بنی حریم بن جعفی
اعلام و رجال بنی حریم
از بنی حریم معاریف و رجال بسیاری برخاستند که از جمله آنان میتوان از سلمة بن یزید معروف به «ابن ملیکه»[۱] و فرزندانش قیس بن سلمه بن یزید[۲] و برادرش یزید بن سلمه[۳] در شمار اصحاب و وفد کنندگان بنی کعب و کریب بن سلمه بن یزید بن مشجعه از شرفا[۴] نام برد. زهیر بن خنساء بن کعب بن حارث بن سعد از شجاعان و تکسواران جعفی در جاهلیت[۵]، اسعر (مرثد) بن ابی حمران حارث بن معاویه از شعرای این قوم[۶] و محمد بن حمران بن أبی حمران معروف به «شویعر بن حمران»[۷] هم، از جمله رجال معروف جاهلی این طایفه برشمرده شدهاند. یزید بن مرة بن یزید بن سلمه[۸]، عبیداللّه بن حر بن عمرو جعفی، از شعرا و از همراهان معاویه در صفین و پسرانش صدقه، برّه و أشعر[۹]، محتمل بن سماعة بن حصین از اصحاب عبیدالله بن حر و از کناره گیران از امام علی(ع)[۱۰]، مزید و أختم پسران قیس بن مشجعه از حاضران در قادسیه[۱۱]، عمرو بن یزید بن شمر بن عمرو بن شمر بن حارث از محدثان اهل سنت[۱۲]، قشعم بن عمرو بن یزید بن براء از قاتلان امام حسین(ع)[۱۳]، عکرمة بن حمیر بن عبدالحارث از اشراف بنی جعفی و پسرش مبارک بن عکرمه از والیان دولت بنی امیه[۱۴]، تمیم بن عبداللّه بن حطیط از تکسواران و شجاعان این قوم[۱۵]، سلامة بن حری بن جابر بن عوف از شعرای بنی کعب بن سعد[۱۶]، أبو الشّعثاء عبداللّه بن وبرة بن قیس از شعرای این قوم[۱۷]، رحیل بن زهیر بن خیثمة بن أبی حمران، أبوخیثمه زهیر بن معاویة بن حدیج بن رحیل از تابعین و از فقهای اهل سنت[۱۸]، سلم بن حارث بن رحیل از اصحاب و یاران مهدی عباسی[۱۹]، عبد الرحمن بن حریّ بن زهیر بن نویرة بن حممة بن أبی حمران از اصحاب و یاران عبیداللّه بن حر جعفی[۲۰]، فهد بن حلیس بن مسروق بن فهد بن یزید بن حارث بن خنساء از اصحاب و یاران عبیدالله بن حر جعفی[۲۱]، شریة بن عبد بن کلیب بن خولی بن ربیعة بن عوف بن معاویه از بزرگان و معمرین بنی ناجیه[۲۲]، أبو جمیر بن علبة بن حارث بن خنساء[۲۳]، أبوالجنوب عبدالرحمن بن زیاد از قاتلان سید و سالار شهیدان(ع)[۲۴]، عبداللّه (خلج) بن حارث بن عمرو بن وهب بن حارث بن سعد بن ناجیه[۲۵]، عبداللّه بن مطر معروف به «مزلّج»[۲۶]، ابو امیه[۲۷] سوید بن غفله از کبار مخضرمین[۲۸] و از تابعین[۲۹] و فقهای ایام حکومت معاویه[۳۰] و پسرش حرب بن سوید بن غفله از اصحاب پیامبر(ص)[۳۱]، ثبیت مولی سوید و از راویان اهل سنت[۳۲] و جعد بن درهم مولی سوید بن غفله و معلم و مؤدب مروان[۳۳] هم، از دیگر رجال و شخصیتهای مشهور این قوم به شمار آمدهاند. در منابع شیعی نیز، از سوید بن غفله در شمار اصحاب[۳۴] و اولیاء[۳۵] امیرالمؤمنین(ع) و از اصحاب امام حسن(ع)[۳۶] یاد شده، احادیثی از او در منابع شیعی از جمله روایاتی در باب احوال حضرت زهرا(س) و مصائب ایشان[۳۷] و فضیلت[۳۸] و زهد امیرالمؤمنین(ع)[۳۹] و دیگر موضوعات[۴۰] از طریق او نقل گردیده است. بدر بن معقل (مغفل) بن جعونة بن عبداللّه بن حطیط بن عتبة بن کداع[۴۱] و حجاج بن مسروق بن مالک بن کتیف بن عتبة بن کداع[۴۲] از شهدای کربلا و حارث بن حیّان بن ربیعة بن عوف بن معاویة بن ذهل از اصحاب و یاران امیرالمؤمنین(ع) و از شرکت کنندگان در نبردهای جمل و صفین[۴۳]، از دیگر شخصیتهای ممتاز شیعیاند که نسب از قوم بنی حریم میبرند[۴۴].[۴۵]
منابع
حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت
پانویس
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۰۵؛ ابن حبان، تاریخ الصحابه الذین روی عنهم الاخبار، ص۱۱۹؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۲. او و برادر مادریاش قیس بن سلمه به نام مادرشان ملیکه، به «ابن ملیکه» شناخته میشوند. (قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۷۲)
- ↑ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۱۲۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۳۶۳.
