ابوحیون: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[ابوحیون در تراجم و رجال]] - [[ابوحیون در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}

[[غلام امام رضا]]{{ع}}<ref>علل الشرایع، ج۲، ص۵۷۸؛ عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۶۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۶۲.</ref> و از [[راویان]] و [[اصحاب]] آن [[حضرت]]. نام ابوحیون در متون [[حدیثی]] در سلسله [[سند]] دو [[روایت]] دیده می‌شود. بر اساس یکی از آنها که [[صالح بن راهویه]] از او، از [[امام رضا]]{{ع}} درباره [[دختران]] نقل می‌کند، آمده است: [[جبرئیل]] بر [[رسول خدا]]{{صل}} نازل شد و گفت: ای [[محمد]]، پروردگارت به تو [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: دختران دوشیزه در میان [[زنان]] مانند میوه درخت هستند. هنگامی که میوه رسید، چاره‌ای جز چیدن آن نیست. اگر میوه چیده نشود [[آفتاب]] آن را [[فاسد]] می‌کند و وزیدن بادها آن را از بین می‌برد. دختران و دوشیزگان هر گاه به حد [[رشد]] رسیدند چاره آنها [[ازدواج]] است. در صورتی که از ازدواج خودداری کنند، گرفتار [[فساد]] خواهند شد. در این هنگام رسول خدا{{صل}} بالای [[منبر]] رفت و برای [[مردم]] [[خطبه]] خواند و [[امر خداوند]] را به آنان [[ابلاغ]] فرمود. مردم پرسیدند: دختران خود را به چه کسانی تزویج کنیم؟ [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: به کسانی که هم‌شأن آنها هستند. باز پرسیدند: چه کسانی هم‌شأنشان هستند؟ پیامبر{{صل}} فرمود: [[مؤمنان]] با یکدیگر هم‌شأن هستند. سپس در حالی که بالای منبر بود، ضباعه دختر عموی خود را به [[مقداد بن اسود]] تزویج کرد. سپس فرمود: ای مردم، ضباعه دختر عمویم را به [[عقد]] [[مقداد]] در آوردم تا امر ازدواج ساده‌تر شود<ref>بحار الأنوار، ج۱۶، ص۲۲۳؛ مسند الإمام الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۶۵.</ref>. روایت که تا حدی مفصل است، بسیار مورد توجه [[محدثان]] و [[فقیهان]] واقع شده است.

علاوه بر این، [[حدیث]] دیگری به نقل [[علی بن ابراهیم]] از پدرش از ابوحیون از [[امام رضا]]{{ع}} وجود دارد که در آن [[امام]] فرمود: هر کس [[متشابهات]] [[قرآن]] را به [[محکمات]] آن ارجاع دهد، به [[راه راست]] [[هدایت]] شده است. سپس فرمود: در [[اخبار]] ما نیز همانند قرآن [[محکم و متشابه]] وجود دارد. لذا متشابهات آن را به محکمات آن ارجاع دهید و تنها به دنبال متشابهات آن نروید که [[گمراه]] می‌شوید<ref>عیون أخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۲۶۱؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۱۵.</ref>. بیش از این مطلبی از ابوحیون دیده نمی‌شود.