تزکیه در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'محرز' به 'محرز'
جز (جایگزینی متن - 'محرز' به 'محرز')
خط ۱۴: خط ۱۴:


== جایگاه تزکیه ==
== جایگاه تزکیه ==
از راه‌های [[اثبات]] موضوع در [[دعاوی]]، بیّنه، یعنی شهادت دو مرد [[عادل]] است که [[حاکم]] با استناد به آن می‏‌تواند [[حکم]] صادر کند. در [[شاهد]]، عدالت شرط است؛ از این‌‏رو، اگر عدالت [[شاهد]] برای [[حاکم]] [[محرز]] نباشد باید از آن فحص کند. البتّه ـ بنابر قول برخی قدما ـ در صورت [[علم حاکم]] به [[اسلام]] یا [[ایمان]] شاهد، وی می‏‌تواند بدون فحص از [[عدالت]] شاهد به استناد آن [[حکم]] کند. <ref>جواهر الکلام، ج۴۰، ص:۱۱۰ ـ ۱۱۱</ref>
از راه‌های [[اثبات]] موضوع در [[دعاوی]]، بیّنه، یعنی شهادت دو مرد [[عادل]] است که [[حاکم]] با استناد به آن می‏‌تواند [[حکم]] صادر کند. در [[شاهد]]، عدالت شرط است؛ از این‌‏رو، اگر عدالت [[شاهد]] برای [[حاکم]] محرز نباشد باید از آن فحص کند. البتّه ـ بنابر قول برخی قدما ـ در صورت [[علم حاکم]] به [[اسلام]] یا [[ایمان]] شاهد، وی می‏‌تواند بدون فحص از [[عدالت]] شاهد به استناد آن [[حکم]] کند. <ref>جواهر الکلام، ج۴۰، ص:۱۱۰ ـ ۱۱۱</ref>


بنابر آنچه گذشت در موارد علم حاکم به عدالت شاهد و نیز ـ بنابر قول به کفایت اسلام یا ایمان شاهد ـ نیازی به [[تزکیه]] نخواهد بود. برخی گفته‏‌اند: اگر منکر، بیّنه‌‏ای را که مدّعی اقامه کرده تزکیه نماید نیازی به فحص از عدالت [[شهود]] نخواهد بود. <ref>مفتاح الکرامة، ج۲۰، ص:۷۶</ref>
بنابر آنچه گذشت در موارد علم حاکم به عدالت شاهد و نیز ـ بنابر قول به کفایت اسلام یا ایمان شاهد ـ نیازی به [[تزکیه]] نخواهد بود. برخی گفته‏‌اند: اگر منکر، بیّنه‌‏ای را که مدّعی اقامه کرده تزکیه نماید نیازی به فحص از عدالت [[شهود]] نخواهد بود. <ref>مفتاح الکرامة، ج۲۰، ص:۷۶</ref>
۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش