شهادت امام سجاد: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳

مقدمه

شهادت امام زین العابدین(ع) را به اختلاف از سال ۹۲ تا ۱۰۰ق گفته‌اند و در سال ۹۴ و ۹۵ ق تأکید افزون‌تری است. در جمع میان همه روایات، شهادت امام سجاد(ع) روز ۲۵ محرم سال ۹۴ق ترجیح یافته است^[۱]. منابع تاریخی کمتر به علت شهادت امام پرداخته‌اند. شیخ صدوق نخستین کسی است که شهادت امام را در کتاب الاعتقادات مطرح کرده و به عنوان دیدگاه مشهور شیعه یاد شده است. بر اساس این دیدگاه، همه امامان به وسیله شمشیر یا زهر به شهادت رسیده‌اند^[۲].

دوران امامت امام زین العابدین(ع) با حکومت پنج تن از حاکمان غاصب اموی هم‌زمان شد^[۳]. هرچند امام کوشید با کمترین حساسیت، زیرساخت‌های عقیدتی جامعه را تصحیح کند، ولی افشاگری‌های حضرت و مشاهده نفوذ فکری و معنوی امام سجاد(ع) برای حکومت آسان نبود. چنان که منابع متأخر روایتی از ابن شهاب زهری نقل کرده‌اند که ولید می‌گفت: تا وقتی علی بن الحسین(ع) زنده است راحتی ندارم^[۴]. از این رو، فشارهای گوناگونی بر آن حضرت و نزدیکان ایشان اعمال شد تا اینکه حضرت به دست ولید بن عبدالملک^[۵]، یا برادرش هشام^[۶] مسموم و شهید شد. بنا بر روایت سعید بن مسیب هیچ مرد و زنی و انسان خوب و بدی نبود، مگر اینکه در تشیع جنازه امام سجاد(ع) حاضر شد و هنگام نماز بر او تکبیر از آسمان و زمان شنیده شد^[۷]. آن حضرت در قبرستان بقیع در کنار مرقد امام حسن مجتبی(ع) دفن شد^[۸].

منابع

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش اول ج۲

پانویس

↑ ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۷۱؛ اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۰۲؛ مقدسی، بازپژوهشی تاریخ ولادت و شهادت معصومان(ع)، ص۳۴۱ - ۳۴۴.
↑ صدوق، الاعتقادات، ص۹۷ - ۹۸.
↑ حاکمان این دوره عبارت‌اند: یزید بن معاویه (حک: ۶۰ - ۶۴ق)، معاویة بن یزید (حک: ۶۴ق چهل روز یا چهار ماه)، مروان بن حکم (حک: ۶۵ق - بیش از نُه ماه)، عبد الملک مروان (حک: ۶۵ - ۸۶ق) و ولید بن عبدالملک (حک: ۸۶ - ۹۶ق).
↑ حکیم، اعلام الهدایه، ج۶، ص۸۶.
↑ صدوق، الاعتقادات، ص۹۸.
↑ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۵۱ - ۱۵۳.
↑ طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۱، ص۳۳۴.
↑ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش اول ج۲ ص۲۰۸.

[1] ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۷۱؛ اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۰۲؛ مقدسی، بازپژوهشی تاریخ ولادت و شهادت معصومان(ع)، ص۳۴۱ - ۳۴۴.

[2] صدوق، الاعتقادات، ص۹۷ - ۹۸.

[3] حاکمان این دوره عبارت‌اند: یزید بن معاویه (حک: ۶۰ - ۶۴ق)، معاویة بن یزید (حک: ۶۴ق چهل روز یا چهار ماه)، مروان بن حکم (حک: ۶۵ق - بیش از نُه ماه)، عبد الملک مروان (حک: ۶۵ - ۸۶ق) و ولید بن عبدالملک (حک: ۸۶ - ۹۶ق).

[4] حکیم، اعلام الهدایه، ج۶، ص۸۶.

[5] صدوق، الاعتقادات، ص۹۸.

[6] مجلسی، بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۵۱ - ۱۵۳.

[7] طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۱، ص۳۳۴.

