مقام امام مهدی
مقدمه
"مقام امام مهدی" مکانی است که یا شخصی در آنجا به محضر حضرت مشرف شده یا از آن حضرت، معجزهای در آنجا ظاهر شده است. مانند: مسجد الحرام، وادی السلام، سرداب سامرا، مسجد سهله و حله، مسجد کوفه، مسجد جمکران و...[۱].
برخی به اماکنی که به نحوی به آن حضرت منسوب و مربوط است نیز گویند. مانند: مشاهد مشرفه ائمه معصومین و انبیاء و اوصیاء(ع) و قبور اولیاء الله و مؤمنین. بزرگداشت آنچه به حضرت منسوب و مربوط است، یکی از وظایف مؤمنان است. بزرگداشت این اماکن به شیوههای مختلفی ممکن است: زینت دادن، آباد کردن، فرش گستراندن، پاکیزه و خوشبو نمودن، بوسیدن، چراغ روشن کردن، رفتوآمد کردن، پای برهنه وارد شدن، با حالت وقار و آرامش وارد شدن، مشغول شدن به اذکار و دعا و قرائت قرآن، پرهیز از نجس کردن یا کثیف نمودن آن، تطهیر آنها در صورت نجس شدن، جارو کردن، پرهیز از مزاح و بیهودهگویی، پرهیز از جدال، حفظ و نگهداری آنها[۲] و... محدث نوری در کتاب "جنة الماوی" حکایت کرده که گوید: در بعضی از نوشتهها به نقل از خط شیخ زین العابدین علی بن الحسن بن محمد خازن حائری ـ شاگرد شیخ شهید ـ دیدم که: ابن ابی جواد نعمانی به حضور مولایمان حضرت مهدی(ع) مشرف شد و به آن حضرت عرضه داشت: برای شما در شهر نعمانیه یک مقام و در شهر حله یک مقام است. شما در کدامیک از آنها تشریف میآورید؟ حضرت فرمودند: "در نعمانیه شب سهشنبه و روز سهشنبه. و روز جمعه و شب جمعه را در حله میباشم، ولی اهل حله نسبت به مقام من تادب نمیکنند. هرکس که با ادب به مقام من داخل شود و بر من و بر امامان(ع) سلام کند، و بر من و ایشان دوازدهبار درود فرستد، سپس دو رکعت نماز با دو سوره به جای آورد و به وسیله آنها با خداوند مناجات کند، خداوند آنچه را از او بخواهد، به وی میدهد[۳].[۴]
