عتبه بوسی‌: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '''']].' به '''']]')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:
{{امامت}}
{{امامت}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ادب زیارت]]''' است. "'''ادب زیارت'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ادب زیارت]]''' است. "'''[[ادب زیارت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ادب زیارت در حدیث]] | [[ادب زیارت در فقه اسلامی]] | [[ادب زیارت در معارف دعا و زیارات]]</div>
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ادب زیارت در حدیث]] | [[ادب زیارت در فقه اسلامی]] | [[ادب زیارت در معارف دعا و زیارات]]</div>
خط ۱۰: خط ۱۰:


==رابطه عتبه بوسی با [[زیارت]]==
==رابطه عتبه بوسی با [[زیارت]]==
*احترام و ارج نهادن به جایگاه والای حرم های مطهر، گاهی هم به بوسیدن در و درگاه در هنگام ورود است. در برخی سروده های عالمانِ عارف درباره [[زیارت]] نیز به این عتبه بوسی و ابراز تواضع و ادب و محبت اشاره شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۶، ۳۴۷.</ref>.
* [[احترام]] و ارج نهادن به [[جایگاه]] والای [[حرم‌های مطهر]]، گاهی هم به بوسیدن در و درگاه در هنگام ورود است. در برخی سروده‌های عالمانِ [[عارف]] درباره [[زیارت]] نیز به این عتبه بوسی و ابراز [[تواضع]] و [[ادب]] و [[محبت]] اشاره شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۶، ۳۴۷.</ref>.
*علامه مجلسی سخن شهید اول را در این مورد به عنوان یکی از آداب [[زیارت]] نقل می‌کند، سپس می افزاید که دلیل مستندی برای استحباب بوسیدن آستان و درگاه نداریم، ولی سجود برای خدا به عنوان شکر الهی بر این توفیق، مانعی ندارد<ref>بحارالأنوار، ج ۹۷، ص ۱۳۴و ۱۳۶..</ref>  البته باید توجه داشت که بوسیدن زمین و درگاه به عنوان احترام و شکر، نباید به عنوان سجده بر [[امام]] تلقّی شود و بهانه‌ای به دستِ مخالفان افتد تا چنین وانمود کنند که شیعیان در پیشگاه [[امامان]] خود سجده می کنند، درحالی که سجده بر غیر خدا جایز نیست!! بوسیدن زمین به شکرانه توفیق الهی و بر نعمت [[زیارت]]، غیر از سجده به یک انسان است. صورت بر زمین نهادن یا بوسه بر آستان زدن، نهایت ادب و ارادت و [[محبت]] نسبت به یکی از اولیای مقرّب درگاه خداست و هیچ ربطی به شرک و پرستش غیرخدا ندارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۶، ۳۴۷.</ref>.
* [[علامه مجلسی]] [[سخن]] [[شهید]] اول را در این مورد به عنوان یکی از [[آداب]] [[زیارت]] [[نقل]] می‌کند، سپس می‌‌افزاید که [[دلیل]] مستندی برای [[استحباب]] بوسیدن آستان و درگاه نداریم، ولی [[سجود]] برای [[خدا]] به عنوان [[شکر الهی]] بر این [[توفیق]]، مانعی ندارد<ref>بحارالأنوار، ج ۹۷، ص ۱۳۴و ۱۳۶..</ref>  البته باید توجه داشت که بوسیدن [[زمین]] و درگاه به عنوان [[احترام]] و [[شکر]]، نباید به عنوان [[سجده]] بر [[امام]] تلقّی شود و بهانه‌ای به دستِ [[مخالفان]] افتد تا چنین وانمود کنند که [[شیعیان]] در پیشگاه [[امامان]] خود [[سجده]] می‌‌کنند، درحالی که [[سجده]] بر غیر [[خدا]] جایز نیست!! بوسیدن [[زمین]] به شکرانه [[توفیق الهی]] و بر [[نعمت]] [[زیارت]]، غیر از [[سجده]] به یک [[انسان]] است. صورت بر [[زمین]] نهادن یا بوسه بر آستان زدن، نهایت [[ادب]] و ارادت و [[محبت]] نسبت به یکی از اولیای [[مقرّب]] درگاه خداست و هیچ ربطی به [[شرک]] و [[پرستش]] غیرخدا ندارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۶، ۳۴۷.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۹

این مدخل از زیرشاخه‌های بحث ادب زیارت است. "ادب زیارت" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ادب زیارت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

رابطه عتبه بوسی با زیارت

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۴۶، ۳۴۷.
  2. بحارالأنوار، ج ۹۷، ص ۱۳۴و ۱۳۶..
  3. محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۴۶، ۳۴۷.