[8] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش اول ج۲ ص۲۰۸.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 ==مقدمه==
-[[شهادت امام زین العابدین]]{{ع}} را به [[اختلاف]] از سال ۹۲ تا ۱۰۰ق گفته‌اند و در سال ۹۴ و ۹۵ ق تأکید افزون‌تری است. در جمع میان همه [[روایات]]، شهادت امام سجاد{{ع}} [[روز]] ۲۵ [[محرم]] [[سال ۹۴ق]] ترجیح یافته است<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۷۱؛ اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۰۲؛ مقدسی، بازپژوهشی تاریخ ولادت و شهادت معصومان{{عم}}، ص۳۴۱ - ۳۴۴.</ref>. [[منابع تاریخی]] کمتر به علت [[شهادت امام]] پرداخته‌اند. [[شیخ صدوق]] نخستین کسی است که شهادت امام را در کتاب الاعتقادات مطرح کرده و به عنوان دیدگاه مشهور [[شیعه]] یاد شده است. بر اساس این دیدگاه، همه [[امامان]] به وسیله [[شمشیر]] یا زهر به [[شهادت]] رسیده‌اند<ref>صدوق، الاعتقادات، ص۹۷ - ۹۸.</ref>.
+[[شهادت امام زین العابدین]]{{ع}} را به [[اختلاف]] از سال ۹۲ تا ۱۰۰ق گفته‌اند و در سال ۹۴ و ۹۵ ق تأکید افزون‌تری است. در جمع میان همه [[روایات]]، [[شهادت امام سجاد]]{{ع}} [[روز]] ۲۵ [[محرم]] سال ۹۴ق ترجیح یافته است<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۷۱؛ اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۰۲؛ مقدسی، بازپژوهشی تاریخ ولادت و شهادت معصومان{{عم}}، ص۳۴۱ - ۳۴۴.</ref>. [[منابع تاریخی]] کمتر به علت [[شهادت امام]] پرداخته‌اند. [[شیخ صدوق]] نخستین کسی است که شهادت امام را در کتاب الاعتقادات مطرح کرده و به عنوان دیدگاه مشهور [[شیعه]] یاد شده است. بر اساس این دیدگاه، همه [[امامان]] به وسیله [[شمشیر]] یا زهر به [[شهادت]] رسیده‌اند<ref>صدوق، الاعتقادات، ص۹۷ - ۹۸.</ref>.
-دوران [[امامت امام زین العابدین]]{{ع}} با [[حکومت]] [[پنج تن]] از [[حاکمان غاصب]] [[اموی]] هم‌زمان شد<ref>حاکمان این دوره عبارت‌اند: یزید بن معاویه (حک: ۶۰ - ۶۴ق)، معاویة بن یزید (حک: ۶۴ق چهل روز یا چهار ماه)، مروان بن حکم (حک: ۶۵ق - بیش از نُه ماه)، عبد الملک مروان (حک: ۶۵ - ۸۶ق) و ولید بن عبدالملک (حک: ۸۶ - ۹۶ق).</ref>. هرچند [[امام]] کوشید با کمترین حساسیت، زیرساخت‌های [[عقیدتی]] [[جامعه]] را تصحیح کند، ولی افشاگری‌های [[حضرت]] و [[مشاهده]] [[نفوذ]] [[فکری]] و [[معنوی]] [[امام سجاد]]{{ع}} برای حکومت آسان نبود. چنان که منابع متأخر روایتی از [[ابن شهاب زهری]] نقل کرده‌اند که ولید می‌گفت: تا وقتی [[علی بن الحسین]]{{ع}} زنده است [[راحتی]] ندارم<ref>حکیم، اعلام الهدایه، ج۶، ص۸۶.</ref>. از این رو، فشارهای گوناگونی بر آن حضرت و [[نزدیکان]] ایشان [[اعمال]] شد تا اینکه حضرت به دست [[ولید بن عبدالملک]]<ref>صدوق، الاعتقادات، ص۹۸.</ref>، یا برادرش هشام<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۵۱ - ۱۵۳.</ref> [[مسموم]] و [[شهید]] شد. بنا بر [[روایت]] [[سعید بن مسیب]] هیچ مرد و زنی و [[انسان]] خوب و [[بدی]] نبود، مگر اینکه در [[تشیع]] جنازه امام سجاد{{ع}} حاضر شد و هنگام [[نماز]] بر او [[تکبیر]] از [[آسمان]] و [[زمان]] شنیده شد<ref>طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۱، ص۳۳۴.</ref>. آن [[حضرت]] در [[قبرستان بقیع]] در کنار [[مرقد]] [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} [[دفن]] شد<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۲۰۸.</ref>.
+دوران [[امامت امام زین العابدین]]{{ع}} با [[حکومت]] [[پنج تن]] از [[حاکمان غاصب]] [[اموی]] هم‌زمان شد<ref>حاکمان این دوره عبارت‌اند: یزید بن معاویه (حک: ۶۰ - ۶۴ق)، معاویة بن یزید (حک: ۶۴ق چهل روز یا چهار ماه)، مروان بن حکم (حک: ۶۵ق - بیش از نُه ماه)، عبد الملک مروان (حک: ۶۵ - ۸۶ق) و ولید بن عبدالملک (حک: ۸۶ - ۹۶ق).</ref>. هرچند [[امام]] کوشید با کمترین حساسیت، زیرساخت‌های [[عقیدتی]] [[جامعه]] را تصحیح کند، ولی افشاگری‌های حضرت و [[مشاهده]] نفوذ [[فکری]] و [[معنوی]] [[امام سجاد]]{{ع}} برای حکومت آسان نبود. چنان که منابع متأخر روایتی از [[ابن شهاب زهری]] نقل کرده‌اند که ولید می‌گفت: تا وقتی [[علی بن الحسین]]{{ع}} زنده است [[راحتی]] ندارم<ref>حکیم، اعلام الهدایه، ج۶، ص۸۶.</ref>. از این رو، فشارهای گوناگونی بر آن حضرت و [[نزدیکان]] ایشان [[اعمال]] شد تا اینکه حضرت به دست ولید بن [[عبدالملک]]<ref>صدوق، الاعتقادات، ص۹۸.</ref>، یا برادرش هشام<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۵۱ - ۱۵۳.</ref> [[مسموم]] و [[شهید]] شد. بنا بر [[روایت]] [[سعید بن مسیب]] هیچ مرد و زنی و [[انسان]] خوب و [[بدی]] نبود، مگر اینکه در [[تشیع]] جنازه امام سجاد{{ع}} حاضر شد و هنگام [[نماز]] بر او [[تکبیر]] از [[آسمان]] و [[زمان]] شنیده شد<ref>طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۱، ص۳۳۴.</ref>. آن حضرت در [[قبرستان بقیع]] در کنار مرقد [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} [[دفن]] شد<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۰۸.</ref>.
 == منابع ==