بیداء: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)) |
(←پانویس) |
||
| (۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = نشانههای ظهور | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | |||
}} | |||
== مقدمه == | |||
بیداء به معنی سرزمینی است که خاک نرمی دارد و در میان راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار گرفته است و به [[شهر مکه]] نزدیکتر است. گروهی برای [[جنگ]] به سوی [[مکه]] و [[خانه خدا]] میروند، زمانی که به این سرزمین میرسند، [[خدا]] به [[جبرئیل]] {{ع}} [[دستور]] میدهد و او [[زمین]] را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد<ref>ملاحم، ص ۷۶.</ref>. | |||
[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر میبرد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل میدارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] میرسد در [[زمین]] فرو میروند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانههای ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>. | |||
[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: (در آن روز [[سفیانی]] در [[مصر]] به سر میبرد) لشکری از [[شام]] مهیا کرده و به سوی [[مکه]] (برای خراب کردن [[کعبه]]) گسیل میدارد، زمانی که [[لشکر]] به [[سرزمین بیداء]] میرسد در [[زمین]] فرو میروند. در [[حدیث]] دیگری فرمود: این رخداد از [[نشانههای ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است<ref> | |||
[[علی]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[لشکر سفیانی]] فراریان را به سوی [[مکه]] دنبال میکنند، به [[سرزمین بیداء]] میرسند، در آنجا ندایی میرسد و آنها در [[زمین]] فرو میروند و این [[تأویل]] قول [[خداوند]] است که میفرماید: {{متن قرآن|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را میدیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته میشوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو میروند. آن روز مردی از [[لشکر سفیانی]] در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمیگردد هیچ کدام از [[لشکریان]] را نمیبیند و هم اوست که خبر نابودی [[لشکر]] را به [[مردم]] میرساند<ref> | [[علی]] {{ع}} فرمود: زمانی که [[لشکر سفیانی]] فراریان را به سوی [[مکه]] دنبال میکنند، به [[سرزمین بیداء]] میرسند، در آنجا ندایی میرسد و آنها در [[زمین]] فرو میروند و این [[تأویل]] قول [[خداوند]] است که میفرماید: {{متن قرآن|وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ}}<ref>«و کاش آنگاه را میدیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته میشوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.</ref>. یعنی از زیر پایشان فرو میروند. آن روز مردی از [[لشکر سفیانی]] در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمیگردد هیچ کدام از [[لشکریان]] را نمیبیند و هم اوست که خبر نابودی [[لشکر]] را به [[مردم]] میرساند<ref>ملاحم، ص ۷۵.</ref>. | ||
[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]]{{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] میکنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او میآیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان میآیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] میرسند در [[زمین]] فرو میروند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶ | [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: با مردی از [[امت]] من (یعنی [[حضرت مهدی]] {{ع}}) در میان [[رکن و مقام]]، ([[سیصد و سیزده]] نفر) به تعداد یارانم در [[جنگ بدر]] [[بیعت]] میکنند. سپس گروهی از [[عراق]] و [[ابدال]] از [[شام]] ([[سوریه]]) نزد او میآیند و لشکری از سوی [[شام]] (یعنی [[لشکر سفیانی]]) به سوی ایشان میآیند، اما زمانی که به [[سرزمین بیداء]] میرسند در [[زمین]] فرو میروند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.</ref>. | ||
در [[روایت]] دیگری [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود:... [[سفیانی]] لشکری به سوی [[حضرت مهدی]] {{ع}} گسیل میدارد، اما آنان در بیابانی به [[زمین]] فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای [[رسول خدا]] آیا کسی که به [[اجبار]] (یا از روی [[تقیه]]) همراه آنان باشد نیز هلاک میشود؟ [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: بلی، اما در [[روز قیامت]] با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۸.</ref> | |||
در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت [[امام صادق]] {{ع}} به آنجا میرسید، زود میگذشت و در آن نماز نمیخواند<ref>مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۸۷.</ref> | |||
== پرسش مستقیم == | |||
* [[خسف بیداء که از نشانههای حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)]] | |||
== پرسشهای وابسته == | |||
{{پرسمان خسف بیداء}} | {{پرسمان خسف بیداء}} | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']] | |||
# [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{ | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام مهدی]] | [[رده:امام مهدی]] | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
[[رده: | [[رده:سفیانی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۵
مقدمه
بیداء به معنی سرزمینی است که خاک نرمی دارد و در میان راه مکه و مدینه قرار گرفته است و به شهر مکه نزدیکتر است. گروهی برای جنگ به سوی مکه و خانه خدا میروند، زمانی که به این سرزمین میرسند، خدا به جبرئیل (ع) دستور میدهد و او زمین را امر کرده تا همه آنها را در خود فرو برد[۱].
