شبیب بن عامر ازدی: تفاوت میان نسخهها
←شبیب در جریان حمله کارگزار معاویه
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۵۴: | خط ۵۴: | ||
== شبیب در جریان حمله [[کارگزار]] [[معاویه]] == | == شبیب در جریان حمله [[کارگزار]] [[معاویه]] == | ||
[[ابن اثیر]] در حوادث سال ۳۹ [[هجری]] مینویسد: [[معاویه]]، گروهی به [[فرماندهی]] [[عبدالرحمان بن قباث بن اشیم]] را برای [[غارت]] جزیره گسیل داشت. در آن زمان [[شبیب بن عامر]] از جانب [[علی]] {{ع}} [[حاکم]] بر [[شهر]] نصیبین<ref>نصیبین از شهرهای آباد جزیره در مسیر موصل به شام است.</ref> بود، در این وضعیت نامهای به [[کمیل بن زیاد]] که [[حاکم]] [[هیت]] از جانب [[امام]] {{ع}} بود، نوشت و او را از تهاجم قوای [[شام]] مطلع ساخت و در [[نامه]] یادآور شد که نمیداند، او به [[ناحیه]] نصیبین میآید یا قصد [[فرات]] و [[هیت]] دارد. | [[ابن اثیر]] در حوادث سال ۳۹ [[هجری]] مینویسد: [[معاویه]]، گروهی به [[فرماندهی]] [[عبدالرحمان بن قباث بن اشیم]] را برای [[غارت]] جزیره گسیل داشت. در آن زمان [[شبیب بن عامر]] از جانب [[علی]] {{ع}} [[حاکم]] بر [[شهر]] نصیبین<ref>نصیبین از شهرهای آباد جزیره در مسیر موصل به شام است.</ref> بود، در این وضعیت نامهای به [[کمیل بن زیاد]] که [[حاکم]] [[هیت]] از جانب [[امام]] {{ع}} بود، نوشت و او را از تهاجم قوای [[شام]] مطلع ساخت و در [[نامه]] یادآور شد که نمیداند، او به [[ناحیه]] نصیبین میآید یا قصد [[فرات]] و [[هیت]] دارد. | ||
[[کمیل]] بلافاصله با شش [[صد]] نیروی سواره برای مقابله با نیروهای [[عبدالرحمان بن قباث]] عازم آن منطقه شد و [[دشمن]] را که تعدادشان چند برابر بود، [[شکست]] [[سختی]] داد و [[امام علی]] را با اطلاع از این خبر بسیار [[خشنود]] ساخت. [[شبیب بن عامر]] نیز [[پیروزی]] [[کمیل]] را تبریک گفت و خود به تعقیب دیگر نیروهای شامی پرداخت. سرانجام خود را به بعلبک رساند. [[معاویه]] برای مقابله با وی، [[حبیب بن مسلمه]] را با نیروهای تحت فرمانش، اعزام کرد اما شبیب را نیافت. | [[کمیل]] بلافاصله با شش [[صد]] نیروی سواره برای مقابله با نیروهای [[عبدالرحمان بن قباث]] عازم آن منطقه شد و [[دشمن]] را که تعدادشان چند برابر بود، [[شکست]] [[سختی]] داد و [[امام علی]] را با اطلاع از این خبر بسیار [[خشنود]] ساخت. [[شبیب بن عامر]] نیز [[پیروزی]] [[کمیل]] را تبریک گفت و خود به تعقیب دیگر نیروهای شامی پرداخت. سرانجام خود را به بعلبک رساند. [[معاویه]] برای مقابله با وی، [[حبیب بن مسلمه]] را با نیروهای تحت فرمانش، اعزام کرد اما شبیب را نیافت. | ||
شبیب از بعلبک بازگشت و در منطقه [[رقه]] و نواحی آنکه اکثر [[مردم]] [[عثمانی]] بودند (و با [[حضرت علی]] {{ع}} سر [[جنگ]] داشتند) حمله کرد و گوسفندانشان را با خود برد و سلاحها و مرکبهای آنان را گرفت؛ اما [[حضرت علی]] {{ع}} بعضی از کارهای او را [[تأیید]] ننمود، و او را از گرفتن [[اموال]] و حیوانات [[مردم]] [[نهی]] کرد و تنها اجازه داد که مرکب و سلاحهایی را که با آنها میجنگند به [[غنیمت]] بگیرد و در ضمن از تلاش و [[شجاعت]] شبیب [[تجلیل]] به عمل آورد و فرمود: "[[خداوند]]، شبیب را [[رحمت]] کند که [[دست]] [[غارتگران]] را از منطقه کوتاه کرد و شرشان را دور ساخت و [[پیروزی]] و [[نصرت]] را زود به ارمغان آورد"<ref>{{متن حدیث|رحم الله شبیبا لقد أبعد الغارة و عجل الانتصار}}؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۴۲۸.</ref>. | شبیب از بعلبک بازگشت و در منطقه [[رقه]] و نواحی آنکه اکثر [[مردم]] [[عثمانی]] بودند (و با [[حضرت علی]] {{ع}} سر [[جنگ]] داشتند) حمله کرد و گوسفندانشان را با خود برد و سلاحها و مرکبهای آنان را گرفت؛ اما [[حضرت علی]] {{ع}} بعضی از کارهای او را [[تأیید]] ننمود، و او را از گرفتن [[اموال]] و حیوانات [[مردم]] [[نهی]] کرد و تنها اجازه داد که مرکب و سلاحهایی را که با آنها میجنگند به [[غنیمت]] بگیرد و در ضمن از تلاش و [[شجاعت]] شبیب [[تجلیل]] به عمل آورد و فرمود: "[[خداوند]]، شبیب را [[رحمت]] کند که [[دست]] [[غارتگران]] را از منطقه کوتاه کرد و شرشان را دور ساخت و [[پیروزی]] و [[نصرت]] را زود به ارمغان آورد"<ref>{{متن حدیث|رحم الله شبیبا لقد أبعد الغارة و عجل الانتصار}}؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۴۲۸.</ref>. | ||