حدیث باب حطه: تفاوت میان نسخه‌ها

بنی اسرائیل که آن واژه را از روی استهزاء عوض کردند، کیفر الهی بر آنان نازل شد و دچار طاعون شدند. رهاکنندگان [[اهل بیت]]{{عم}} نیز از سعادت محرومند. [[امام علی]]{{ع}} فرمود: {{عربی|اندازه=155%|"أنا باب حطّة"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹</ref> و [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]{{صل}} فرمود: {{عربی|اندازه=155%|"علیّ بن أبی طالب باب حطّة من دخل منه کان مؤمنا و من خرج منه کان کافرا"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹</ref> نیز فرمود: {{عربی|اندازه=155%|"مثل أهل بیتی فیکم. . . مثل باب حطّة، من دخله نجا و من لم یدخله هلک"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹</ref> و نیز فرمود: {{عربی|اندازه=155%|"مثل أهل بیتی مثل باب حطّة فی بنی اسرائیل"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹</ref> [[علامه مجلسی]] پس از نقل این حدیث، از تفسیر [[امام عسکری]]{{ع}} نقل می‌کند که: در باب حطّۀ بنی اسرائیل، نام‌های [[پیامبر]] و [[أئمه]]{{عم}} نوشته شده بود و به آنان امر شد که در برابر آنها خضوع و به فضیلت آنان اقرار کنند و نپذیرفتند و عذاب بر آنان نازل شد. این حدیث، از فضایل مهمّ خاندان [[پیامبر]] و [[امام علی|علی بن ابی طالب]]{{ع}} است و شأن و مقام آنان را نزد خدای متعال نشان می‌دهد.<ref>دربارۀ این حدیث، از جمله ر. ک: احقاق الحق، ج ۷ص ۱۴۳، بحار الأنوار، ج ۲۳ ص ۱۰۴، اهل البیت فی الکتاب و السّنة ص ۸۹، دانشنامه امام علی، ج ۱۰ ص ۲۸۰</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۲۰۵.</ref>