رسول خدا (ص) فرمود: (در آن روز سفیانی در مصر به سر میبرد) لشکری از شام مهیا کرده و به سوی مکه (برای خراب کردن کعبه) گسیل میدارد، زمانی که لشکر به سرزمین بیداء میرسد در زمین فرو میروند. در حدیث دیگری فرمود: این رخداد از نشانههای ظهور حضرت مهدی (ع) است[۲].
علی (ع) فرمود: زمانی که لشکر سفیانی فراریان را به سوی مکه دنبال میکنند، به سرزمین بیداء میرسند، در آنجا ندایی میرسد و آنها در زمین فرو میروند و این تأویل قول خداوند است که میفرماید: ﴿وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ﴾[۳]. یعنی از زیر پایشان فرو میروند. آن روز مردی از لشکر سفیانی در پی شترش رفته است، اما زمانی که برمیگردد هیچ کدام از لشکریان را نمیبیند و هم اوست که خبر نابودی لشکر را به مردم میرساند[۴].
رسول خدا (ص) فرمود: با مردی از امت من (یعنی حضرت مهدی (ع)) در میان رکن و مقام، (سیصد و سیزده نفر) به تعداد یارانم در جنگ بدر بیعت میکنند. سپس گروهی از عراق و ابدال از شام (سوریه) نزد او میآیند و لشکری از سوی شام (یعنی لشکر سفیانی) به سوی ایشان میآیند، اما زمانی که به سرزمین بیداء میرسند در زمین فرو میروند[۵].
در روایت دیگری رسول خدا (ص) فرمود:... سفیانی لشکری به سوی حضرت مهدی (ع) گسیل میدارد، اما آنان در بیابانی به زمین فرو خواهند رفت. شخصی پرسید: ای رسول خدا آیا کسی که به اجبار (یا از روی تقیه) همراه آنان باشد نیز هلاک میشود؟ رسول خدا (ص) فرمود: بلی، اما در روز قیامت با همان نیتی که داشته برانگیخته خواهد شد[۶].[۷]
در حدیث است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده، چون مورد غضب خدا واقع شده است. در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت امام صادق (ع) به آنجا میرسید، زود میگذشت و در آن نماز نمیخواند[۸].[۹]
پرسش مستقیم
پرسشهای وابسته
- خسف بیداء که از نشانههای حتمی ظهور است چیست؟ (پرسش)
- سرزمین بیدا در چه مکانی واقع شده است؟ (پرسش)
- سپاه بیدا چه هویتی دارند؟ (پرسش)
- حادثه خسف بیدا چه اهمیتی دارد؟ (پرسش)
- آیا خسف بیدا در قرآن ذکر شده است؟ (پرسش)
- خسف بیدا در منابع شیعی و اهل سنت چگونه بیان شده است؟ (پرسش)
- خسف بیدا در منابع فقهی چگونه بیان شده است؟ (پرسش)
- گونههای خسف بیدا در روایات چیست؟ (پرسش)
- سپاه خسف بیدا به کدام سمت حرکت میکند؟ (پرسش)
- هدف سپاه خسف بیدا از حرکت خود چیست؟ (پرسش)
- ماجرای خسف بیدا چیست؟ (پرسش)
- خسف بیداء در چه زمان و مکانی خواهد بود؟ (پرسش)
منابع
پانویس
- ↑ ملاحم، ص ۷۶.
- ↑ ملاحم، ص ۷۵.
- ↑ «و کاش آنگاه را میدیدی که هراسان شده باشند، دیگر (راه) گریزی نیست و از جایی نزدیک فرو گرفته میشوند» سوره سبأ، آیه ۵۱.
- ↑ ملاحم، ص ۷۵.
- ↑ سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۳۶.
- ↑ سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۰۳.
- ↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۱۵۸.
- ↑ مهدی موعود، پاورقی ص ۷۷۴.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۸۷.