بحث:شیعه: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{دیگر کاربردها|علوی|علویان}} {{درباره|فرقهٔ شیعه شامل همهٔ شاخههای آن|شیعیا...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | == مقدمه == | ||
{{ | شیعه در اصطلاح [[اعتقادی]] به کسانی گفته میشود که به [[امامت]] [[حضرت علی بن ابی طالب]] {{ع}} و خلافتِ [[بلافصل]] او پس از [[حضرت محمّد]] {{صل}} [[عقیده]] دارند و [[جانشینی پیامبر]] را [[حقّ]] خاص [[خانواده]] [[رسالت]] میدانند که از سوی [[خداوند]] [[تعیین]] شده است و داستان [[غدیر خم]]، [[شاهد]] آن است. نام شیعه را [[حضرت محمد]] {{صل}} در زمان [[حیات]] خویش هم به کار برده و [[علی]] {{ع}} و [[شیعیان]] او را [[رستگاران]] و [[اهل]] [[نجات]] معرّفی کرده است. [[تشیّع]]، عقیده به امامت [[امامان معصوم]] {{عم}} و [[جانشینی]] بلافصل [[امام علی]] {{ع}} و [[امامان]] است. هر چند در میان [[پیروان]] این عقیده هم [[وحدت]] کامل نیست و به فرقههایی چند تقسیم شدهاند، ولی در اینکه امامت را با [[انتصاب]] از سوی [[خدا]] میدانند، نه به [[انتخاب مردم]]، همه متفّقاند. شیعیان به خاطر آنکه نسبت به [[حکومت]] و [[خلافت]]، همیشه نظر خاصّی داشته و آن را حقّ امامان از [[اهل بیت]] میدانستهاند، پیوسته مورد [[دشمنی]] و تعرّض از سوی [[حکومتها]] بودهاند و در [[تاریخ]]، اغلب میان شیعه و [[سنّی]]، نزاعهای اعتقادی و گاهی کشمکشهای شدید، جریان داشته است. تشیّع به لحاظ [[اعتقاد به امامت]] و [[پیشوایی]] [[صالحترین]] انسانهای دودمان [[پیامبر]] که در [[علم]] و [[ایمان]] و [[فضیلت]] و [[جهاد]]، برترند (یعنی [[ائمه]]) مترقّیترین و درستترین جریان [[فکری]] و [[سیاسی]] در [[جهان اسلام]] محسوب میشود. امروز نزدیک به دویست میلیون شیعه در [[جهان]] وجود دارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۲۸.</ref>. | ||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||
نسخهٔ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۷
مقدمه
شیعه در اصطلاح اعتقادی به کسانی گفته میشود که به امامت حضرت علی بن ابی طالب (ع) و خلافتِ بلافصل او پس از حضرت محمّد (ص) عقیده دارند و جانشینی پیامبر را حقّ خاص خانواده رسالت میدانند که از سوی خداوند تعیین شده است و داستان غدیر خم، شاهد آن است. نام شیعه را حضرت محمد (ص) در زمان حیات خویش هم به کار برده و علی (ع) و شیعیان او را رستگاران و اهل نجات معرّفی کرده است. تشیّع، عقیده به امامت امامان معصوم (ع) و جانشینی بلافصل امام علی (ع) و امامان است. هر چند در میان پیروان این عقیده هم وحدت کامل نیست و به فرقههایی چند تقسیم شدهاند، ولی در اینکه امامت را با انتصاب از سوی خدا میدانند، نه به انتخاب مردم، همه متفّقاند. شیعیان به خاطر آنکه نسبت به حکومت و خلافت، همیشه نظر خاصّی داشته و آن را حقّ امامان از اهل بیت میدانستهاند، پیوسته مورد دشمنی و تعرّض از سوی حکومتها بودهاند و در تاریخ، اغلب میان شیعه و سنّی، نزاعهای اعتقادی و گاهی کشمکشهای شدید، جریان داشته است. تشیّع به لحاظ اعتقاد به امامت و پیشوایی صالحترین انسانهای دودمان پیامبر که در علم و ایمان و فضیلت و جهاد، برترند (یعنی ائمه) مترقّیترین و درستترین جریان فکری و سیاسی در جهان اسلام محسوب میشود. امروز نزدیک به دویست میلیون شیعه در جهان وجود دارد[۱].
پانویس
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی، ص۱۲۸.