قداست: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{یادآوری پانویس}} | {{یادآوری پانویس}} | ||
{{ | {{پانویس}} | ||
نسخهٔ ۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۴۹
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل قداست (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
رابطه قداست مقابر و مدفنهای اولیای دین با زیارت
- گرچه روزها، زمینها، لحظهها، از نظر ذاتی با هم تفاوت ندارند ولی به خاطر تعلقی که به کسی یا چیزی و انتسابی که به امر مهم یا شخص محترم یا حادثه خاص دارند، کرامت و قداست پیدا میکنند. مرحوم سید محسن امین، در قصیده بسیار بلند و والا و عمیق و زیبای خود که در ردّ اشکالات وهابیها سروده است به نامِ «العقود الدُرّیه» در قسمتی از آن میگوید: «خداوند بین آفریدههایش تفاوتهایی قرار داده است، خاک، با طلا برابر نیست. ماه رمضان بر ماههای دیگر فضیلت دارد. از ایام هفته و ساعتهای روز، برخی برترند. خورشید بر «سَها» (نام ستاره) و ماه بر «فرقد» (نام ستاره) برتری روشن دارد. شیر مثل خرگوش نیست و بازِ شکاری با هُدهُد برابر نیست. سرزمینها هم همین گونه متفاوت است. شرافت «مکه» بیش از «صرخد» (شهری در شام) است و مسجدالأقصی در فضیلت، مانند دیگر جاها نیست. قبرها هم به اعتبار کسانی که در آن آرمیدهاند در فضل و شرف، متفاوتند[۱][۲].
- مرحوم سید محسن امین، در بیان راز قداستِ مقابر و مدفنهای اولیای دین و لزوم احترام آنها مینویسد: «... همچنانکه یک فرد، که مثل دیگران است، با مبعوث شدن به رسالت، واجب الأطاعه میشود و موقعیت ویژه ای پیدا میکند، یک قطعه زمین هم در اصل، با زمین دیگر تفاوتی ندارد، لکن وقتی در آن پیامبر(ص) یا ولیّ خدا دفن میشود، به واسطه آن، شرافت و فضیلت و برکتی پیدا میکند که از قبل نداشته است و از این رو، احترامش لازم و اهانتش حرام میگردد.از جمله احترامات، آهنگ زیارت آن کردن و بنای قبّه و بارگاه و ضریح و... است برای آسایش و بهره وری زائران، و از جمله اهانتها، ویران کردن و با خاک یکسان نمودن و آلوده ساختن و... است[۳].
- وقتی خداوند، یک سنگ را (مقام ابراهیم) که هنگام بنای کعبه زیر پای ابراهیم خلیل الرحمن قرار گرفته محترم شمرده و آن را «مصلّا» قرار میدهد[۴]. برای مدفن جسد ابراهیم یا محلّ دفنِ سرور و سالار انبیا احترامی قرار نخواهد داد؟»..[۵]. آری... بزرگداشتِ آنکه خدا تعظیمش کرده، طاعت و عبادت و تعظیم خداوند و خضوع در برابر اوست. اگر مدفن انبیا و اولیا، شرافت یافته، به خاطر آن است که اجساد پاک و اجسام مطهر و شریفِ این پاکان و معصومین را در بر گرفته است[۶].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ قصیده فوق در کتاب کشف الارتیاب ایشان(در فصل پایانی) نقل شده است.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۶.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۶.
- ↑ ﴿واتخذوا من مقام ابراهیم مصلی﴾(بقره، ۱۲۵)
- ↑ نساء، کشف الارتیاب فی اتباع محمدبن عبدالوهاب، چاپ پنجم، ص۱۰۸.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ زیارت، ص۳۶.
