نجدات: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
البته به نظر ما تمام [[خوارج]] دربارۀ امامت همین نظر را داشتند که شرح آن را در بحثهای گذشته که دیدگاه خوارج دربارۀ امامت را بررسی کردیم خواندید. | البته به نظر ما تمام [[خوارج]] دربارۀ امامت همین نظر را داشتند که شرح آن را در بحثهای گذشته که دیدگاه خوارج دربارۀ امامت را بررسی کردیم خواندید. | ||
یکی دیگر از [[عقاید]] گروه نجدات این بود که آنها برخلاف [[ازارقه]]، تخلفکنندگان از [[هجرت]] و [[جهاد]] با آنها را [[کافر]] و [[مشرک]] نمیدانستند و همچنین کشتن [[اطفال]] را [[اجازه]] نمیدادند. [[نجدة بن عامر]] دربارۀ این مسائل نامهای به نافع بن ازرق نوشت و با استناد به [[آیات قرآنی]] خواست که او را [[قانع]] کند، اما نافع قانع نشد. نامۀ [[نجده]] به نافع در [[منابع تاریخی]] آمده است<ref>مبرد: الکامل، ج ۳، ص۱۰۳۴ به بعد</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۸۴.</ref> | یکی دیگر از [[عقاید]] گروه نجدات این بود که آنها برخلاف [[ازارقه]]، تخلفکنندگان از [[هجرت]] و [[جهاد]] با آنها را [[کافر]] و [[مشرک]] نمیدانستند و همچنین کشتن [[اطفال]] را [[اجازه]] نمیدادند. [[نجدة بن عامر]] دربارۀ این مسائل نامهای به نافع بن ازرق نوشت و با استناد به [[آیات قرآنی]] خواست که او را [[قانع]] کند، اما نافع قانع نشد. نامۀ [[نجده]] به نافع در [[منابع تاریخی]] آمده است<ref>مبرد: الکامل، ج ۳، ص۱۰۳۴ به بعد</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۱۸۴.</ref> | ||
==اعلام و مشاهیر نجدات== | |||
===[[نجدة بن عامر]]=== | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
مقدمه
«نجدات» یا «نجدیه» فرقهای از خوارج بودند که از نجدة بن عامر حنفی تبعیت میکردند. نجده، با نافع بن ازرق و دیگر سران خوارج با ابن زبیر همکاری داشتند و چون از او جدا شدند نجده به سوی یمامه رفت و در آنجا یارانی پیدا کرد. او هنوز نافع بن ازرق را دوست میداشت و به همین جهت تصمیم گرفت که با یاران خود به اهواز برود و به نافع ملحق شود. اما از طرفی چند تن از همراهان نافع به سبب تندرویهایش از او جدا شدند و به سوی نجده آمدند و چون نجده از بدعتهای نافع آگاهی یافت دیگر به سوی او نرفت و در یمامه مستقر شد و با او به عنوان امیر المؤمنین بیعت کردند و کسانی را که به امامت نافع رأی داده بودند تکفیر نمودند[۱].
نجده و گروه او حدود پنج سال در یمامه و بحرین و عمان حکومت داشتند و بارها با سپاه ابن زبیر جنگیدند و آنها را شکست دادند تا اینکه پیروان او ایرادهایی بر او گرفتند و به خاطر مسائلی او را بازخواست کردند و به ارتباط پنهانی با عبدالملک بن مروان متهم ساختند و لذا او را از رهبری خلع نمودند[۲]. نجده را در سال ۶۹ یاران خود او کشتند و گفته شده است که اصحاب ابن زبیر بر او دست یافتند[۳]. پس از کشته شدن نجده پیروان او سه دسته شدند: جمعی به او و راهش وفادار ماندند و بعضی با ابو فدیک و برخی با عطیه بیعت کردند[۴].
یکی از بارزترین عقاید خوارج نجدات این است که آنها امامت را لازم نمیدانند و معتقدند که مردم اصلا به امام احتیاج ندارند و فقط باید در میان خودشان عدل و انصاف را رعایت کنند و اگر نتوانستند به ناچار وجود امام لازم میشود[۵]. البته به نظر ما تمام خوارج دربارۀ امامت همین نظر را داشتند که شرح آن را در بحثهای گذشته که دیدگاه خوارج دربارۀ امامت را بررسی کردیم خواندید. یکی دیگر از عقاید گروه نجدات این بود که آنها برخلاف ازارقه، تخلفکنندگان از هجرت و جهاد با آنها را کافر و مشرک نمیدانستند و همچنین کشتن اطفال را اجازه نمیدادند. نجدة بن عامر دربارۀ این مسائل نامهای به نافع بن ازرق نوشت و با استناد به آیات قرآنی خواست که او را قانع کند، اما نافع قانع نشد. نامۀ نجده به نافع در منابع تاریخی آمده است[۶].[۷]
اعلام و مشاهیر نجدات
نجدة بن عامر
منابع
پانویس
- ↑ بغدادی: همان، ص۷۷؛ مقریزی: الخطط، ص۱۷۸
- ↑ زرکلی: الاعلام، ج ۸، ص۱۰
- ↑ ابن عماد حنبلی: شذرات الذهب، ج ۱، ص۲۹۸
- ↑ اشعری: مقالات الاسلامیین، ج ۱، ص۱۷۶
- ↑ شهرستانی: الملل و النحل، ج ۱، ص۱۲۴
- ↑ مبرد: الکامل، ج ۳، ص۱۰۳۴ به بعد
- ↑ جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۱۸۴.