دعبل بن علی خزاعی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوعلی دعبل بن علی بن رزین خزاعی کوفی]] از شعرای مشهور [[شیعه]]، و [[قصیده تائیه]] او از قدیم زبانزد بوده است. دعبل [[لقب]] اوست و نامش را «حسن»، «عبدالرحمان» و «محمد» گفته‌اند، <ref>تاریخ بغداد، ج۸، ص۲۸۳؛ تاریخ مدینة دمشق، چ۱۹، ص۱۷۶.</ref> اما به هیچ یک از این نام‌ها شناخته شده نیست. درباره [[نسب]] او پس از جدش «رزین» [[اختلاف]] نظر وجود دارد. افرادی همانند [[نجاشی]] و [[خطیب]] نسب او را به [[عبدالله بن بدیل بن ورقاء]] می‌‌رسانند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۳۷۱؛ تاریخ بغداد، ج۸، ص۲۸۳.</ref> عبدالله [[صحابی رسول خدا]] {{صل}} و [[امیر مؤمنان]] {{ع}} بود که در [[جنگ صفین]] به [[شهادت]] رسید.<ref>الاصابه، ج۴، ص۱۸.</ref> اما [[ابوالفرج]] نسب وی را به گونه دیگر بیان کرده است<ref>الاغانی، ج۲۰، ص۱۲۰.</ref> و [[یاقوت حموی]] اولی را قول اکثر می‌‌داند.<ref>معجم الادباء، ج۱۱، ص۱۰۰.</ref> [[الندیم]] [[خانواده]] وی را شاعر دانسته<ref>الفهرست (الندیم)، ص۱۸۳.</ref> و [[نجاشی]] ذیل ترجمه دعبل، او را شاعر معروف [[امامیه]] و مؤلف خوانده و ذیل ترجمه برادرش، شرح حال دعبل را آورده و به نقل از فرزند برادرش، ولادت وی را سال ۱۴۸ هـ نوشته است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۳۷۱ و ج۲، ص۱۱۴.</ref>

پس از آنکه دعبل به [[قبر]] [[امام کاظم]] {{ع}} اشاره کرد، امام رضا {{ع}} دو بیت به قصیده دعبل افزود که مصرع اول آن چنین است: {{عربی|"وَ قَبْرٌ بِطُوسٍ یالَها مِنْ مُصیبَةٍ"}} و برای او توضیح داد که به زودی در آنجا از [[دنیا]] می‌‌رود.<ref>عیون اخبار الرضا، ص۲۶۳.</ref> امام [[انگشتر عقیق]] و درهم‌هایی منقوش به نام خود را به او بخشید و فرمود: از [[قم]] عبور کن که اینها به کار تو خواهد آمد. همچنین پیراهنی از خز به او داد و فرمود: از آن [[مراقبت]] کن که در آن هزار شب هزار رکعت [[نماز]] خوانده‌ام و هزار [[ختم قرآن]] کرده‌ام.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۱۱۴.</ref> درباره [[برکات]] این [[لباس]] و سرانجام آن و درباره اصل قصیده و حضور دعبل نزد [[امام هشتم]]، [[منابع شیعه]] و [[اهل سنت]] به تفصیل سخن گفته‌اند. درباره [[شهادت]] این شاعر دلسوخته [[اهل بیت]] نوشته‌اند: چون دعبل [[مالک بن طوق]] [[حاکم]] [[دمشق]] را هجو کرد، در پی او فرستاد، اما [[دعبل]] به [[بصره]] گریخت. پس مالک شخصی را [[تطمیع]] کرد تا دعبل را هر جا که هست بیابد و به [[قتل]] برساند. [[قاتل]] سرانجام وی را در یکی از روستاهای [[شوش]] پیدا کرد و شبانگاه با عصایی [[مسموم]]، ضربه‌ای به او زد که از [[دنیا]] رفت و در اطراف شوش [[دفن]] شد.<ref>الاغانی، ج۲۰، ص۱۸۶.</ref> درباره [[مرگ]] دعبل و [[مدفن]] او اقوال دیگری نیز هست. [[سال]] [[وفات]] وی را ۲۴۵ هـ <ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۰۰.</ref> یا یک سال قبل یا بعد از آن نوشته‌اند.<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۰۰.</ref> وی علاوه بر اشعار فراوانی که بر جای گذاشته و با عنوان [[دیوان]] دعبل چاپ شده است، کتابی در موضوع [[خوبی‌ها]] و بدی‌های [[عرب]] به نام الواحده و کتابی با عنوان طبقات الشعراء تألیف کرده است.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۱۸۳؛ رجال النجاشی، ج۱، ص۳۷۲.</ref> اثر دیگری با عنوان «کتاب فی اخبار ملوک الیمن و وصایاهم الی ابنائهم آل البیت» را به او نسبت داده‌اند.<ref>المستدرک علی معجم المؤلفین، ص۲۴۳.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۳۲۹.</ref>