فضل بن عباس بن عبدالمطلب: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}})) |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
* [[پرونده:1379452.jpg|22px]] [[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|'''اصحاب امام علی، ج۲''']] | * [[پرونده:1379452.jpg|22px]] [[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|'''اصحاب امام علی، ج۲''']] | ||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
نسخهٔ ۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۷
مقدمه
فضل از شعرای عصر خویش و پسر عمو و از اصحاب پیامبر خدا(ص) است که در جنگ حنین مردانه جهاد کرد و بعد از آنکه همۀ مجاهدان از معرکه قتال فرار کردند، او با امیرالمؤمنین علی(ع) در کنار رسول خدا(ص) ماند و ایستادگی کرد و از جان پیامبر(ص) دفاع نمود[۱].
او در فتح مکه و حجة الوداع با پیامبر(ص) بود و در غسل دادن پیکر مطهر رسول خدا(ص) شرکت داشت، او آب میریخت و علی(ع) بدن رسول خدا(ص) را غسل میداد [۲]. و در امر دفن پیکر مطهر آن حضرت، امیرالمؤمنین(ع) را نیز یاری کرد[۳].
فضل بن عباس در زمره شیعیان و یاران مخلص امیرالمؤمنین(ع) بود و در همان روز اول خلافت با حضرت بیعت کرد که تا پای جان از ولایت آن حضرت دفاع نماید[۴]. او همواره از نزدیکان و حتی از افراد محرم اسرار امیرالمؤمنین(ع) بود و لذا آن حضرت را در مراسم دفن حضرت فاطمه(س) - که بسیار مخفیانه انجام شد - مدد رساند[۵] که این موضوع دلیل بر تقرب و نزدیکی او به خاندان رسالت است.
فضل همواره یار و ملازم علی(ع) بود و در جنگ صفین امام(ع) را یاری کرد و اشعاری علیه عمرو عاص سرود، و هنگامی که معاویه در صفین برای جذب عبدالله بن عباس نامه نوشت تا او را از حضرت علی(ع) جدا کند و شعری هم در آخر نامه خود ضمیمه کرد، عبدالله بن عباس جواب نامه معاویه را داد و به برادرش فضل گفت: شعری در جواب شعر معاویه بسراید و بفرستد. وقتی فضل جواب معاویه را با شعر سرود، خدمت حضرت علی(ع) آورد و امام او را تأیید کرد و فرمود: "تو شاعرترین قریشی"[۶]. البته در وفات فضل اختلاف است، برخی وفات او را به سال ۳۱ هجری در ناحیه اردن و برخی به سال هیجده هجری در زمان خلافت عمر بن خطاب میدانند[۷].
اما با توجه به آنچه در بالا آمد، فضل تا زمان خلافت امیرالمؤمنین(ع) زنده بود و در جنگ صفین به سال ۳۷ هجری حضور داشته و اشعاری در این باره سروده است.[۸]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ ارشاد مفید، ج۱، ص۱۴۱.
- ↑ اسدالغابه، ج۴، ص۱۸۳؛ الاصابه، ج۵، ص۳۷۵.
- ↑ مستدرک حاکم، ج۳، ص۳۰۸.
- ↑ الجمل، ص۱۰۷.
- ↑ طبقات الکبری، ج۸ ص۲۹.
- ↑ «أَنْتَ أَشْعَرُ قُرَيْشٍ»؛ وقعة صفین، ص۴۱۳.
- ↑ مستدرک حاکم، ج۳، ص۳۰۸؛ طبقات الکبری، ج۴، ص۵۵.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۱۰۱-۱۱۰۲.