیحة بن خویلد اسدی ==
* [[جنگ]] [[خالد بن ولید]] و طلیحة بن خویلد اسدی در "بُزاخه" از سرزمین نجد در کنار آبی متعلق به [[بنی‌ اسد]] رخ داد<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۴۰۸ و ۱۰۱.</ref>. هنگام درگیری [[خالد بن ولید]] با طلیحة بن خویلد اسدی، "[[عیینة بن حصن فزاری]]" که به [[فریب‌کاری]] طلیحة بن خویلد اسدی پی برده بود، [[تصمیم]] به جدایی از او گرفت و فریاد زد: "ای بنی‌فزاره! طلیحة بن خویلد اسدی، [[کذاب]] است" و از او جدا شد<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۸-۱۵۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۵۶؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۱.</ref>.
* با جدایی [[عیینة بن حصن فزاری]] از [[همراهی]] با طلیحة بن خویلد اسدی، [[سپاه]] [[پیامبر دروغین]]، [[شکست]] خورد تا [[پیروان]] طلیحة بن خویلد اسدی پراکنده شدند<ref>احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷.</ref>. [[عیینة بن حصن فزاری]] [[اسیر]] شد<ref>علی بن حسین مسعودی، التنبیه و الاشراف، ص۲۴۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص:۱۲۹ او به مدینه آورده شد. ابوبکر از خون او گذشت. احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۱.</ref> و طلیحة بن خویلد اسدی هم وقتی [[شکست]] خویش را قطعی دید بر اسبش سوار شد، همراه همسرش فرار کرد، به [[شام]] رفت و در آنجا اقامت گزید<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۹؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۵.</ref>. او در "بُقعُ" موضعی در [[شام]] که دیار "[[بنی کلب بن وبره]]" بود، ساکن شد <ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۴۷۲.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[طلیحة بن خویلد اسدی (مقاله)|طلیحة بن خویلد اسدی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۴۳.</ref>.
 
== [[اسلام]] طلیحة بن خویلد اسدی ==
* طلیحة بن خویلد اسدی تا زمان روی کار آمدن عَمَر در [[شام]] بود، سپس [[توبه]] کرد<ref>شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰؛ محمد بن عمر واقدی، الرده مع نبذة العراق و ذکر المثنی بن حارثه الشیبانی، ص۱۰۰.</ref> و [[مسلمان]] شد، با حالت [[احرام]] به [[مکه]] رفت، بعد از آن به [[مدینه]] آمد و [[اسلام]] خویش را اظهار کرد<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۹؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۰۱.</ref>.
* وقتی [[عمر بن خطاب]]، او را دید گفت: "ای طلیحة بن خویلد اسدی! به علت اینکه [[عکاشة بن محصن اسدی]] و [[ثابت بن اَقرم]] را کشتی، دوستت ندارم"<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۶۱؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۷۳؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۸.</ref>. طلیحة بن خویلد اسدی گفت: آنها کسانی بودند که [[خداوند]] کرامتشان ([[شهادت]]) را به دست من بر آنها وارد کرد و مرا با دست آن دو [[خوار]] و [[ذلیل]] نکرد"<ref>{{عربی|اکرمهما الله بیدی و لم یهنی بایدیهما}}؛ عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۰.</ref><ref>شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰.</ref>. به [[نقلی]] [[عمر بن خطاب]] به او گفت: "وای بر تو! دو مرد [[صالح]] را کشتی". طلیحة بن خویلد اسدی گفت: "آن دو به دست من [[خوشبخت]] شدند و من به دست آنها اهل [[شقاوت]] نشدم، در [[گمراهی]] بودم و امروز [[مسلمان]] شده‌ام"<ref>{{عربی|ذانک رجلان سعدا بی و لم اشق علی ایدیهما}}؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[طلیحة بن خویلد اسدی (مقاله)|طلیحة بن خویلد اسدی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۴۴.</ref>.
 
== شرکت طلیحة بن خویلد اسدی در [[فتوحات]] ==
* بازگشت طلیحة بن خویلد اسدی به [[اسلام]]، واقعی<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۱.</ref> و او که از [[شجاعت]] بالایی برخوردار بود<ref>شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰؛ عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۷۳.</ref>، سرانجام به [[دستور]] [[عمر بن خطاب]] به منطقه [[عراق]] فرستاده شد تا در کار [[فتوحات]] شرکت کند<ref>عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.</ref>.
* [[یعقوبی]] می‌نویسد: "[[عمر بن خطاب]]؛ طلیحة بن خویلد اسدی را با [[سعد بن ابی‌وقاص]] به [[عراق]] فرستاد و به [[سعد بن ابی‌وقاص]] [[دستور]] داد مسئولیتی به طلیحة بن خویلد اسدی واگذار نکند"<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۳۰.</ref>. طلیحة بن خویلد اسدی در [[نبرد]] [[نهاوند]]<ref>ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۲، ص۲۹۸؛ ابوعلی مسکویه، تجارت الأمم، ج۱، ص۳۸۷.</ref> و [[قادسیه]] شرکت داشت<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۰؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۵۵؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۵۱۷؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۷۱.</ref> و در امر [[فتوحات]] بسیار کوشش کرد<ref>در جریان فتوحات به نام طلیحه بسیار بر می‌خوریم.</ref>. برخی معتقدند او در [[نهاوند]] به [[شهادت]] رسید<ref>شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۱؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۵۹؛ خیرالدین زرکلی، الاعلام، ج۳، ص۲۳۰.</ref>.
* بنا به [[نقلی]] [[عمر بن خطاب]]، او را سرانجام به [[آذربایجان]] فرستاد تا آنکه طلیحة بن خویلد اسدی در آنجا از [[دنیا]] رفت<ref>احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.</ref>.
* به [[نقلی]] دیگر او نزد [[قبیله]] خویش بازگشت و آنجا از [[دنیا]] رفت<ref>احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[طلیحة بن خویلد اسدی (مقاله)|طلیحة بن خویلد اسدی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۴۴-۴۵.</ref>.
 
