تحریر رقبه: تفاوت میان نسخه‌ها

۲ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲
جز
خط ۶: خط ۶:
*{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref>«و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن برده‌ای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>.
*{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref>«و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن برده‌ای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>.
*یکی از کفارات در [[حقوق]] کیفری [[اسلام]]، [[آزاد]] کردن برده (تحریر رقبه) است. [[قرآن کریم]] به مواردی از آن تصریح می‌کند:
*یکی از کفارات در [[حقوق]] کیفری [[اسلام]]، [[آزاد]] کردن برده (تحریر رقبه) است. [[قرآن کریم]] به مواردی از آن تصریح می‌کند:
#[[قتل]] نفس{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن برده‌ای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>؛
# [[قتل]] نفس{{متن قرآن|وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و هر که به خطا مؤمنی را بکشد آزاد کردن برده‌ای مؤمن (بر عهده کشنده است)» سوره نساء، آیه ۹۲.</ref>؛
#شکستن سوگندهای آگاهانه{{متن قرآن|لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «خداوند شما را در سوگندهای بیهوده بازخواست نمی‌کند اما از سوگندهایی که آگاهانه خورده‌اید باز می‌پرسد بنابراین کفّاره (شکستن) آن، خوراک دادن به ده مستمند است از میانگین آنچه به خانواده خود می‌دهید یا (تهیّه) لباس آنان و یا آزاد کردن یک بنده» سوره مائده، آیه ۸۹.</ref>؛
#شکستن سوگندهای آگاهانه{{متن قرآن|لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «خداوند شما را در سوگندهای بیهوده بازخواست نمی‌کند اما از سوگندهایی که آگاهانه خورده‌اید باز می‌پرسد بنابراین کفّاره (شکستن) آن، خوراک دادن به ده مستمند است از میانگین آنچه به خانواده خود می‌دهید یا (تهیّه) لباس آنان و یا آزاد کردن یک بنده» سوره مائده، آیه ۸۹.</ref>؛
#[[رجوع]] در [[ظهار ]] (نوعی [[طلاق]]){{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و آنان که زنان خود را ظهار می‌کنند سپس به آنچه گفته‌اند باز می‌گردند (تا آن را بشکنند) باید پیش از آنکه با یکدیگر تماسی داشته باشند بنده‌ای آزاد کنند» سوره مجادله، آیه ۳.</ref>.
# [[رجوع]] در [[ظهار]] (نوعی [[طلاق]]){{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ}}<ref> «و آنان که زنان خود را ظهار می‌کنند سپس به آنچه گفته‌اند باز می‌گردند (تا آن را بشکنند) باید پیش از آنکه با یکدیگر تماسی داشته باشند بنده‌ای آزاد کنند» سوره مجادله، آیه ۳.</ref>.
*[[علامه طباطبایی]] در [[کفاره]] [[قتل]] نفسِ غیر عمدی که آزاد کردن [[بنده]] است، می‌نویسد: از این [[حکم]] روشن می‌شود که [[اسلام]] [[حیات]] را در [[آزادی]] و حرّیت می‌داند و [[بندگی]] و [[بردگی]] را نوعی [[مرگ]] به شمار می‌آورد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۳۹.</ref>؛ لذا زمانی که یک [[انسان]] کشته می‌شود، باید برده‌ای [[آزاد]] گردد تا نقصان و خلأ [[اجتماعی]] ناشی از نبود یک فرد در [[جامعه]] رفع شود<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۶۲.</ref>.
* [[علامه طباطبایی]] در [[کفاره]] [[قتل]] نفسِ غیر عمدی که آزاد کردن [[بنده]] است، می‌نویسد: از این [[حکم]] روشن می‌شود که [[اسلام]] [[حیات]] را در [[آزادی]] و حرّیت می‌داند و [[بندگی]] و [[بردگی]] را نوعی [[مرگ]] به شمار می‌آورد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۳۹.</ref>؛ لذا زمانی که یک [[انسان]] کشته می‌شود، باید برده‌ای [[آزاد]] گردد تا نقصان و خلأ [[اجتماعی]] ناشی از نبود یک فرد در [[جامعه]] رفع شود<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۶۲.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش