مال در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

'''نکته''': در [[آیات]] فوق بر این مسئله تاکید شده که [[پیامبر]] و [[پیامبران]] منزّه از درخواست کم‌ترین [[مال]] از [[مردم]]، برای [[ابلاغ]] رسالتشان هستند: {{متن قرآن|قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا...}}، {{متن قرآن|يَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَفَلَا تَعْقِلُونَ}} بی‌گمان [[پیامبر اسلام]] مانند همه [[پیامبران]] خواهان [[اجر]] و مزدی برای [[رسالت]] خود نیست و آنان این راه را برای کسب [[مال]] برنگزیدند. همه آنان بر این نکته تأکید داشتند که [[پاداش]] آنان بر [[پروردگار]] است. در این [[آیات]] گویا [[خداوند]] خواسته است بفرماید: [[هدایت]] الاهیِ که انبیای پیش از تو، به آن [[هدایت]] شدند، [[پیروی]] کن و [[اهل]] عالم را هم [[تذکر]] بده تا همه، آن را [[پیروی]] کنند، و از ایشان درخواست [[مزد رسالت]] مکن، و این سفارشم را هم به ایشان برسان، تا خاطرشان آسوده شود، تا بدانند که از ایشان [[انتظار]] اجرتی [[نداری]]، چون اگر [[مردم]] این معنا را بدانند، که آنان [[اهل]] [[دنیا]] نیستند و کاری که انجام می‌دهند اهداف دیگری دارد، البته به [[دعوت]] تو خوشبین‌تر شده و زودتر دعوتت به ثمر می‌رسد، و تو هم از [[تهمت]] [[مال]] خواهی دورتر خواهی بود. [[خدای تعالی]] عین این حرف را از [[حضرت نوح]]، [[شعیب]]، [[هود]] و انبیای بعد از وی نیز حکایت کرده است.