- ↑ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۱۲۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۱۸.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۲.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۶.
- ↑ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۸؛ زرکلی، الاعلام، ج۵، ص۲۶۴.
- ↑ آمدی، المؤتلف والمختلف فی اسماء الشعراء، ج۱، ص۱۸۱. نیز ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۴. نام شویعر نامی است که امرؤ القیس بن حجر بر محمد بن حمران نهاد. امرؤالقیس فردی را به سوی وی فرستاد تا اسبی را بخرد اما محمد بن حمران مانع شد. (آمدی، المؤتلف والمختلف فی اسماء الشعراء، ج۱، ص۱۸۱.) از اینرو امرؤالقیس دربارهاش چنین سرود: أبلغا عنی الشویعر أنی *** عمد عین نکبتهن حزیماً (آمدی، المؤتلف والمختلف فی اسماء الشعراء، ج۱، ص۱۸۱. و با اندکی اختلاف در ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۴.)
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۲.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۲؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۱۰.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۲.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۲.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۲. ابن حزم از او با نام و نسب «عمرو بن شمر بن حارث بن براء» یاد کرده است. (ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۱۰)
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۳؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۲؛ طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۴۵۰.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۳.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۶؛ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۹.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۴.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۳؛ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۹.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۵؛ ابن ابیحاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۵۸۸؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۱۰؛ الباجی، التعدیل و التجریح، ج۲، ص۶۲۸.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۵.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۵.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۷.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۷. برخی دیگر از منابع از او با نام شریة بن عبدالله (شیخ صدوق، کمال الدین و اتمام النعمه، ص۵۶۲) و بعضی دیگر با نام شریة بن عبید بن قلیب (ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۰) یاد کردند.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۶.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۷؛ طبری، تاریخ الطبری، ج۵، صص۴۳۶-۴۳۷ و ۴۵۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۲ و ۲۰۴.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۶؛
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۳؛ دار قطنی، المؤتلف و المختلف، ج۴، ص۲۱۷۵.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۳۳؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۹، ص۳۷.
- ↑ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۹، ص۳۷؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۶، ص۷۵.
- ↑ العجلی، معرفة الثقات، ج۱، ۴۴۳
- ↑ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۴۰.
- ↑ نمازی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۳۲۲.
- ↑ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۱۸۲.
- ↑ بلاذری، انساب الاشراف، ج۸، ص۳۷۹؛ مقریزی، امتاع الاسماع، ج۱۱، ص۲۸۰.
- ↑ شیخ طوسی، رجال طوسی، ص۶۶؛ نمازی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۱۶۹.
- ↑ برقی، رجال برقی، ص۴.
- ↑ شیخ طوسی، رجال طوسی، ص۹۴.
- ↑ طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۴۶.
- ↑ شیخ طوسی، امالی طوسی، ص۲۰۶.
- ↑ شیخ طوسی، امالی طوسی، ص۳۴۷-۳۴۸؛ کلینی، الکافی، ج۳، ص۲۳۱-۲۳۲.
- ↑ من باب نمونه ر.ک: شیخ مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۲۹.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۶؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۹۸.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۶؛ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۹.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۷.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۳۱۶؛ ابن درید، الاشتقاق، ج۱، ص۴۰۹.
- ↑ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت.