بیعت عقبه اول: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'بیعت عقبه اول' به 'بیعت عقبه اول') |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
*[[پیامبر خدا]]{{صل}} در موسم [[حج]] و سایر اجتماعات [[مکه]] [[قبایل]] [[عرب]] را به [[دین اسلام]] [[دعوت]] میفرمود. در یکی از این اجتماعات که [[قبایل]] به [[مکه]] آمده بودند، شش نفر از [[مردم مدینه]] از [[قبیله]] [[خزرج]] نیز مانند سایر [[قبایل]] در میان آنها حاضر بودند. پس، آن [[حضرت]] [[دعوت]] خویش را [[ابلاغ]] کرد و آنها [[دعوت]] [[خاتم انبیا]]{{صل}} را پذیرفتند؛ زیرا ایشان به [[آشتی]] و [[صلح]] و [[صفا]] نوید میداد. سپس آنها به یثرب باز گشتند و [[مردم]] را از [[دعوت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[آگاه]] و [[مردم]] هم از این [[دعوت]] استقبال کردند؛ زیرا آنان از [[یهودیان]] [[مدینه]] درباره [[ظهور]] [[پیامبری]] در [[حجاز]] [[آگاه]] شده بودند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۱، ص ۴۲۸ - ۴۲۹؛ تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۳۵۴ - ۳۵۵؛ ابن حزم، جوامع السیرة النبویه، ص ۵۵؛، دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۴ - ۴۳۵ و الطبقات الکبری، ج ۱، ص ۱۷۰ - ۱۷۱.</ref>. | *[[پیامبر خدا]]{{صل}} در موسم [[حج]] و سایر اجتماعات [[مکه]] [[قبایل]] [[عرب]] را به [[دین اسلام]] [[دعوت]] میفرمود. در یکی از این اجتماعات که [[قبایل]] به [[مکه]] آمده بودند، شش نفر از [[مردم مدینه]] از [[قبیله]] [[خزرج]] نیز مانند سایر [[قبایل]] در میان آنها حاضر بودند. پس، آن [[حضرت]] [[دعوت]] خویش را [[ابلاغ]] کرد و آنها [[دعوت]] [[خاتم انبیا]]{{صل}} را پذیرفتند؛ زیرا ایشان به [[آشتی]] و [[صلح]] و [[صفا]] نوید میداد. سپس آنها به یثرب باز گشتند و [[مردم]] را از [[دعوت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[آگاه]] و [[مردم]] هم از این [[دعوت]] استقبال کردند؛ زیرا آنان از [[یهودیان]] [[مدینه]] درباره [[ظهور]] [[پیامبری]] در [[حجاز]] [[آگاه]] شده بودند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۱، ص ۴۲۸ - ۴۲۹؛ تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۳۵۴ - ۳۵۵؛ ابن حزم، جوامع السیرة النبویه، ص ۵۵؛، دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۴ - ۴۳۵ و الطبقات الکبری، ج ۱، ص ۱۷۰ - ۱۷۱.</ref>. | ||
*[[سال]] بعد، [[دوازده نفر]] از [[مردم]] یثرب که دو [[زن]] نیز در میان آنها بودند، در موسم [[حج]] به [[مکه]] آمدند و در [[عقبه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} [[بیعت]] کردند که به [[خدا]] [[شرک]] نورزند، دزدی و [[زنا]] نکنند، [[فرزندان]] خود را نکشند، به کسی [[بهتان]] و افترا نزنند و در [[کارهای نیک]]، از [[رسول خدا]]{{صل}} [[نافرمانی]] نکنند <ref>الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۷۱؛ السیرة النبویه، ج۱، ص۴۳۴؛ دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۶ و [[تاریخ]] الطبری، ج۲، ص۳۵۶.</ref>. | *[[سال]] بعد، [[دوازده نفر]] از [[مردم]] یثرب که دو [[زن]] نیز در میان آنها بودند، در موسم [[حج]] به [[مکه]] آمدند و در [[عقبه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} [[بیعت]] کردند که به [[خدا]] [[شرک]] نورزند، دزدی و [[زنا]] نکنند، [[فرزندان]] خود را نکشند، به کسی [[بهتان]] و افترا نزنند و در [[کارهای نیک]]، از [[رسول خدا]]{{صل}} [[نافرمانی]] نکنند <ref>الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۷۱؛ السیرة النبویه، ج۱، ص۴۳۴؛ دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۶ و [[تاریخ]] الطبری، ج۲، ص۳۵۶.</ref>. | ||
*از زمان [[بیعت عقبه]] | *از زمان [[بیعت عقبه اول]] به بعد، هرکس که به [[مسلمانان]] میپیوست، باید با [[رسول اکرم]]{{صل}} [[بیعت]] میکرد و این [[بیعت]] به ویژه در لحظات حساس میتوانست رنگ [[سیاسی]] و [[فرمانبری]] داشته باشد. درباره چنین بیعتی در [[قرآن]]، مفهوم "[[عهد]]" و "[[عقد]]" آمده است و میتوان گفت که [[بیعت]] از مصادیق [[عهد]] و یا حتی مساوی با آن است<ref>[[تاریخ]] تحول [[دولت]] و [[خلافت]]، ص ۳۴.</ref><ref>[[محمد رضا فرخی|فرخی، محمد رضا]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۴۶.</ref> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ ۱۴ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۰۵
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- اين مدخل از زیرشاخههای بحث بیعت است. "بیعت عقبه اول" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل بیعت عقبه اول (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- پیامبر خدا(ص) در موسم حج و سایر اجتماعات مکه قبایل عرب را به دین اسلام دعوت میفرمود. در یکی از این اجتماعات که قبایل به مکه آمده بودند، شش نفر از مردم مدینه از قبیله خزرج نیز مانند سایر قبایل در میان آنها حاضر بودند. پس، آن حضرت دعوت خویش را ابلاغ کرد و آنها دعوت خاتم انبیا(ص) را پذیرفتند؛ زیرا ایشان به آشتی و صلح و صفا نوید میداد. سپس آنها به یثرب باز گشتند و مردم را از دعوت رسول الله(ص) آگاه و مردم هم از این دعوت استقبال کردند؛ زیرا آنان از یهودیان مدینه درباره ظهور پیامبری در حجاز آگاه شده بودند[۱].
- سال بعد، دوازده نفر از مردم یثرب که دو زن نیز در میان آنها بودند، در موسم حج به مکه آمدند و در عقبه با رسول خدا(ص) بیعت کردند که به خدا شرک نورزند، دزدی و زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، به کسی بهتان و افترا نزنند و در کارهای نیک، از رسول خدا(ص) نافرمانی نکنند [۲].
- از زمان بیعت عقبه اول به بعد، هرکس که به مسلمانان میپیوست، باید با رسول اکرم(ص) بیعت میکرد و این بیعت به ویژه در لحظات حساس میتوانست رنگ سیاسی و فرمانبری داشته باشد. درباره چنین بیعتی در قرآن، مفهوم "عهد" و "عقد" آمده است و میتوان گفت که بیعت از مصادیق عهد و یا حتی مساوی با آن است[۳][۴]
منابع
جستارهای وابسته
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۱، ص ۴۲۸ - ۴۲۹؛ تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۳۵۴ - ۳۵۵؛ ابن حزم، جوامع السیرة النبویه، ص ۵۵؛، دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۴ - ۴۳۵ و الطبقات الکبری، ج ۱، ص ۱۷۰ - ۱۷۱.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۷۱؛ السیرة النبویه، ج۱، ص۴۳۴؛ دلائل النبوه، ج ۲، ص ۴۳۶ و تاریخ الطبری، ج۲، ص۳۵۶.
- ↑ تاریخ تحول دولت و خلافت، ص ۳۴.
- ↑ فرخی، محمد رضا، فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم، ص۲۴۶.