== جستارهای وابسته ==
* [[عیینة بن حصن فزاری]]
 
== منابع ==
{{منابع}}
* [[پرونده:42439.jpg|22px]] [[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [[طلیحة بن خویلد اسدی (مقاله)|طلیحة بن خویلد اسدی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
{{پایان منابع}}
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
 
{{نبوت شناسی}}

نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۸

طلیحة بن خویلد اسدی از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: طلیحة بن خویلد اسدی در حدیث - طلیحة بن خویلد اسدی در نهج البلاغه - طلیحة بن خویلد اسدی در تاریخ اسلامی - پرسش‌های مرتبط

نسب

اسلام طلیحة بن خویلد اسدی

بالا گرفتن کار طلیحة بن خویلد اسدی

جنگ خالد بن ولید و طلیحة بن خویلد اسدی

اسلام طلیحة بن خویلد اسدی

شرکت طلیحة بن خویلد اسدی در فتوحات

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ↑ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۱۹۶.
  2. ↑ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۱-۳۴۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸؛ احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱، ص۳۷۵-۳۷۴.
  3. ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۳۸؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۳۴۲-۳۴۳؛ احمد بن یحیی بلاذری، الأنساب الاشراف، ج۱، ص۳۷۵ -۳۷۴.
  4. ↑ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، صص ۴۷۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵۴.
  5. ↑ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، صص ۴۷۰؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۲۲۴.
  6. ↑ حاجی‌زاده، یدالله، طلیحة بن خویلد اسدی، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۴۱.
  7. ↑ سال نهم هجری به عام الوفود مشهور است. در این سال نمایندگان قبایل بسیاری خدمت رسول خدا رسیدند و اسلام آوردند. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۵۵۹.
  8. ↑ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۰.
  9. ↑ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰.
  10. ↑ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۵۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۱۸۶.
  11. ↑ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷.
  12. ↑ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۷.
  13. ↑ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۴؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۴، ص۲۳۲.
  14. ↑ حاجی‌زاده، یدالله، طلیحة بن خویلد اسدی، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۴۱-۴۲.
  15. ↑ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۴؛ محمد بن جریر طبری تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۴۳؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۲.
  16. ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۵۶؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷.
  17. ↑ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۶؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۴، ص۵۴۰.
  18. ↑ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۳.
  19. ↑ علی بن حسین مسعودی، التنبیه و الاشراف، ص۲۴۷.
  20. ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۴۹؛ احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷.
  21. ↑ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۲، ص۸۴۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۱؛ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷.
  22. ↑ برادر خویلد.
  23. ↑ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۳۷.
  24. ↑ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۳۷؛ عزالدین ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵ ص۱۵۸.
  25. ↑ حاجی‌زاده، یدالله، طلیحة بن خویلد اسدی، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۴۲-۴۳.
  26. ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۴۰۸ و ۱۰۱.
  27. ↑ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۸-۱۵۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۵۶؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۱.
  28. ↑ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۷.
  29. ↑ علی بن حسین مسعودی، التنبیه و الاشراف، ص۲۴۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص:۱۲۹ او به مدینه آورده شد. ابوبکر از خون او گذشت. احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۱.
  30. ↑ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۹؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۵.
  31. ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۴۷۲.
  32. ↑ حاجی‌زاده، یدالله، طلیحة بن خویلد اسدی، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۴۳.
  33. ↑ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰؛ محمد بن عمر واقدی، الرده مع نبذة العراق و ذکر المثنی بن حارثه الشیبانی، ص۱۰۰.
  34. ↑ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء والتاریخ، ج۵، ص۱۵۹؛ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۰۱.
  35. ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۶۱؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۷۳؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۸.
  36. ↑ اکرمهما الله بیدی و لم یهنی بایدیهما؛ عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۰.
  37. ↑ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰.
  38. ↑ ذانک رجلان سعدا بی و لم اشق علی ایدیهما؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.
  39. ↑ حاجی‌زاده، یدالله، طلیحة بن خویلد اسدی، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۴۴.
  40. ↑ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۱.
  41. ↑ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰؛ عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، ج۲، ص۷۷۳.
  42. ↑ عزالدین ابن اثیر، اسدالغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۴۷۷؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.
  43. ↑ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۳۰.
  44. ↑ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۲، ص۲۹۸؛ ابوعلی مسکویه، تجارت الأمم، ج۱، ص۳۸۷.
  45. ↑ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۰؛ احمد بن یحیی بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۵۵؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۵۱۷؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۷۱.
  46. ↑ در جریان فتوحات به نام طلیحه بسیار بر می‌خوریم.
  47. ↑ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۳، ص۲۳۰؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۴۴۱؛ مطهر بن طاهر مقدسی، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۵۹؛ خیرالدین زرکلی، الاعلام، ج۳، ص۲۳۰.
  48. ↑ احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.
  49. ↑ احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۱، ص۱۵۸.
  50. ↑ حاجی‌زاده، یدالله، طلیحة بن خویلد اسدی، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۴۴-۴۵.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=طلیحة_بن_خویلد_اسدی&oldid=1236614»